dinsdag 20 oktober 2009

Familiedag 2009

Afgelopen zaterdag was er weer een familiedag, dit keer georganiseerd door mijn schoonouders. Het is nu de derde keer dat deze dag werd georganiseerd en ik hoop dat het echt een traditie wordt. Mijn schoonouders en zwagers zie ik natuurlijk redelijk regelmatig, maar ik vind het ook leuk om wat verder familie van Sander te ontmoeten, al is het maar één keer per jaar.
Om de gastheer en -vrouw niet al te zwaar te belasten met dit bezoek, maken alle bezoekers een deel van de maaltijd. Sander had Tiramisu gemaakt als toetje en dat kwam nog goed uit, andere familieleden hadden zich vooral geconcentreerd op lekkere hoofdmaaltijden.
Verder is er ook flink wat gezinsuitbreiding geweest sinds de vorige keer dat we zo bijeenkwamen. Elvira is natuurlijk geboren en inmiddels al weer 2,5 maanden oud, maar één van Sanders broers heeft inmiddels ook een dochter, Reina die al weer bijna 8 maanden oud is. Het was leuk om de twee nichtjes zo bij elkaar te kunnen introduceren.

Elvira
Francis en zijn neefje Isaac van 3,5 jaar hebben ook heel schattig samengespeeld en worden ook al echt vriendjes. Ik hoop dat dat kan blijven in de loop der jaren.

Francis en zijn neef aan het klimrek
Francis and his cousin
Last saturday there was another familyday, organised by my parents-in-law. It is the third time this day was organised and I hope it will become a tradition. I see my in-laws often enough of course, but I also like to see some other family of Sander, even if it is only once a year.
To share the load with the host and hostess, all familymembers bring some part of the meal with them. Sander had made Tiramisu and it proved to be a good choice as no one else had brought dessert, the others had focused on delicious main courses.
Furthermore there has been quite some family expansion. Elvira was of course born and is 2,5 months old. But one of Sander's brothers also had a daughter, Reina, who is about 8 months old. It was cute to see the two cousins together. Francis and his cousin Isaac, who is 3,5 years old, also played together very sweetly. I hope they can stay friends in the coming years.

donderdag 15 oktober 2009

Helemaal Francis

Nu we een mooi nieuw meisje hebben, lijkt het soms alsof we ons andere kindje een beetje vergeten zijn. Maar dat is natuurlijk niet zo. Francis is alleen maar specialer voor ons geworden, nu we hem kunnen vergelijken met een piepklein wurmpje dat alleen nog maar schattig kan zijn.
Zo zijn we laatst met ons menneke naar het vliegveld Hilversum gegaan, zodat hij eens even lekker met zijn opa in het vliegtuig kan zitten.

Samen met opa

Samen met opa een rondje maken (rijden hoor, niet vliegen).
De tas van opa dragen
Later die dag nog bij opa en oma langsgeweest, waar Francis in de tuin mocht helpen opruimen. Alle kastanjes moesten in de kleine kruiwagen. Ons menneke had het enorm naar zijn zin.
In de kruiwagen
In Nijmegen is ieder jaar in oktober een grote kermis. Dit keer was Francis groot genoeg om mee te gaan en er ook wat van mee te krijgen. Heel spannend, samen met mamma in een draaimolen met allemaal bootjes. Ons ventje moest natuurlijk in de politieboot. Het was eerst een beetje spannend, maar na een tijdje kwam meneer helemaal los en werd er woest aan het stuurwiel gedraaid en aan de bel geluid.

zaterdag 29 augustus 2009

De rest van het gezin

Elvira is inmiddels al weer bijna drie weken oud (de tijd vliegt) en dit kindje is meteen onderdeel van een al bestaand gezinnetje, dus het is ook voor Francis een beetje aanpassen aan de nieuwe situatie. Gelukkig doet ons menneke het eigenlijk heel erg goed.


Bij pappa op de arm
Tijdens de geboorte en tijd die wij in het ziekenhuis doorbrachten, verbleef hij bij de ouders van Sander. Er is natuurlijk niets fijners dan lekker verwend worden door een liefhebbende opa en oma. Toen wij hem weer terugkregen op vrijdag 14 augustus viel het me op hoe ontzettend groot hij was geworden, of was dat alleen in vergelijking met het kleine wurmpje dat zijn zusje nu nog is? Hij had in elk geval heel veel nieuwe woordjes geleerd en het eerste dat hij zei nadat hij mij had gezien was: "WaarsElvira?"

In de weken erna had Francis wel een beetje moeite om zich weer aan te passen. Hij was opgewekt en vrolijk totdat er ook maar het kleinste dingetje tegenzat, waarna hij uit kon barsten in een enorme driftbui, een ontroostbare huilpartij of heel veel sliep. Ook op het kinderdagverblijf had hij ineens last van verlatingsangst en was het huilen wanneer pappa vertrok. Inmiddels is dat gelukkig wel een beetje bijgetrokken. het is ook moeilijk te zeggen waar het precies aan ligt. Zijn het alle veranderingen van de laatste tijd met veel logeerpartijtjes bij deze en gene opa en oma? Is het de veranderde situatie thuis of (zoals ik gister ineens zag) komt er weer een stel kiesjes pijnlijk door?


Samen Elvira in bad doen.
Naar Elvira toe is ons menneke echter een lief prinsje. Als hij weet dat ze ligt te slapen, praat hij zachtjes en vertelt hij ons ook zachtjes te praten. Als hij weet dat ze wakker is, wil hij even bij haar kijken. Wanneer Elvira te eten krijgt wil hij daar ook bij zijn. En als we even met Elvira spelen, wil hij haar ook op schoot hebben. Wanner ze op een kleedje wat ligt te spelen, laat Francis haar zijn mooiste speelgoed zien, ze mag zelfs met meneer bruinsma, zijn favoriete knuffel spelen.

Elvira tilluh?