Einde van een tijdperk (alweer)

Kinderen hebben is afscheid nemen, lijkt het soms wel. Je bent nog nauwelijks begonnen aan een nieuwe periode, of hij is alweer voorbij. Terwijl het naar mijn idee toch nog niet zo heel lang geleden is dat we in Malden op zoek waren naar een basisschool voor onze kinderen, is die tijd alweer bijna voorbij. Onze zoon Francis ging dit jaar naar groep 8 en dat betekent dat hij over slechts 6 weken naar de middelbare school gaat.

Makeup voor de musical

Het vinden van een goede school had nog heel wat voeten in de aarde. In Malden is geen middelbare school, maar in Nijmegen zijn er heel veel. Sander en ik moesten vroeger beslissen of we Protestants Christelijk onderwijs wilden en of we daarvoor 10 minuten verder wilden fietsen. Maar in Nijmegen is echt heel erg veel keus. En kom je er daar niet uit, kun je ook nog naar Cuijk, Gennep en Boxtel. Het is uiteindelijk het Kandinsky College geworden in Nijmegen. 

De oude school

En de hele afgelopen week stond in het teken van afscheid nemen. De 8e jaars voeren een musical op. Dus daar zijn we heen geweest met het hele gezin. En we konden kijken naar een mooi verhaal over een sprookjeswereld die in verval is, omdat de kinderen niet meer genoeg boeken lezen (erg belangrijk, lezen). En allerlei sprookjesfiguren namen een nieuwe rol aan. De prinsessen verlieten hun prinsen, die huilend achterbleven. Monsters lieten zich niet meer doodmaken door de helden en nog veel meer chaos. En daartussen door liep een dappere jager, die niet alleen wolven wilde doodmaken, maar eventueel ook wel een draak of een vuurvogel (Zo! Dat is een dikke kip. Daar kan ik wel drie weken van eten. 

Laatste dag op school

Maar ook vriendjes waaieren uit over allerlei verschillende scholen in Nijmegen. Anders dan in de tijd van Sander en mij denk ik niet dat ze veel onderling contact zullen verliezen. Malden is nog steeds relatief klein. En met al die moderne communicatiemiddelen hebben ze veel meer mogelijkheden om contact te houden dan wij ooit hadden.

Na afloop van de musical even uithijgen. 

En met deze stap wordt Francis ook meteen veel zelfstandiger. Hij gaat straks alleen elke dag naar school, een heel eind fietsen. Hij zal meer verantwoordelijkheid moeten nemen voor zijn huiswerk en schoolwerk. En daar is hij ook wel aan toe. Het laatste half jaar is hij echt veel zelfstandiger geworden ineens en neemt veel meer beslissingen zelf. 

Ik kijk wel weer uit naar deze nieuwe fase. Die ongetwijfeld ook weer voorbij vliegt. Over een paar jaar moeten we ons alweer druk maken om een vervolgopleiding...