maandag 23 januari 2012

Achilles-pees, het vervolg

Vandaag moest Sander voor controle terug naar het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis, om te bekijken hoe het met zijn achillespees ging, een week na de operatie. Volgens de doktoren zag alles er mooi uit. De wond was mooi dicht en er zat spanning op de pees.
Toen kwam een keus, wilde hij loopgips of onder een schoen een extra hak van 2 cm laten zetten? Met loopgips zou de boel mooi gefixeerd zijn, maar met een verhoogd hak aan zijn schoen, zou hij mobieler zijn.
Omdat we erg afhankelijk zijn van mobiliteit, om het huishouden draaiende te houden, hebben we gekozen voor het verhogen van een schoen.
Sander mag dan met de schoen en krukken lopen. Na een week of drie mag de hak verlaagd worden naar 1 cm, na nog eens 2 weken mag de extra hak weg. Dit heeft als voordeel dat hij niet een paar kilo gips aan zijn been heeft, waardoor hij beter zit, staat en slaapt. Hij hoeft ook geen enge tromboseprikken bij zichzelf meer te zetten.

Sander was hier heel blij mee, in het CWZ hadden we eerder te horen gekregen dat hij nog weken met gips, en dus ook met prikken zou zitten. Dit is een hele verbetering. Ik in de middag meteen door naar de schoenmaker. Maar die werkt niet op maandagen.

Nu wachten tot morgen voor een nieuw schoentje.

zondag 22 januari 2012

Francis is alweer 5

De tijd gaat echt heel snel, afgelopen week werd Francis alweer vijf. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat hij geboren werd, maar het is echt alweer 5 jaar geleden. En sindsdien is er ook zoveel gebeurd, werk, nog een kind, nieuw werk, verhuizen, weer nieuw werk. Maar goed, toch lijkt te tijd te flitsen.

Niet voor de kleine (grote?) man zelf natuurlijk. Die kon niet wachten tot hij vijf zou worden. Deze keer heeft zo een verjaardag ook veel meer voeten in de aarde dan voor heen. Vroeger konden we wegkomen met en taart, kaarsjes en grootouders op bezoek, maar inmiddels kan dat niet meer. Gefeest moet er worden en flink ook.


Het begon woensdag, toen hebben we in de morgen voor hem gezongen, cadeau gegeven (Jenga!) en verjaardagskaartjes voorgelezen. Hij was blij met zijn versierde stoel, mooie cadeau en lieve kaartjes. Op school werd er die dag niets aan gedaan. Een ander jongetje (vriendje L.) was ook op die dag jarig. Omdat L. 6 werd, werd eerst L's. verjaardag gevierd.
Donderdag werd Francis' verjaardag op school gevierd. Wij konden daar als ouders beiden bij zijn (omdat Sander's achillespees nog steeds kapot is, ging hij die week niet werken. En ik werkte ook thuis, want Sander kon nauwelijks voor zichzelf zorgen). Francis zat op een grote stoel, met een grote muts en mocht kaarsjes uitblazen. Daarna deelde hij een tractatie uit. Hij vond het heerlijk om in het zonnetje te staan.

Afgelopen zaterdag was dan het kinderfeestje en daar kwamen me een hoop kindjes. Natuurlijk Francis' beste vriendjes M. en N. Maar ook vriendjes Ma., L., en T. En ook zijn neefje I. Het was een enorme drukte. Gelukkig kwamen schoonzus en zwager ook meehelpen, in mijn eentje was het me niet gelukt (want Sander kon natuurlijk weinig uitrichten).
We hebben spelletjes gespeeld als Tijdbom, Spijkerpoepen, Prikkers en Moteren en een balspelletje. Het ging allemaal beter dan verwacht. Aan het einde van de middag was iedereen uitgeput en konden ze gelukkig lekker rustig met elkaar spelen. En om 17:00 hebben we iedereen weer terug naar huis gebracht. Ik bracht te voet een paar kindjes weg die in de buurt woonden en Zwager en Sander met de auto een paar kindjes die wat verder weg woonden.

Toen was het wel heel stil in huis. De kids (+ neef & nicht) kregen pannekoeken met Cars 2 (ook verjaardagscadeau) en wij (+ Zwager en Schoonzus) aten lekker zalm met tortillas. Om een uurtje of 19:00 vertrokken die ook.

En toen vielen we in slaap.

Een geslaagde dag.

Cars 2

maandag 16 januari 2012

Perspectief

Ben ik daar leuk blogjes aan het schrijven over plantjes zaaien en de stand van de maan, wordt mijn wazig new age wereldje ineens mooi verstoord door de realiteit. Sander wordt geopereerd.

Sander speelde vroeger graag een potje badminton. En tot mijn grote frustratie heb ik de afgelopen jaren meerdere keren stoffige badmintonrackets van het ene huis naar het andere verhuisd. Onlangs wees ik hem op een badmintonvereniging hier in Malden en vorige week ging hij daar vrolijk naartoe. Afgelopen vrijdag ging hij voor de tweede keer en bezeerde zichzelf prompt.
De zaterdag erna was de pijn nog steeds vreselijk en besloten we naar de huisartsenpost te gaan. Daar concludeerde men al vrij snel dat het om een gescheurde achillespees ging, dus opname op de spoed-afdeling volgede. De conclusie werd beaamd en opname in het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis volgde. Daar ligt hij nu nog steeds en later vandaag (zondag) wordt hij geopereerd. Hopelijk krijg ik hem maandag weer mee naar huis.

Voortaan mag Sander alleen nog maar denksporten doen.

En thuis moest er natuurlijk ook een hoop geregeld worden. De kids moesten uit logeren bij opa en oma, want ik kan niet op en neer blijven rijden naar het ziekenhuis met kids. Gelukkig is Francis nog niet leerplichtig,dus maandag logeert hij ook nog bij opa en oma, met zijn zusje.
Sander zal de eerste week niet kunnen lopen. Dus hij kan niet naar zijn werk en kan de kids ook niet naar school en opvang brengen. Dat zal ik dus allemaal moeten doen. Dus ook mijn werk lijdt hieronder. Dubbel lastig omdat we net in januari allebei aan een nieuwe baan zijn begonnen. Maar ook in de weken erna zal bewegen voor Sander lastig blijven.

Dus er komt ineens weer een hoop geregeld en georganiseer op mij af en ik kan plantjes planten in de juiste maanfase voorlopig wel vergeten.