Onze kleine meid moet een brilletje.
Een tijdje geleden was zij voor haar ogentest bij het consultatiebureau en toen leek ze de op-één-na kleinste plaatjes niet goed te kunnen zien. Een nieuwe afspraak gemaakt voor een nieuwe test, en toen ging het weer niet goed. En toen een controle afspraak bij de huisarts, waar het weer niet goed genoeg was. De huisarts verwees ons toen door naar de oogheelkundige afdeling van het UMC St Radboud in Nijmegen. Daar zouden dan nog meer tests plaatsvinden, en een definitieve uitslag uit komen.
Op dinsdag 9 oktober was het zover. Ik ging met Elvira en de bus naar het ziekenhuis en Sander zou met de auto vanuit het werk komen. Eerst werden er weer een hele serie tests gedaan, waarbij Elvira antwoord moest geven of dingen aan moest wijzen. Alles ging goed, behalve weer die kleine plaatjes. Op zich geruststellend, dat wees op een oogafwijking die met een bril te corrigeren is.
Daarna wilden dokters nog in haar ogen kijken, waarvoor haar pupil zo groot mogelijk moest zijn. Die krijg je zo groot mogelijk door er flink wat prikkende oogdruppels in te doen. Dat deed pijn. De eerste keer werd Elvira daar al flink boos om. En toen het even later nog een tweede keer moest, liet zij met luide stem de hele wachtkamer weten dat zij geen druppels meer wilde van de stoute dokter. Gelukkig is Sander sterk en de dokter handig, dus we konden vrij vlot de druppels in de oogjes druppelen. Daarna ons verraad afgekocht met chocomel en een taartje.
Toen de druppels waren ingewerkt en Elvira's pupillen enorm waren, konden we weer terug naar de dokter. Daar werd geconstateerd dat ze toch echt een flinke afwijking aan beide ogen had en ook een flinke cylinderafwijking, net als haar vader. Dus we kregen een recept mee voor een bril en moeten binnenkort naar een opticien.
En ik word ook een dagje ouder en moet ook aan een brilletje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten