Vorig weekeinde alweer was ik in mijn functie als oudercommissielid van de Buitenschoolse Opvang Drakesteyn van Francis bij een lezing en discussie over verantwoord spelen.
De KION, waar mijn BSO onderdeel van uitmaakt, zit weer in KINDwijzer, een samenwerkingsverband van verschillende kinderopvangorganisaties, waarbinnen kennis wordt uitgewisseld. Enkele leden van KINDwijzer hadden een studiereis naar Denemarken gemaakt, waar zij onderzochten hoe Deens kinderopvang verschilt van Nederlandse en wat we van elkaar zouden kunnen leren.
Daaruit volgde een interessant verhaal met foto's over de manier waarop de Deense samenleving, Deense ouders en Deense opvangorganisaties denken over spelen, veiligheid en opvang. Deense kinderen gaan veel langer naar de opvang (parttime werken is daar minder gebruikelijk, dus veel kids zitten al snel 5 dagen in de opvang, bovendien zijn ze pas vanaf 6 jaar leerplichtig), waardoor die opvang veel meer kan doen met een vast groep kinderen, die alle dagen komen.
En de Deense kiddies krijgen dan ook alle vrijheid om rond te rennen in de frisse buitenlucht, met mesjes te spelen (met 3 jaar snijden ze hun eigen fruit), met vuur te spelen (bammetjes roosteren) en te klimmen in bomen. Allemaal met redelijk afstandelijk toezicht van de begeleiding. Een heel verschil met Nederland waar ieder kindercentrum uitgbreide risico-analyses moet maken van ieder mogelijk ongeluk dat de kids tegen zouden kunnen komen en de mogelijke oplossingen voor dat ongeluk.
Na afloop was er ruimte voor ons om te discussieren met andere ouders en medewerkers van de KION. Het zette me wel aan het denken. Wat verwacht ik eigenlijk van mijn BSO en KDV? Hoe veilig moet het leven van mijn kind zijn? En wat als hem iets overkomt (wespensteek, bult, brandblaar)? In de meeste gevallen gaat het gewoon goed, kijk maar naar al die keren dat hij thuis van de trap valt, uitglijdt, gestoken wordt en met lucifers speelt. Ik wil eigenlijk wel eens kijken hoe we meer dingen van dit Deense model over kunnen nemen bij de BSO van Francis. Voor de volgende bijeenkomst van de OC dan maar.
Ik heb natuurlijk ook meteen al lessen getrokken uit dat Deense model, kids kunnen heel goed inschatten bij ren/ spring- en klauterwerk of ze iets kunnen of niet. Dus Deense kids mogen ook een hoop zelf uitzoeken op dat vlak. De volgende dag meteen Francis maar de vrije hand gegeven. Meestal wil hij klimtoestellen beklimmen op manieren waarvoor ze niet bedoeld zijn en sta ik eronder te roepen: "Nee! Niet zo hoog! Doe voorzichtig! Niet springen! Kijk uit!" Maar dat is dus helemaal niet nodig, weet ik nu. Dus ook dit keer, ik laat hem met kloppend hart lekker zijn gang gaan totdat: "Mama! Ik durf niet meer." Kon ik naar boven klimmen om mijn ventje los te halen.
Een paar dagen later naar een lezing ' Meer moed, meer mens' over positief opvoeden. Ietsje zweveriger, maar min of meer hetzelfde idee. Meer loslaten, meestal komt alles vanzelf goed. Ook maar eens toepassen in het dagelijks leven.
KINDwijzer
Meer moed, meer mens
zondag 22 april 2012
vrijdag 16 maart 2012
Er op uit
Sinds Sander zijn achillespees gescheurd heeft, kwam hij weinig meer buiten. Lopen ging nauwelijks, op de ongelijke grond van buiten was het al helemaal moeilijk en de kids in de hand houden in het verkeer was lastig. Maar nu hij niet meer met krukken loopt, gaat hij snel vooruit.
Afgelopen zondag was het heerlijk weer, de kids waren ongedurig en er moest een pees getraind worden. Dus hij toog met de kids naar buiten en maakte een rondje en eindigde bij de speeltuin bij de school van Francis. In een dapper lentezonnetje hebben we daar nog een tijd geschommeld, van de glijbaan gegleden en een balletje getrapt.
Het lijkt erop dat alles weer gewoon goedkomt.
Afgelopen zondag was het heerlijk weer, de kids waren ongedurig en er moest een pees getraind worden. Dus hij toog met de kids naar buiten en maakte een rondje en eindigde bij de speeltuin bij de school van Francis. In een dapper lentezonnetje hebben we daar nog een tijd geschommeld, van de glijbaan gegleden en een balletje getrapt.
Het lijkt erop dat alles weer gewoon goedkomt.
Labels:
Achillespees,
Elvira,
Francis
Location:
6581 Malden, Nederland
zaterdag 3 maart 2012
Achillespees - het einde
Zoals ik al eerder vertelde, scheurde Sander onlangs zijn Achillespees, tijdens een potje badminton. Maar 6 weken later lijkt het grootste leed dan toch geleden. Hij heeft een week in het gips doorgebracht en daarna nog 5 en een halve week met krukken en een hak-verhoging rondgehobbeld. Afgelopen woensdag was de laatste controle in het ziekenhuis. De arts verklaarde Sander weer volledig gezond. Het hakje mocht weg, hij mocht weer op blote voeten, autorijden, etc.
De afgelopen weken heeft Sander begrijpelijkerwijs zijn been een beetje ontzien en hij durfde eigenlijk niet zo goed zijn been te belasten, hoewel dat wel mocht. De arts stelde Sander volledig gerust, hij kon prima gaan lopen zonder krukken, zeker korte eindjes binnenshuis. Daarbuiten misschien bij langere stukken nog met kruk, maar dat was niet echt meer nodig. Hem werd ook vorboden om de krukken nog in het ziekenhuis te gebruiken. Dus het was even een persoonlijke doorbraak toen hij helemaal alleen, zonder krukken door de gangen van het ziekenhuis hobbelde naar de uitgang.
Voor mij een hele opluchting. Het is goed om te weten dat SAnder volledigzal herstellen en ook goed om te weten dat hij nu weer veel meer kan en dat ook mag. Dus...hij kan weer met de auto naar zijn werk, de kids brengen en halen van de opvang en ook in huis eigenlijk weer alles doen. Kan ik ook weer alle tijd aan mijn verplichtingen besteden.
De afgelopen weken heeft Sander begrijpelijkerwijs zijn been een beetje ontzien en hij durfde eigenlijk niet zo goed zijn been te belasten, hoewel dat wel mocht. De arts stelde Sander volledig gerust, hij kon prima gaan lopen zonder krukken, zeker korte eindjes binnenshuis. Daarbuiten misschien bij langere stukken nog met kruk, maar dat was niet echt meer nodig. Hem werd ook vorboden om de krukken nog in het ziekenhuis te gebruiken. Dus het was even een persoonlijke doorbraak toen hij helemaal alleen, zonder krukken door de gangen van het ziekenhuis hobbelde naar de uitgang.
Voor mij een hele opluchting. Het is goed om te weten dat SAnder volledigzal herstellen en ook goed om te weten dat hij nu weer veel meer kan en dat ook mag. Dus...hij kan weer met de auto naar zijn werk, de kids brengen en halen van de opvang en ook in huis eigenlijk weer alles doen. Kan ik ook weer alle tijd aan mijn verplichtingen besteden.
Labels:
Achillespees
Location:
6581 Malden, Nederland
Abonneren op:
Posts (Atom)