donderdag 11 juni 2015

Lijken ze nog steeds?

Een tijdje geleden plaatste ik hier twee posts met fotos over de kids op dezelfde leeftijd. Inmiddels is Vivian bijna een jaar oud en wil ik eens kijken of ze nog steeds zo op elkaar lijken.

Francis in december '07, als hij 11 maanden oud is.

















Elvira in juni '09, als zij 11 maanden oud is.


Vivian in mei '15, als zij 11 maanden oud is.
















Nog steeds drie schattige kinderen natuurlijk. En met het blonde haar en blauwe ogen blijven ze heel erg op elkaar lijken. Ook hebben ze allemaal hele spitse kinnetjes, die er voor zorgen dat ze ook op elkaar lijken. Verder valt het me op hoeveel haar Francis en Vivian hebben, vergeleken met Elvira.
Elvira heeft ook wat meer dan Francis en Vivian bolle wangetjes. 

Heel schattig om zo de fotos naast elkaar te kunnen leggen. En binnenkort is er weer een verjaardag te vieren. Wat gaat de tijd toch snel.

zondag 24 mei 2015

Tijd voor een feestje!

Vorige week was +Sander jarig. Dat hebben we eerst thuis in kleine kring gevierd en afgelopen weekeinde met vrienden en familie.

Kleine kring

Sanders verjaardag was gewoon een werkdag voor hem, dus hij vertrok vroeg terwijl ik en de kinderen nog een slaperig "gefeliciteerd" naar hem mompelden. Maar toen hij in de avond weer thuis kwam, stonden daar cadeautjes voor hem klaar. Ik had hem het meest recente album van Amoras, "Wiske" cadeau gedaan. 
In het verleden speelde Sander ook graag het spel "Portal", en dat blijkt nogal een cult-status te hebben gekregen in de loop der tijd, met de bijbehorende merchandise. Dus er zijn nu ook koffiekopjes van en zo. Ik bedien Sander natuurlijk op zijn wenken en hij kan nu zijn koffie uit een zeer verontrustend kopje drinken. 
Sander was erg blij met zijn cadeautjes en we hebben nog liedjes voor hem gezongen, wat ook erg leuk was. 

Grote kring

Maar we wachtten natuurlijk op het knalfeest van zaterdag. In de vroege morgen waren we druk met het opruimen van het huis, boodschappen doen en avondeten maken. Francis hielp mij met het opruimen van de woonkamer, Elvira hielp haar vader met de boodschappen en Vivian had koorts en had als taak om beter te worden. In de late morgen was het weer hier nog behoorlijk beroerd, met flink wat regen, maar in de loop van de middag klaarde het aardig open brak er zelfs een zonnetje door.
Sanders ouder kwamen langs en gelijktijdig kwam ook vriend +H binnen. Al snel kwamen daar ook vrienden +M en +M met hun inmiddels drie kinderen T., L. en L. bij. Ook een collega van Sander, M. kwam nog langs met zijn drie kinderen. Dus ineens was het huis behoorlijk vol en maakten de kinderen allemaal behoorlijk wat herrie. Gelukkig was het weer opgeknapt en zette Sander buiten een indianentent op, waar de kinderen heerlijk in hebben gespeeld. Francis en Tim mochten ook buiten de tuin spelen als grote jongens en de rest bleef netjes binnen.

De hele middag bleven mensen binnenkomen. Onze buren kwamen nog langs en vrienden +N en A., die ook hier in Malden wonen ook , +E en +A met hun kinderen S. en M. kwamen ook langs, helemaal vanuit Amsterdam. S. was zeer onder de indruk van de bestuurbare auto van Francis en Francis was zo lief om de batterij op te laden en aan S. te laten zien hoe het werkte. Vrienden en +M en +M kwamen met zelfgemaakte kroepoek, wat weer enorm gewaardeerd werd door Elvira en Vivian. Oud-buurman +R kwam nog langs en vrienden +K en +F kwamen ook nog net op tijd voor het eten binnen.
Ondertussen renden Sander en ik af en aan met thee, koffie en taart. Sander had in de morgen nog lang in de keuken gestaan om een enorme pan Bolognese saus te maken voor over de pasta. Die heeft de hele middag staan pruttelen en zo concentreerde de smaak zich flink. Alle grote mensen kregen een flink bord pasta met saus en de overgebleven kleine mensen zoveel pannekoeken als ze op konden. Van de saus die over was kunnen we waarschijnlijk nog wel drie dagen eten.

Toen was het ook voor de laatste kindjes tijd om te vertrekken, wat nog best wat moeite koste, want de bestuurbare auto van Francis was echt heel mooi. En nog steeds kwamen er weer mensen binnen. Vriendin +R kwam nog aanzetten. en even later ook vrienden +T en +F. En F. had zelfs nog een cadeau voor mij meegenomen, borduurstof en -garen dat ze niet meer gebruikte. Fantastisch natuurlijk, want ik gebruik het nog wel veel. Als laatste kwam vriend +S. nog binnen. En met deze mensen hebben we nog tot een flink end in de nacht gekletst. Eerst buiten bij de vuurkorf en later binnen.

Tegen 23:00 vond ik het mooi geweest en ging naar bed. Maar beneden ging het feest nog even door. Nadat Sander de laatste gasten had uitgezwaaid, heeft hij nog wat dingen in de vaatwasser gezet en het en en ander opgeruimd. Zodat we op pinksterzondag zonder al te veel problemen een lekker ontbijtje neer konden zetten.
En zo was Sander weer een jaartje ouder geworden.   

zaterdag 9 mei 2015

Watermuseum

Het is nog steeds mei-vakantie en dan moet je iets verzinnen om de kinderen bezig te houden. Francis en Elvira vinden alles wel leuk, maar Vivian kan eigenlijk alleen nog in haar kinderwagen zitten, maar ze is inmiddels te oud om overal doorheen te slapen. En wanneer ze wel moet slapen, maar het niet kan, wordt ze erg ongedurig.

Afgelopen dinsdag was het Bevrijdingsdag en echtgenoot +Sander had ook een dagje vrij. We besloten om er op uit te gaan, om de kinderen lekker een beetje te vermoeien. We hebben de bevrijdingsfestivals gepasseerd. Een interactief museum is altijd leuk en wie weet leren ze ook nog iets. Sander had het Watermuseum in Arnhem uitgezocht, niet te ver weg, niet te groot en bij water kunnen de kinderen zich iets bij voorstellen.

Ja, ook de WC spoelt door met water, echt alles was te zien.

We begonnen met een film over water, dat er soms te veel van is en soms te weinig, maar dat iedereen het nodig heeft. Dat maakte wel indruk op de kinderen. Mijn eeuwige gezeur over het uitdraaien van de kranen en kort douchen kwam eindelijk aan!



Verder was het museum ook heel leuk. Er was een hoop te leren over water, ijs en wolken. Maar ook over overstromingen. Francis kon zich het Watersnoodmuseum nog herinneren, waar hij vorig jaar in Zeeland was geweest. Verder was er ook een hoop informatie over hoe we in Nederland met water omgaan en over hoe mensen in andere landen met water omgaan.
Daarna nog even lekker gelunched in het restaurant en toen begon Vivian in te storten en was het tijd om weer naar huis te gaan.

Het wordt steeds gezelliger om met de kinderen te gaan lunchen!

Een klein museum met een smalle focus, maar voor een kort tripje met drukke kinderen een prima uitstapje. En voor de mensen die dan nog niet moe zijn, het ligt aan het prachtige Sonsbeekpark in Arnhem.