woensdag 28 mei 2014

Binnenpretjes

Het is alweer mei-vakantie (die kids blijven maar vakantie krijgen, ongelofelijk) en dit keer is het weer wat minder goed. Bovendien hebben we momenteel een aannemer over de vloer, die de zolder flink onder handen neemt en dan wil je geen nieuwsgierige kinderen, die in de weg lopen. Maar met regenachtig weer zijn ze ook niet naar buiten te jagen.

Met zijn tweeën van de glijbaan.
Gelukkig opende er onlangs een nieuwe indoor-speeltuin in Malden, de Binnenpret. Dus we hebben van de mogelijkheid gebruik gemaakt om deze eens te testen in de vakantie. We zijn wel vaker naar indoor-speeltuinen geweet, met name de Monkey-town in Wijchen. Maar eentje in hetzelfde dorp is toch wel heel erg prettig.
Francis en Elvira vonden het enig. Het was een ruim opgezette speeltuin, met flink wat ruimte voor ouders om een boekje te lezen, terwijl het kroost lekker speelde. Francis had al van klasgenootjes veel gehoord over de Binnenpret en schoot er meteen vandoor om alles te ontdekken. Elvira had even wat meer tijd nodig om te wennen. Maar toen zij even later met haar grote broer op pad ging, kwam zij ook lekker los en ging zelfs alleen van grote glijbanen en tegen hoge klimheuvels op.
En half Malden leek wel aanwezig om te ontsnappen aan vakantie-verveling. We hebben zeker 5 klasgenoten van Francis en Elvira gezien, en hun toeziende (groot)ouders natuurlijk. Dus de Binnenpret voorziet zeker in een behoefte.

Na een uurtje of twee stevig spelen heb ik de kindjes uit de raket-trapautootjes geplukt met de belofte van patatjes en chocomelk en fristi. Na deze overdadige lunch werd er weer woest verder gespeeld. In de loop van de middag werd het steeds drukker, met steeds grotere kinderen, waardoor Francis en Elvira wat in de verdrukking kwamen. Ook werden ze wel heel erg moe, dus het was tijd om weer naar huis te gaan. En daar hoorden we de rest van de dag maar heel weinig van ze, wat ook precies de bedoeling was.

De Binnenpret is een leuke indoor-speeltuin, in vergelijking met de Monkey-town, die we al kennen, misschien iets kleiner en wat minder uitdaging voor de allerkleinsten van 0 tot 2 jaar. Maar dat mag de pret niet drukken. Zeker voor herhaling vatbaar op de regenachtige vakantie-dagen.

maandag 26 mei 2014

37 and counting

+Sander is afgelopen week alweer een jaartje ouder geworden en dat was natuurlijk een reden voor een feestje.

Om Sander blij te maken. 


Afgelopen dinsdag was hij echt jarig, maar vertrok die morgen in alle vroegte naar zijn werk. Gelukkig kwam hij in de avond weer gewoon thuis (je weet het niet, de midlife-crisis komt ook steeds dichterbij). Toen hebben wij hem verrast met een mooie versierde stoel, liedjes, taart en cadeautjes. Sander was erg blij met de collectie strips van Alan Moore van 'V for Vendetta'.

Kardinaals bombe
Taart, helemaal zelfgekocht!
Inmiddels hebben we al een aardige collectie van strips geschreven door Alan Moore opgebouwd. Het begon ooit eens met de collectie 'Watchmen', daar is later nog 'The League of Extraordinary Gentlemen' bijgekomen. Van de Sint heb ik het afgelopen jaar nog 'From Hell' mogen krijgen. De verhalen van Alan Moore zijn altijd complex en uitdagend en geven stof tot nadenken. Zijn verhalen zijn ook met wisselend succes verfilmd en het is leuk om de strips te vergelijken met de films.

Later die week hebben we nog een feestje gegeven voor familie en vrienden, op een heerlijk warme zaterdag. In de middag was het heel rustig met alleen de ouders van Sander, maar in de avond kwamen er nog wat vrienden over de vloer. Met hen hebben we nog lange tijd buiten gezeten, bijgekletst en genoten van de vuurkorf, die we niet vaak genoeg gebruiken.

Een rustig weekeindje met gezelligheid tussen de verbouwing door, was precies wat we nodig hadden.

donderdag 15 mei 2014

Francis op kamp

Francis is met school op kamp geweest. En dit keer bleef hij wel twee nachtjes weg! Toen hij nog in de kleuterklas zat, ging hij ook op kamp, maar dat was in de Heumense Bossen, en dan was hij in de middag weer terug. Nu ging hij met zijn klasgenoten helemaal naar Blitterswijk en bleef daar wel twee nachten slapen!
Francis vond het heel spannend. Op maandag zou hij vertrekken en woensdag pas weer terugkomen. Hij was het weekeinde van te voren wel heel erg nerveus en kon nauwelijks slapen. Gelukkig bracht een pilletje valeriaan op een avond wel uitkomst. Verder heeft hij erg serieus samen met ons zijn koffer ingepakt (slaapzak, check! Luchtbed, check! boekje, check!). Ook was hij bezorgd dat alles wat op de inpaklijst ook daadwerklijk mee kon met hem. Gelukkig hebben we nog geinvesteerd in een goed regenpak voor ons menneke, dat heeft hij wel nodig gehad.

De ouders en leerkrachten uit de klas hadden hun best gedaan om een aantal leuke activiteiten voor de kinderen te verzinnen en uit te voeren en de kinderen vonden het fantastisch. Alles was op basis van het verhaal Ronja de Roversdochter van Astrid Lindgren.
Francis was erg verbaasd om te horen dat zijn vader en moeder het verhaal ook kenden, omdat het al een (erg oud!) boek was. Weer een cultureel gat dat we zo snel mogelijk moeten opvullen. Francis heeft zich al de Narnia-boeken en een aantal Roald Dahl boeken laten voorlezen. De boeken van Astrid Lindgren mogen dan natuurlijk niet ontbreken.

Maar terwijl Francis weg was, zaten wij natuurlijk met nog een kindje thuis, dat nu ook eindelijk wat extra aandacht kon krijgen. Op dinsdag ging Elvira overdag naar school en in de late middag met mij in de auto naar Nijmegen om Sander uit zijn werk te halen. Daarna met zijn allen door naar Plasmolen, waar wij een vrij goede pannenkoekenbakker kennen. De pannenkoeken zijn lekker en zij zijn behoorlijk ingespeeld op het tevreden houden van kleine kinderen. Dus terwijl Elvira samen met andere kindjes de speeltuin onveilig maakte, konden Sander en ik ons laten gaan met een paar lekkere pannenkoeken.

En woensdag was Francis weer terug, volledig uitgeput en behoorlijk vies. Maar vol wilde verhalen over speurtochten in het donker, toneelstukjes, slapen in slaapzakken op een grote zaal en lekker veel patat eten. Dus hij heeft het reuze naar zijn zin gehad.

En volgend jaar mag hij weer!