dinsdag 21 januari 2014

Francis is alweer 7 jaar

Ik heb het natuurlijk al vaker meegemaakt, maar Francis is alweer jarig geweest. Dit keer werd hij 7. Ik dacht nog dat 1 jaar, of 5 jaar een mijlpaal was, maar de mijlpalen blijven maar komen.

Francis was jarig op een zaterdag. In de morgen heeft hij cadeautjes van mij en Sander gekregen en daar was hij heel blij mee. Een mooi horloge, zodat hij de tijd in de gaten kan houden en we met hem af kunnen spreken wanneer hij weer naar huis moet komen. Francis was daar de laatste tijd al erg mee bezig en hij was heel blij met dit cadeau. En verder nog een grote, stevige voetbal. Nu hij groter wordt, begint hij eigenlijk ook wel schade te doen aan de kinderballen die we tot nu toe in huis hadden.

En meteen omdoen natuurlijk. 
In de middag was meteen ook het kinderfeestje. Er kwamen vier vriendjes van Francis langs, L. C. M. en T.die allemaal bij hem in de klas zitten of hebben gezeten. Met vijf drukke jongetjes in huis was het een drukte van jewelste en ik ben op die momenten blij dat ik er niet alleen voorsta, maar dat Sander een hoop van het zware werk van me over kan nemen.
Er werden eerst cadeautjes uitgepakt en Francis mocht wat mooi lego-speelgoed in ontvangst nemen, waar hij ook weer erg blij mee was. Daarna werden er cupcakejes versierd met glazuur, spikkeltjes, slagroom en chocoladesaus. De jongetjes waren daar een tijdlang nog erg druk mee. En dan opeten natuurlijk, dat is het leukste.
Toen naar buiten om een aantal jongetjes even flink wat stoom te laten afblazen. Vorig jaar nog werd er gespeeld in de sneeuw, totdat de kinderen met blauwe lipjes smeekten om weer naar binnen te mogen. Maar dit jaar was het zo warm, dat iedereen een dik uur buiten heeft gevoetbald, zonder jas! En toen werd er afgesloten met het maken van een eigen T-shirt. Francis had dit al eens eerder gedaan op een feest en vond het enig. Met watervaste stiften een eigen tekening maken op een shirt. Mooier wordt het haast niet.

Op zondag kwamen mijn ouders en Sanders ouders en Jeroen met de kinderen I. en R. langs om ook nog even de verjaardag van Francis te vieren. Francis heeft weer lekker wild met zijn neef gespeeld en Elvira liefjes met haar nichtje.

En toen was het allemaal weer voor een jaar voorbij. En blij toe. Het is fijn om te zien hoe je kind steeds groter en zelfstandiger wordt, maar de decibellen die daarbij geproduceerd worden, worden me af en toe wat veel. 

dinsdag 31 december 2013

Terugblik

Er is weer een jaar voorbij, en binnenkort begint er weer een nieuw jaar. In het afgelopen jaar is er veel gebeurd en als ik zo terugkijk was het allemaal best heftig.

Ik ben niet van werkgever veranderd, wat wel prettig is en ook Sander heeft qua werkgevers een kalm jaar achter de rug. Maar het werk is wel druk druk druk en in de loop van het jaar liep de werkdruk steeds verder op, zozeer zelfs dat ik wel heel erg blij ben met deze kerstvakantie.

In januari ben ik begonnen met een nieuw rollenspel en heb ik een oude stopgezet, wat best nog wel even een schok was. Niet meer eens in de maand eten en rollenspelen met vrienden +D, +J en +R!
Verder hebben we de voortuin flink onderhanden genomen en is die eindelijk zo mooi als ik altijd al hoopte. Ik vraag me af wat het komende jaar zal brengen, aangezien de planten dan waarschijnlijk echt goed zullen aanslaan. Uit de achtertuin hebben we dit jaar kilo's oogst gehaald, van courgette, rabarber en bessen. Het was allemaal heerlijk, ik hoop dat we het komende jaar daar weer van kunnen genieten.

Sander heeft me natuurlijk de stuipen op het lijf gejaagd met zijn enge long-operatie in mei, maar gelukkig is dat allemaal goed afgelopen en merken we nu niets meer van die tijd. Zelfs zijn littekens zijn grotendeels al heel erg weggetrokken.
Elvira heeft sinds een jaar een brilletje en af en toe moet dat gecontroleerd worden. Dit keer bleek dat haar ogen weer beter worden. Ze mocht een nieuw recept voor zwakkere glazen, hoera!

Na de zomer startte Elvira met school en tot nu toe vindt ze het enig. Ze is wel snel moe, maar een schooldag is ook lang en er wordt meer van haar verwacht dan op het kinderdagverblijf. Hetzelfde geldt voor Francis. Hij gaat nu naar groep 3 en er wordt nu van hem verwacht dat hij oplet en leert lezen en schrijven en rekenen. En dat is natuurlijk ook vermoeiend.

Francis heeft hardlopen ontdekt als hobby, ik hoop dat hij het zal oppakken wanneer straks het weer wat beter wordt. Dan wordt het misschien ook tijd om te investeren in goede sportschoenen. En Sander loopt ook nog steeds hard, ondanks zijn enge long-operatie in mei, wist hij toch mee te doen met de 7 heuvelenloop van dit jaar EN een persoonlijk record neer te zetten. Ik was erg trots op hem. En om even in het sport-thema te blijven, Francis heeft ook in één jaar zijn a-diploma gehaald. Ik kan hem nu met een gerust hart laten zwemmen in het zwembad. Ook een fijn idee, en het bikkeltje is nu driftig aan het oefenen voor zijn diploma b.

Een druk jaar dus. Ik hoop dat komend jaar wat minder spannend wordt en dat we vooral de leuke dingen kunnen vieren. Maar het zal wel weer een combinatie van ups en downs worden, zoals alle jaren dat zijn.

maandag 30 december 2013

Een feest van licht

Vriend +D werkt bij het de Heilig Land Stichting/ Bijbels Openlucht Museum / Museumpark Oriëntalis (het is nogal van naam veranderd in de loop der jaren). En hij wees ons er laatst op dat het Museumpark rond de kerstdagen weer een avondopenstelling heeft, Een Feest van Licht Tentoonstelling, met traditionele lampionnenoptocht, vuurshow, kerststallenshow en aandacht voor het kerstverhaal.

De Ster, om ons naar de juiste plek te leiden.
We zijn in het verleden wel vaker in Oriëntalis geweest. Het is een leuk museum, vooral het parkachtige buitengedeelte, waar je langs allerlei, met liefde en kunde nagemaakte bouwwerken uit het Midden Oosten kunt wandelen. Ook doen ze hun best om met regelmaat leuke tentoonstellingen samen te stellen. Helaas heeft het museum de laatste jaren met de ene financiële tegenslag na de andere te maken gehad en het is sinds kort weer open.

Francis al herdertje.
We gingen om 17:00 naar het museum, toen het al lekker donker was en kochten twee lampionnen voor de kinderen. We werden al vrij snel opgevangen door een herder, die ons vertelde van de boodschap van de engelen over de geboorte van een heel speciaal kindje, in een grot in de buurt.
Even later kwamen we de engelen ook tegen, die ons ook vertelden over de geboorte van Jezus, in de buurt. Vol goede moed gingen wij verder op weg.

De kinderen met lampions.
Weer even later kwamen wij ook de Drie Wijzen uit het Oosten tegen, een ervan kwam ons heel bekend voor. Zij hadden hun drie geschenken bij zich en vertelden ons dat zij ook op zoek waren naar het speciaal kindje dat zojuist geboren was. Wij zouden hem kunnen vinden door de juiste ster te volgen.
Toen kwamen wij terecht in een bureaucratische romslomp, de Romeinse volkstelling (en de reden dat Jozef en Maria op pad waren, terwijl Maria hoogzwanger was). We moesten ons melden in de Karavanserai, onze naam achterlaten en toen mochten we weer naar buiten. En we werden weer opgevangen door een herderin, die ons naar de geboortegrot bracht. Daar troffen wij Maria en Jozef en hun baby aan. We hebben ze niet verteld over de plannen van Herodes, maar daarvoor werden ze wel door een engel gewaarschuwd.
In het nagebouwde dorpje Beth Juda konden we een stukje brood bakken boven een vuurtje en in een synagoge luisteren naar het verhaal van de geboorte van Jezus. De kinderen vonden het erg leuk om brood te verbranden en naar de verteller te luisten.

En toen was de rondleiding door het donkere park, met de lampionnetjes alweer voorbij en was het tijd voor een zeer spectaculaire vuurshow. Twee mannen en een vrouw spuwden vuur, zwaaiden met brandende stokken en lieten overal vonken achter, heel mooi om te zien en de hitte was enorm.
Al met al een leuk middagje/ avondje uit. En een nieuw bezoekje is zeker voor herhaling vatbaar, nu de kinderen wat groter zijn en ze een wandeling door het park zelf kunnen doen. Dan kunnen we ook wat meer zien.