Weekeindje België

Een tijdje geleden, toen +Sander en ik een feestje gaven, omdat we 10 (tien!) jaar getrouwd waren, kregen we van +Jeroen en +Anke een weekeindje weg cadeau. En als grootste cadeau zouden zij dan dat weekeinde ook nog op al onze kinderen passen! Daar maakten we gretig gebruik van natuurlijk, na enig passen en meten met de agenda's viel de keuze op het weekeinde van 2 en 3 april, naar een hotel in Mechelen.

Brabo en Antigoon

Zaterdag

In de morgen reden we eerst naar zwager en schoonzus om de kinderen te droppen en daarna door naar Antwerpen.

Fish! Chips!

In Antwerpen parkeerden we de auto en wandelden toen naar de Grote Markt met het grote standbeeld van Brabo en de Reus Druon Antigoon. Daar deden we ons tegoed aan een heerlijke lunch van fish & chips in Bia Mara.

Chocolade-selfies zijn de beste!

En even later flaneerden wij over de Meir, kochten een hoop chocolade bij The Chocolate Line. Na nog een wandelingetje langs de Schelde en het Steen, begaven wij ons toen, enigszins vermoeid naar ons hotel in Mechelen, waar we even op adem konden komen.

Aan de Schelde

In de avond gingen we in Mechelen uit eten bij Il Cardinale, waar we ons tegoed deden aan een stel obsceen lekker hamburgers. In combinatie met een heerlijk gin & tonicje was de avond compleet.

Zondag

Zondag werden we wakker en Mechelen, en omdat er geen kinderen om aandacht zeurden, konden we enorm lang uitslapen en dat deden we dan ook. Heerlijk! Na een heerlijk ontbijtje in de ontbijtzaal, verkenden we Mechelen. Daarbij kon de Sint Romboutskathedraal natuurlijk niet ontbreken. Volgens lokale reclame werd de toren van St. Rombouts aangeprezen als de grootste en mannelijkste (ja echt!) van allemaal. Die moesten we zien natuurlijk! 

Hij is zo groot! en mannelijk! Ik word er een beetje bang van. 

Na een kopje koffie op een terrasje in een heerlijk lentezonnetje zijn we daarna naar Onze Lieve Vrouwe Waver gegaan, een klein dorpje tussen Mechelen en Antwerpen in. Dit wilden we graag bezoeken omdat we in het hotel folders hadden zien liggen van de Art Nouveau Wintertuin die zich daar in het Sint Ursula Instituut bevindt. 

De Wintertuin

De Wintertuin

We meldden ons aan voor de 2 uur durende rondleiding door het gehele complex, waarbij we uitleg kregen over de geschiedenis van het instituut en de drive van de Ursulinen om onderwijs te geven aan meisjes uit de omgeving en later ook aan dochters van de gegoede families, die in Brussel en omgeving woonden. Geen investering was de Ursulinen teveel, waardoor het instituut kon uitgroeien tot een van de beste meisjesscholen ter wereld, waar dochters van gegoede mensen uit de hele wereld naar toe gingen. 

Om een beetje mee te gaan met de tijd, waren de engeltjes in de vorm van Flappers. 

De Ursulinen hadden daarmee een goede reden om het beste van het beste in huis te halen om deze meisjes de best mogelijke opleiding mee te geven. Dus er werd geïnvesteerd in het bieden van kunstzinnige vorming, de meest moderne onderwijsmaterialen werden in huis gehaald en het instituut groeide en groeide. 

Yup, dat is een van de eerste diaprojectoren in die kast. 

Vandaar dat er een Wintertuin volledig in Art Nouveau stijl werd ingericht. Art Nouveau is altijd een favoriete stijl van mij geweest. Ik wandelde hier dus vol bewondering rond, mijn hemel, alles was uitgevoerd in de Art Nouveau stijl. De vloeren waren betegeld met een distel/ korenbloem patroon, de muren versierd met stijlvolle rozen, het dak ingelegd met glas in lood. Overal waar ik keek zag ik de typisch kronkelende lijnen van de Art Nouveau. Na een tijdje kreeg ik toch wel last van Art Nouveau overload.

Na de kunstzinnig overdaad reden we weer naar Nederland, pikten de kids op en reden door naar Malden. We hebben een heerlijk weekeinde zonder kinderen gehad en er enorm van genoten.