Een jubileum!

Vorige week waren +Sander en ik 10 jaar getrouwd. En hele prestatie, al vinden we zelf. In eerdere jaren stonden we er ook bij stil, natuurlijk. Maar 10 jaar vond ik zo een mijlpaal dat ik dat wat grootser wilde vieren. Vandaar dat we dat vorig weekeinde ook hebben gedaan in de Romeinse Herberg in Museumpark Oriëntalis. Toen we tien jaar geleden trouwden, hebben we dat ook gevierd met familie en vrienden, maar toen waren er nog nauwelijks kinderen, inmiddels hebben wijzelf en onze vrienden ook het ene na het andere kind gekregen en er waren die middag wel 21 bij!
Met zoveel kinderen (bijna allemaal onder de 10) moet je iets regelen om ze bezig te houden, anders breken ze de tent af, hoe klein en schattig ze verder ook zijn.
Vandaar dat ons oog gevallen was op de Romeinse Herberg. Het staat midden in het Museumpark Oriëntalis, dat op dat moment gesloten was. Dus bij een beetje droog weer konden alle kinderen lekker in en uit lopen en hun energie kwijt in het museum. Geen andere mensen, geen ander verkeer, alleen een risico dat iedereen verdwaald kon raken.

10 jaar geleden!

Toen we eenmaal een mooie ruimte hadden geregeld wilden we ook een mooie uitnodiging per post de deur uit doen en niet eentje per mail. Hiervoor hebben we vriend +M nog onder druk gezet. 10 jaar geleden trouwden in april zwager +J met zijn +A. Daar waren Sander en ik ook bij. Vriend M. heeft toen een foto genomen waarbij ik Sander in zijn oor beet. Die foto werd een paar maanden later gebruikt op ons huwelijk. M. en zijn vrouw L. waren toen ceremoniemeesters voor ons huwelijk, hebben die foto naar iedereen opgestuurd, met het verzoek om die op een fles drank te plakken en als cadeau aan ons te geven.

En weer een fles!

Wij bleven die dag de ene fles na de andere krijgen, met die foto erop en lieve wensen en onderschriften erbij. Uiteindelijk gaf dat een enorme hoop flessen. De laatste hebben we pas acht jaar na ons huwelijk opgekregen. 

De totale opbrengst

Wij hebben M nog gevraagd om te graven in zijn foto archief om die ene foto op te duikelen, zodat wij hem op de uitnodiging konden gebruiken. En dat heeft hij midden in de drukte van een verhuizing nog gedaan ook. Wij waren er erg blij mee.

Het feest was afgeladen!

En het werkte! We hebben een flink aantal uitnodigingen verstuurd, ook aan mensen die we niet zo heel vaak meer zien. En een hoop mensen wilden komen van ver! Daar waren we erg blij mee. Veel van hen waren er 10 jaar geleden natuurlijk ook al bij geweest, maar er waren ook veel mensen bij die we in de tijd sindsdien hebben leren kennen.

En als je dan een feestje geeft, daar ene locatie voor huurt en papieren uitnodigingen verstuurd, wil je natuurlijk ook met de kleding een beetje uitpakken. Vandaar dat wij allemaal in onze mooiste kleertjes verschenen. Het was leuk om weer eens te winkelen en dan echt iets moois te kopen, in plaats van alleen iets geschikts en werkbaars. Voor mezelf en Elvira had ik een mooi jurkje geregeld. En Sander was met Francis wezen shoppen voor een pak voor de grote man en voor de kleine man. En wat zagen ze er fantastisch uit die dag!

Na 10 jaar kan Sander mij eindelijk terugbijten!

En mensen hebben ons werkelijk weer overspoeld met de mooiste cadeaus! Hardstikke lief en helemaal niet nodig. Maar wel erg leuk om te krijgen. 

Weer een enorme opbrengst.

Sander en ik hebben een hele fijne dag gehad. Het was ook enorm leuk om uitgebreid stil te staan bij wat we allemaal hadden bereikt in de afgelopen 10 jaar ( 2 keer verhuisd, 4 keer een nieuwe baan voor mij, 1 keer voor Sander, 3 kinderen gekregen, en allemaal met dezelfde partner). En nu gaan we door voor de volgende 10 jaar. Wie weet wat dat ons brengt.