Vandaag zijn Sander, Elvira en ik naar Babypark geweest. Babypark is een groot magazijn/winkel met werkelijk alles voor de baby. Ik was op zoek naar een adapter op een maxi cosi reisstoeltje op onze kinderwagen te kunnen monteren. We zijn niet geslaagd.
Maar mijn hemel, wat is die winkel groot en wat kun je een hoop geld uitgeven aan spulletjes voor je baby. Net als in de Ikea waren er verschillende babykamers ingericht in verschillende stijlen om te laten zien wat er allemaal te koop was. Deze winkel haalde de hebzucht in mij wel naar boven. Twee en een half jaar geleden hebben wij de babykamer voor Francis ingericht met verschillende handige spulletjes van de Ikea (meubels), de HEMA (voornamelijk textiel) en marktplaats. Maar we hadden het dus ook allemaal nieuw kunnen kopen en in een romantische of juist ultra moderne stijl.
Waar Sander en ik helemaal steil van achterover sloegen waren de Balmoral kinderwagens van het merk Silver Cross. Deze kinderwagens zagen eruit als ouderwetse kinderwagens uit de vorige eeuw en kostten twee keer zoveel als een bugaboo (die ik al ongelofelijk duur vind). Ik kan niet geloven dat iemand, hoe rijk ook, ooit zoveel geld uit zou geven aan een kinderwagen, waar de kleine spruit hooguit 6 maanden in zal liggen. In die tijd wordt er wel naar hartelust in de wagen gepoept en geplast en overgegeven (want zo zijn baby's).
Het gekke was dat deze kinderwagens volgens mij niet eens zo heel erg makkelijk in gebruik waren. De banden waren vrij smal en massief, de kinderwagen zelf was vrij groot, geen zwenkwielen, dus ook vrij onhandig draaien. Een dure kinderwagen die ook nog voornamelijk voor de show is. De kinderwagen van Francis en Elvira is voor € 50,- gekocht op marktplaats en heeft inmiddels al een hoop meegemaakt. Hij is op de weg, zandpaden, bospaden, strand en gras geweest en rijdt overal even prettig.
Behalve mijn verbazing over het geld dat je uit kan geven en dat er mensen zijn die dat dan ook daadwerkelijk doen, heb ik eigenlijk niets te klagen over Babypark. De winkel is compleet, het personeel overdadig aanwezig en vriendelijk.
Babypark
Silver Cross Balmoral
woensdag 19 augustus 2009
Nieuwe spruit
Na lang wachten is er dan toch nog een kindje geboren. Op 10 augustus is onze mooie dochter Elvira met een keizersnee ter wereld gekomen.
De laatste fase van de zwangerschap en bevalling waren uiteindelijk nog vrij spannend. Eind juni werd duidelijk dat mijn bloeddruk aan het stijgen was, waarvoor ik extra vaak naar het ziekenhuis moest voor allerlei controles. In de loop van juli bleek ook dat mijn kind scheef in de buik lag, in plaats van met bolletje of billetjes naar beneden. Deze twee ontwikkelingen, samen met mijn eerdere keizersnee, waren serieuze risico's voor een veilig einde aan de zwangerschap. Dus al vrij snel werd er een datum geprikt waarop mijn kind geboren moest worden. Eerst was me beloofd dat mijn dochter hoe dan ook op 31 juli geboren zou worden. Maar op die dag zag alles er zo goed uit, dat ik weer naar huis werd gestuurd. Toen werd 7 augustus als definitieve datum genoemd.
Ik op 7 augustus, vlak voor we naar het UMC St. Raboud gaan.
Op 7 augustus werd geprobeerd om de bevalling op te wekken. Op 9 augustus werd duidelijk dat mijn kindje al voor de derde keer was scheefgekanteld, op zo een manier dat een normale bevalling er echt niet inzat. Om de een of andere duistere reden wilde mijn kind niet goed blijven liggen en dit was al de derde keer dat zij na een draaipoging weer was scheefgedraaid. Vandaar dat er werd besloten dat mijn kind met een keizersnee gehaald zou worden. Het was inmiddels al laat op de dag, dus de keizersnee zou in de vroege morgen van maandag 10 augustus plaatsvinden.
Dit was nieuws waar ik al zo lang bang voor was. Francis werd ook met een keizersnee geboren, wat voor mij een hele nare en angstige ervaring was. En daarna ben ik heel er lang bezig geweest met mijn herstel. Ik had tijdens deze tweede zwangerschap juist alles op alles willen zetten om normaal te kunnen bevallen. Gelukkig was men in het ziekenhuis heel begripvol. Ik kreeg een slaappil om rustig te kunnen slapen en Sander mocht die nacht blijven slapen, wat niet gebruikelijk was. Alles om mij zo kalm en sterk mogelijk te operatie in te laten gaan de volgende dag.
De volgende morgen begon al vroeg, rond 08:00 kwam er al een verpleegkundige om mij en Sander voor te bereiden op de operatie. Rond 08:30 werd ik de operatiezaal ingereden en om 09:08 werd Elvira geboren. Deze keer was ik minder uit het lood geslagen door de medicijnen en was ik alert toen Elvira in mijn armen werd gelegd. Een emotioneel moment voor Sander en mij. De mensen werkten echter hard door. Rond 10:00 werd ik naar de verkoeverkamer gereden, waar ik een uurtje heb liggen suffen met alle medicijnen in mijn lijf. Om 11:00 lag ik op een verpleegkamer met Elvira in mijn armen en Sander trots naast mijn bed.
In de operatiekamer met Elvira van 5 minuten oud in mijn armen.
De operatie verliep goed, maar was toch vermoeiend voor ons allebei.
Na een paar dagen herstellen in het ziekenhuis mocht ik met de verse spruit op donderdag weer terug naar huis, waar we sindsdien aan ons herstel werken.
De laatste fase van de zwangerschap en bevalling waren uiteindelijk nog vrij spannend. Eind juni werd duidelijk dat mijn bloeddruk aan het stijgen was, waarvoor ik extra vaak naar het ziekenhuis moest voor allerlei controles. In de loop van juli bleek ook dat mijn kind scheef in de buik lag, in plaats van met bolletje of billetjes naar beneden. Deze twee ontwikkelingen, samen met mijn eerdere keizersnee, waren serieuze risico's voor een veilig einde aan de zwangerschap. Dus al vrij snel werd er een datum geprikt waarop mijn kind geboren moest worden. Eerst was me beloofd dat mijn dochter hoe dan ook op 31 juli geboren zou worden. Maar op die dag zag alles er zo goed uit, dat ik weer naar huis werd gestuurd. Toen werd 7 augustus als definitieve datum genoemd.
Op 7 augustus werd geprobeerd om de bevalling op te wekken. Op 9 augustus werd duidelijk dat mijn kindje al voor de derde keer was scheefgekanteld, op zo een manier dat een normale bevalling er echt niet inzat. Om de een of andere duistere reden wilde mijn kind niet goed blijven liggen en dit was al de derde keer dat zij na een draaipoging weer was scheefgedraaid. Vandaar dat er werd besloten dat mijn kind met een keizersnee gehaald zou worden. Het was inmiddels al laat op de dag, dus de keizersnee zou in de vroege morgen van maandag 10 augustus plaatsvinden.
Dit was nieuws waar ik al zo lang bang voor was. Francis werd ook met een keizersnee geboren, wat voor mij een hele nare en angstige ervaring was. En daarna ben ik heel er lang bezig geweest met mijn herstel. Ik had tijdens deze tweede zwangerschap juist alles op alles willen zetten om normaal te kunnen bevallen. Gelukkig was men in het ziekenhuis heel begripvol. Ik kreeg een slaappil om rustig te kunnen slapen en Sander mocht die nacht blijven slapen, wat niet gebruikelijk was. Alles om mij zo kalm en sterk mogelijk te operatie in te laten gaan de volgende dag.
De volgende morgen begon al vroeg, rond 08:00 kwam er al een verpleegkundige om mij en Sander voor te bereiden op de operatie. Rond 08:30 werd ik de operatiezaal ingereden en om 09:08 werd Elvira geboren. Deze keer was ik minder uit het lood geslagen door de medicijnen en was ik alert toen Elvira in mijn armen werd gelegd. Een emotioneel moment voor Sander en mij. De mensen werkten echter hard door. Rond 10:00 werd ik naar de verkoeverkamer gereden, waar ik een uurtje heb liggen suffen met alle medicijnen in mijn lijf. Om 11:00 lag ik op een verpleegkamer met Elvira in mijn armen en Sander trots naast mijn bed.
Na een paar dagen herstellen in het ziekenhuis mocht ik met de verse spruit op donderdag weer terug naar huis, waar we sindsdien aan ons herstel werken.
Labels:
Elvira
maandag 3 augustus 2009
Update
Even een kleine update voor de nieuwe maand.

Aung San Suu Kyi
Plaats 1
Sushi
- Er is nog steeds geen uitspraak van de rechtbank over de zaak van Aung San Suu Kyi. Kennelijk durven de machthebbers in Birma het werkelijk niet aan. Het kan ook zijn dat zij de belangrijke datum van 8 Augustus af willen wachten. Op die dag braken er in 88 felle studentenprotesten uit tegen het regime in Birma. Waarschijnlijk willen zij Aung San Suu Kyi pas na die tijd opsluiten of vrijlaten. De gang van zaken levert het regime steeds meer kritiek op.
- Sander en ik zijn afgelopen vrijdag weer eens uit eten gegaan. We hebben heerlijk gegeten bij Plaats 1, een restaurant in de Commanderie van St. Jan. Bijzonder eten (volgens een tapasformule, dus lekker delen met elkaar). Francis bracht het weekeinde weer door bij zijn grootouders, want...
- Ons was beloofd in het UMC St. Radboud dat op vrijdag 31 juli ons kind toch echt geboren zou worden. Vanwege mijn hoge bloeddruk, eerdere keizersnee en dwarsligging van ons kind, vonden ze het niet verantwoord mij langer zwanger te laten zijn. Maar ik reageerde goed op de bloeddrukpillen, het kind was recht gaan liggen zoals het hoorde en ik kon weer naar huis. Nu is mij 7 augustus toch echt als definitieve datum beloofd. Tenzij het kind natuurlijk uit zichzelf eerder komt.
- Francis houdt van sushi. Afgelopen woensdag had ik geen zin om (Sander te laten) koken en hebben we sushi gehaald. Francis heeft wel eens eerder sushi gezien en gegeten, maar dit enthousiasme had ik dan toch niet verwacht! Meneer zag de bak sushi en begon werkelijk gewoon te juichen. Normaal raakt hij geen rijst aan, maar wikkel er zeewier omheen en wat soyasaus en hij schrokt alles naar binnen.

Aung San Suu Kyi
Plaats 1
Sushi
Abonneren op:
Posts (Atom)