vrijdag 6 februari 2009

Er was er een jarig...

In alle drukte ben ik helemaal vergeten om stil te staan bij Francis' verjaardag. Halverwege januari werd ons menneke al weer twee. Een hele leeftijd en de verschillen met vorig jaar zijn enorm.
Vorig jaar kon ons mannetje net staan en langs de rand van de tafel een paar stapjes schuifelen. Nu rent hij rond, op echte schoenen. Verder praat hij honderuit en leert hij elke dag nieuwe woordjes.
Ook dit keer is er op het kinderdagverblijf stilgestaan bij zijn verjaardag. Ik had een traktatie meegegeven en een kinderleidster had een mooie feesthoed voor Francis gemaakt. Daarop had ze allemaal verkeersdingen verwerkt, omdat Francis daar momenteel helemaal weg van is. Als ik met hem door de stad fiets of rijd, benoemt hij iedere auto (toToo), vrachtwagen (daBAA), fiets (hiets), ambulance (Lambs), politieauto (piTOE), bus (bus) en motor (moTOH) die hij ziet.

Francis met feestmuts

In het weekeinde erna kwamen er ook grootouders langs die een uitbreiding gaven op een mooie Duplo Lego set, waar Francis nu erg graag mee speelt. Er werd natuurlijk lekker gegetegen en later ook een mooie taart met kaarsjes uitgeblazen. Het was allemaal wel erg druk voor ons kereltje en de aandacht en cadeau's stegen hem al snel naar het hoofd.

Twee kaarsjes

vrijdag 30 januari 2009

Minnen-Houdini

Jeetje, al sinds november geen nieuwe posts meer. En Januari is al bijna weer voorbij. Een schande. Maar ik weet het goed gemaakt, ik post nu gewoon heel veel posts achter elkaar, dan lijkt het nog wat.

Belangrijk nieuws, Francis is twee en is nu zo groot, stoer en ondernemend dat hij heel dapper in en uit zijn sniglar ledikantje klimt. Die dingen zijn behoorlijk hoog en als het misgaat valt je peuter toch een heel eind. Dus we moesten meteen een einde maken aan die praktijken.
Francis had een doos met luiers gevonden op zijn kamertje gebruikte deze heel dapper als opstapje naar een stoel, een vensterbank en later zijn ledikantje. En als je dan eenmaal met hulp van pappa in je ledikantje bent geklommen, dan wil je er natuurlijk ook weer uitklimmen. Onder het uitkraaien van je nieuwe woordje "klimmuh klimmuh".
Het voelde heel dubbel om Francis zijn mooie opstapje af te pakken. Hij was ondernemend en blij met zijn nieuwe speeltje, speelde voorzichtig en was succesvol. En pappa en mamma beknotten hem meteen weer in zijn nieuw verworven vrijheid. Toch, een halve meter naar beneden vallen, eventueel met ledikantje op je knar leek ons niet echt verantwoord. Dus onder veel gehuil en wanhopig gesmeek om meer "klimmuh klimmuh" hebben we de luierdozen maar afgepakt.
Maar ja, het klimmen uit het bedje bleef, ook niet verantwoord. Dus Sander en ik hebben de mogelijkheden een beetje bekeken en besloten om bij de Ikea een nieuw kinderbedje met toebehoren voor Francis te kopen. Het gaat om een Minnen meegroei bed. Momenteel staat het ding op de kortste stand van 1.30m, maar hij valt uit te trekken tot 2.00m, voor als Francis later groot is.

Francis was helemaal in zijn nopjes met dit mooie nieuwe echte bed (want net als dat van pappa en mamma met dekbed en kussen) en heeft er de afgelopen twee nachten keurig netjes in geslapen en is er niet eens uit gekropen. Dat laatste zal nog wel komen als hij een keer niet kan slapen.


Het is geen kinderarbeid wanneer je ze er niet voor betaald.

zaterdag 1 november 2008

Familiedagen

De afgelopen tijd hebben Sander en ik het druk gehad met bezoekjes aan familie. Zowel de familie van Sanders vader, als van Sanders moeder kwamen in oktober bijeen op twee bijeenkomsten. We hebben beide bijgewoond. Ik vind het altijd bijzonder gezellig om wat verre familie als ooms, tantes, neven en nichten dan weer eens via die weg te zien. Op die manier houd je dan toch nog contact met mensen die wat verder van je af staan. Ik zou het zonde vinden om daar het contact helemaal mee te verliezen.

Francis ging mee naar beide bezoeken en het is al duidelijk te merken hoe snel hij nu opgroeit. Na even een moeilijke intro, ontdooit hij toch en gaat hij contact leggen met andere mensen en kinderen. Hij speelt met speeltjes, maakt ruzie, doet schattig, vraagt om aandacht, eten en drinken en verkrijgt zo zijn eigen plekje in een groter verband. Nog niet zo lang geleden zat hij bij dit soort gelegenheden alleen maar op schoot en was er helemaal niet zoveel interactie met andere mensen.