maandag 11 augustus 2014

Elvira is 5 geworden

Gisteren is Elvira 5 geworden! Een belangrijk moment natuurlijk, waar Elvira al tijden naar toe leefde (over 7 nachtjes word ik 5, over 6, over 5 over 4, over...). En wij ook wel. Nu Vivian is geboren, is het contrast met wat tot voor kort mijn kleine meisje was, weer groter. Elvira is echt geen kleine meid meer, maar al een hele grote meid.

Cadeaus, daar gaat het om!
We begonnen de dag met felicitaties, een versierde stoel en een ontbijtje. Na het ontbijt kwamen de cadeaus. En het waren er nog best veel ook. +Sander maakte zijn dochter blij met een vakantie-doe-boekjes en een voorlees/ leesboek. Elvira is net zo handig als Francis met dat gedoe met die letters en leest op het meest basale niveau al heel aardig (de aap heeft een noot). Verder kreeg Elvira ook nog het spel Halli Galli. Van mijn ouders kwam via de post ook nog een playmobil en lego cadeau binnen.

Maar het zijn natuurlijk wel nuttige cadeaus.
Maar toen was het grootste cadeau nog niet gegeven natuurlijk. Elvira fietst sinds de kerstvakantie al heel aardig rond op een heel klein fietsje, maar dat fietsje is voor haar net wat aan de kleine kant en het gaat met die kleine wieltjes dus ook heel langzaam. Vandaar dat Sander de afgelopen weken marktplaats afstruinde, op zoek naar een kinderfiets van 16 inch, voor een meisje (het moet wel roze zijn).
Het was een hele mooie fiets en Elvira wilde hem wel meteen proberen, maar werd toch weer wat bangig, toen ze niet goed met haar voetjes bij de grond kon. Maar dat komt vanzelf wel goed, de beentjes worden de komende tijd alleen maar langer en niet korter.

En sportieve cadeaus!
In de middag kwamen ook nog Sanders ouders en broer +J met vrouw +A en hun kinderen langs. Ook zij hadden allemaal mooie cadeautjes bij zich voor de jarige Job en er werd de hele middag nog druk gespeeld tussen de neven en nichten. En Vivian werd weer getoond aan een bewonderend publiek. En ik kon even gezellig bijkletsen met familie.

Rond 7 uur vertrok iedereen weer en toen merkte ik wel dat ik al wel aardig hersteld ben, maar nog lang niet de oude. Een dag zonder middagslaapje en met bezoek sloopt me wel. Maar gelukkig kon ik op tijd naar bed en slaapt Vivian tegenwoordig aardig door.

maandag 4 augustus 2014

Magische grens

De tijd vliegt en vandaag is Vivian alweer 6 weken oud. Die 6 weken is voor mij en Vivian een beetje een magische grens. De keizersnee is ook 6 weken geleden en dat betekent dat ik weer nagenoeg hersteld ben en weer alles mag!
Ik mag weer de boodschappen tillen, de oudere kinderen tillen, de was tillen, de stofzuiger tillen. Ik mag ook weer autorijden. Dus het leven wordt voor mij weer een heel stuk normaler en daar kijk ik wel naar uit. Ik was de laatste tijd al druk aan mijn herstel aan het werk, elke dag een wandeling naar het winkelcentrum voor een heel klein boodschapje en een beetje werken in de tuin. Maar nu kan ik daar wat actiever in worden. Ook start ik vanavond met een cursus bewegen na de bevalling, om mijn lichaam weer goed te gebruiken (en hopelijk weer een plat buikje te krijgen).

Maar voor kleine babies is 6 weken ook een belangrijk moment. De bevalling ligt alweer een tijdje achter hen. Ze zijn gewend geraakt aan zelf moeten ademhalen, eten en bewegen. Ze worden zich wat bewuster van het verschil tussen dag (wakker zijn!) en nacht (slapen!) en hun eigen lichaam. De handjes worden langzaamaan ontdekt. Nog even en ze gaat lachen en grijpen naar speelgoed en andere interessante dingen.

Eens kijken of ik straks op de fiets ergens heen kan.