zondag 31 mei 2026

Het Petranpad

Sander houdt het niet alleen bij marathons, hij loopt ook Ultra - trails van 100km of meer. Ik vind het maar ongezond, maar hij doet het zo graag. 



In het weekeinde van 1 en 2 mei liep hij de 112 km van het Petranpad, door het buitengebied tussen Venray en Horst aan de Maas. Het pas is ooit ontwikkeld door twee inwoners van Horst aan de Maas, die ook fanatieke wandelaars waren. En het is een mooi stukje Nederland waar je doorheen komt. 


In de nacht van vrijdag op zaterdag werd Sander rond 0300 opgehaald, zodat hij om 0500 aan de start kon verschijnen. Terwijl het langzaam lichter en warmer werd, begon hij aan zijn lange toch over het Petranpad. Halverwege (na 56 km dus) kon hij wat eten en drinken. Het was die dag erg warm en benauwd, maar na een regenbui friste het aardig op. En in de avond om 2300 of zo was hij weer thuis.  En toen had hij in 16 uur en 20 minuten het hele pad uitgelopen. 



donderdag 30 april 2026

Marathon van Parijs

Het is alweer even geleden, maar Sander heeft weer de Marathon van Parijs gelopen! Vorig jaar liep Sander hem natuurlijk ook al uit, maar hij was niet tevreden over de tijd en wilde hem nog eens lopen. En aangezien Sander nog altijd dezelfde werkgever heeft, kon hij ook dit keer weer een goedkoop kaartje krijgen. 

Opr vrijdag ging hij met een collega naar Parijs, waar ze zaterdag hun inschrijving konden bevestigen en zondag gingen ze van start. En Sander liep de marathon weer helemaal uit, langs de prachtige Seine. Dit keer verbeterde Sander zijn tijd aanzienlijk, met wel 13 minuten.  


Hij was erg tevreden.

Maar dit ging hem zo makkelijk af, dat hij zich afvraagt of hij deze tijd niet nog verder kan verbeteren...dus...ik vermoed dat hij volgend jaar weer gaat. 

woensdag 29 april 2026

Francis is negentien geworden

Ik heb hier alweer veel te lang niet gepost. En Francis is jarig geweest! Hij is inmiddels 19. Het lijkt zo kort geleden sinds hij 18 werd. Wat gaat de tijd toch snel. 



Ons kereltje is al erg groot, maar hij wilde toch een keer graag gourmetten met zijn ouders. Dat konden we gelukkig makkelijk regelen. Een avondje met kleine pannetjes en stukjes vlees was zo geregeld. En meneer moest ook nog een cadeau natuurlijk. Dat werd een stel apple oortjes, want de kinderen hebben tegenwoordig een dure smaak. 


En zo was er ineens weer een jaar voorbij, en heb ik gewoon een extra volwassen man in huis. Ik vind het nog steeds wennen.