woensdag 24 augustus 2011

Alweer twee

Twee weken geleden werd Elvira twee. Zo een grote meid al weer. Ze loopt al, ze praat al, ze rent al bij mama weg, gillend van de lach. Ze wordt al zo snel groot.
Elvira was jarig op een woensdag. Sander was al naar zijn werk, dus samen met Francis heb ik in de morgen voor haar gezongen. Daarna heb ik haar met kleine cakejes naar de opvang gebracht. Daar waren niet veel mensen, want ze is natuurlijk midden in de vakantie jarig. Op Drakesteijn zijn liedjes gezongen, kreeg ze een mooie muts en mocht ze de cakejes uitdelen.


Eenmaal weer thuis, hebben we weer voor haar gezongen, maar nu dan met pappa. En toen kreeg ze ook de cadeautjes. een mooie puzzle van een dierentuin met houten stukjes en een knuffeltje. Ze vond het allemaal even prachtig en voelde zich al een hele dame.

zondag 14 augustus 2011

Suske en Wiske

Vandaag zijn we met Francis en Elvira naar CODA in Apeldoorn geweest. Daar was een tentoonstelling over Suske en Wiske. Zoals elk klein meisje in Nederland ben ik natuurlijk groot geworden met de strips van Suske en Wiske en ik kan die hele dysfunctionele (check maar eens hoe vaak Sidonia, Wiske en Suske vuurwapens gebruiken, Wiske en anderen dronken zijn, Sidonia wanhopig en tervergeefs verliefd wordt op andere mannen, om Lambik maar te vergeten en de onderhuidse spanning en jalouzie tussen Suske en Wiske, die opgroeien als broer en zus) familie wel dromen. De tentoonstelling stelde naar mijn idee niet veel voor en was vooral gericht op kleine kinderen. Ik had graag wat meer gezien over de ontwikkeling van de strip, de ontwikkeling van Willy Vandersteen als artiest en zovoort. Maar de kids hebben het naar hun zin gehad.

Verder was er ook een tentoonstelling over Marius van Dokkum. Een erg leuke schilder die treffend gewone mensen weet te portretteren. Hij woonde een tijd in Apeldoorn en heeft ook de Veluwe op zijn allermooist goed weten weer te geven.

Al met al een mooi uitje en wij zijn vertrokken met een mooie Suske en Wiske puzzle.

donderdag 28 juli 2011

Gele ballon

De Gele ballon
Een aantal jaar geleden hebben wij het boek 'De Gele Ballon' van C. Dematons gekregen van Sanders broer J. Francis was er helemaal gek op en we hebben vele uren doorgebracht met bekijken en verhaaltjes verzinnen bij alles wat we zagen. Voor Francis heeft het nu een beetje afgedaan. Hij zet zijn eerste stapjes op het gothische horror vlak met 'De Vloek van Woestewolf'van Paul Biegel.


Maar Elvira heeft de Gele Ballon nu helemaal ontdekt. Elke avond wil ze er in lezen, terwijl Francis zijn hoofdstuk horror krijgt. En ze leert er ook woordjes uit. Gilballon, hellocopte, vituig. Het is leuk om te zien hoe de beide kindjes al echt een voorkeur beginnen te ontwikkelen voor boekjes en lezen. Wie weet worden ze net zulke geeky boekenwurmen als hun ouders.