zondag 11 maart 2018

Nogmaals de Efteling

De Efteling

We zijn weer naar de Efteling geweest. Dit keer ging Vivian ook mee. We zijn met de kinderen al twee keer eerder geweest, in 2012 (Francis was 5 en Elvira was 3) en daarna nog een keer in 2015 (Francis 8 en Elvira was 6 en Vivian was niet mee). Dit keer gingen we niet via het werk van Sander, maar kregen we via de AH spaaractie korting en konden we goedkoop kaartjes krijgen. In combinatie met een Studiedag van de kinderen, konden we dus mooi buiten de weekeinden op een zonnige lentedag gaan.
In de morgen stonden we vroeg op. Ik deed nog wat boodschappen en bakte een bananenbrood. Ik gooide nog een tas vol met lunch, fototoestel, medicijnen (Francis zat midden in zijn persoonlijke griepgolf) en schone kleren voor Vivian (je weet maar nooit). En toen konden we gaan.

Symbolica

En we waren niet de enigen die dit goede idee hadden gekregen. We hebben denk ik vijf klasgenoten van Francis en Elvira met hun gezinnen ook in de Efteling gezien. En daarmee hadden we ook bijna het volledige bezoekersaantal te pakken. Het was ontzettend rustig en we hoefden nergens te wachten. Ook niet voor populaire attracties. Overal konden we gewoon doorlopen en nog eens blijven zitten voor een volgende ronde, als we wilden.


In de pagode met Elvira
In de Pagode met de andere kinderen. 











We begonnen meteen met de nieuwste attractie, de Symbolica (2017), een leuke rondrit in karretjes door een toverpaleis. Een leuke introductie voor onze allerkleinste, die het allemaal nog best spannend vond. Daarna trippelden we langs de Pagode (1987), die ik altijd erg leuk vind.

In de kookpot ermee!
Maar daarna bleek dat mijn kinderen zich hadden ontpopt tot adrenaline junkies!
Ze wilden meteen door naar de kookpotten van Monsieur Cannibale (1988). Vivian vond dat nog te spannend, maar die ging graag twee keer in Carnival Festival (1984). Gelukkig was er dit keer geen lange rij, want mijn hemel, dat liedje werkt me op mijn zenuwen.

Lekker spetteren
De vorige keer was Elvira nog te klein voor de Vogel Rok (1998), tot haar grote verdriet. Maar dit keer was ze groot genoeg. En ze ging er meteen twee keer in met haar vader en daarna nog een keer met mij. Daarna hadden de kinderen de smaak goed te pakken en wilden ze door naar de echt heftige attracties als Joris en de Draak (2010) en de Vliegende Hollander (2007). Omdat het allemaal zo rustig was, konden de kinderen er verschillende keren achter elkaar in.

Voor Vivian was dat natuurlijk nog wat hoog gegrepen, maar die vermaakte zich in de speeltuin (1994), waar ze lekker kon klimmen en glijden. En daarna ging ik met haar op zoek naar Sander en de grote kinderen en maakten we nog in een ritje in de Polka Marina (1984). Ondertussen wilde Elvira heel graag met mij in de Halve Maen (1982), nadat Francis daar erg witjes uitgekomen was.

Vivian vond de bootjes fantastisch. 
Toen was het toch echt tijd voor wat rust, reinheid en regelmaat. En dan zijn de bootjes van de Gondoletta (1981) op de siervijver ideaal. Je ziet wat van het park, je komt helemaal tot rust en je kan een hapje eten.

De kabouterhuisjes in het Sprookjesbos
Stiekem ging de tijd maar voort en voort en het park zou sluiten om 18:00. Dus we moesten nog even doorstappen om wat hoogtepunten van ons lijstje af te kunnen strepen. we gingen nog naar de Droomvlucht (1993) en Villa Volta (1996). Die laatste was wat te spannend voor Vivian, maar ze vond de rit door het Land van Laaf (1990) erg mooi.  

Pinokkio in het sprookjesbos. 
Daarna wandelden we via het Sprookjesbos (1952!), de Pandadroom (2002), het Spookslot (1978) door naar de Fata Morgana (1986). Ik moet zeggen, Het Spookslot met de Danse Macabre was nog altijd fantastisch, maar de 3D film van de Pandadroom deed nu wel erg gedateerd aan.

Entree van het spookslot

Fata Morgana
Na de Fata Morgana had ik het wel volledig gehad eigenlijk. Maar de grote kinderen hadden nog niet voldoende adrenaline kick gehad en zij renden met hun vader terug naar Joris en de Draak, waar ze allemaal nog twee keer in geweest zijn. En toen renden ze weer terug. Want de Efteling sluit tegenwoordig af met de Vuur en Water Show Aquanura (2012).

Fonteinen!

En toen was het 18:30. Ik was doodop, de kinderen konden ook geen pap meer zeggen en Sander reed ons allemaal weer veilig naar huis. Nu ik alle attracties nog eens bekijk valt het me toch wel op hoe oud ik aan het worden ben. Ik herinner me een efteling uit de jaren '80, bestaand uit het sprookjesbos en Python. En toen ik wat ouder werd was de Fata Morgana en Vogel Rok een recente attractie. Maar inmiddels zijn die ook al weer meer dan 20 jaar oud. Dat doet toch wel een beetje pijn.

Maar goed, nu is een nieuwe generatie herinneringen aan het maken. En Vivian zeurt nu al dagen aan mijn hoofd dat ze de volgende keer echt groot genoeg is voor de Droomvlucht en dan niet meer bang zal zijn van de trolletjes. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten