Posts tonen met het label Achillespees. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Achillespees. Alle posts tonen

zondag 14 november 2021

Lekker ver lopen

Sander loopt al jaren hard. Het begon met de Zevenheuvelenloop, maar na verloop van tijd kwam daar ook de Maldense Bosloop en de verschillende Viking Runs bij. Sinds 2020 gingen veel hardloopwedstrijden niet door, vanwege Corona. En door de Locksdowns was er minder te doen en hadden we meer tijd over. Dus Sander is steeds langere afstanden gaan lopen. En mee gaan doen aan steeds obscuurdere evenementen. En hij maakt foto's terwijl hij loopt en dat leidt dan tot mooie plaatjes. 

Vliegenzwam bij de Feelfit


Het weer van dit jaar, met een vochtige zomer een een warme herfst zorgen ervoor dat er enorme paddenstoelen groeien overal. Deze giftige vliegenzwammen groeien bij de sporthal/ zwembad van Malden. We houden Sander's hoofd ernaast, zodat je een beetje een idee hebt van de omvang van de paddenstoel. 

Schadijkse Bossentrail

En deze bleek uitgevallen vliegenzwam groeide in de buurt van Schadijk, waar Sander de Schadijkse Bossentrail liep. Daar ging hij voor de lange afstand, 21 km. Toch weer flink wat meer dan de 15 km van de Zevenheuvelenloop. 

Maasdal trail

Maar Sander liep ook in het Maasdal Trail mee. En dat was meteen weer 26 km. En eerder nog liep hij de Lage Vuursche Trail, weer 21 km.

Scouting St. Walrick

Voor de lange afstanden moet dan ook flink getraind worden. Dus Sander stippelt ook steeds langere routes voor zichzelf uit. En dan is hij steeds langer onderweg en komt hij soms op vreemde plekken. Zo ook bij dit gebouwd. We kregen meteen Midsommar - vibes. Maar al deze hardloopwedstrijden hebben natuurlijk wel gevolgen gehad. Zo heeft Sander nu op last van de fysio en hardloopverbond. Wegens pijn aan de achillespees. 

zondag 26 mei 2013

Doodsangsten

De afgelopen twee weken waren behoorlijk spannend en ik heb behoorlijk wat angsten uitgestaan. Sander werd namelijk geopereerd, omdat mensen die het weten kunnen, dachten dat hij misschien een kwaadaardig gezwel in zijn longen had. Dat bleek gelukkig niet het geval te zijn, maar dat wisten we pas na afloop natuurlijk.

Het begon allemaal in december vorig jaar. Sander worstelde al een tijdje met een zware verkoudheid die maar niet over ging. De huisarts constateerde dat het een bronchitis moest zijn en schreef anti-biotica voor. Die sloegen aan en Sander werd langzaam beter, maar bleef toch pijn op de borst houden. Dus in januari ging Sander daarvoor terug naar de huisarts. Deze verwees door naar een longarts. En begin februari besloot de longarts, dat er een foto gemaakt moest worden in maart. Uit deze foto bleek dat Sander last had van een klein restantje van de bronchitis, maar dat genas al vanzelf. Wat er ook zichtbaar was, was een gezwel van onduidelijke aard. Deze foto leidde tot het maken van een CT scan eind maart. Naar aanleiding van de CT scan moest er een PET scan gemaakt worden in april. Nog best spannend, dat wordt onder andere met wat radio-actief materiaal gedaan, dus Sander moest daarna even wegblijven bij de kids. Tot nu toe vonden we het allemaal niet zo spannend, aangezien Sanders klachten steeds minder werden.

Eind april werd de uitslag van de PET scan besproken. Daaruit kwam naar voren dat het gezwel dat gezien was zich verdacht gedroeg, dat kon wijzen op een ontsteking of op een groeiend gezwel! Het artsenteam zou de zaak verder bespreken. 

Op 3 mei, terwijl we op weg waren naar Brugge, werden we gebeld. Sander zou op 14 mei geopereerd worden en op 8 mei zou er nog een voorbereidend gesprek plaatsvinden. het zou kunnen dat het gezwel kwaadaardig was en dan moest het zo snel mogelijk verwijderd worden. Als het kwaadaardig zou zijn, zou er ook een groot deel van de long preventief verwijderd worden, evenals wat lymfeklieren om te bezien of de kanker uitgezaaid zou zijn.

De dagen naar 14 mei werden steeds spannender. Ik haalde me al allerlei doemscenario's in mijn hoofd. Sander met kanker, Sander met een lange herstel periode, Sander zonder haar, Sander die nooit meer tikkertje speelt met de kids, Sander die helemaal nooit meer terugkomt uit de operatie. Ik had ook allerlei vreselijke dromen, heel symbolisch, over een huis in verval.
Maar goed, 14 mei kwam, samen met de kids dropten we Sander bij het Canisius Wilhemina Ziekenhuis. Opgewekt dropte ik daarna Francis op school en daarna begon het handenwringen. Gelukkig kwam mijn moeder in de middag langs en konden we samen handenwringen. Om 14:30 werd ik gebeld, Sander was succesvol geopereerd, het gezwel was verwijderd en zag er op het eerste gezicht niet uit als kanker en daarom was een relatief kleine operatie verricht. Er zou nog nader onderzoek verricht worden naar het verwijderde materiaal.
Aan het einde van de middag werd Sander wakker en ging ik bij hem op bezoek. Hij was nog wat daas van de medicijnen en narcose, maar blij me te zien. En ik was ook blij hem weer te zien.

En donderdag 16 mei kreeg ik Sander al weer mee naar huis, twee dagen eerder dan gepland. En inmiddels hebben we ook te horen gekregen dat het gezwel geen kanker was en dat het herstel van Sander ook geheel volgens plan verloopt. Het was waarschijnlijk een restant van de ontsteking van de bronchitis, waaromheen zich wat littekenweefsle had gevormd. Het had nog jaren kunnen blijven zitten of misschien was het op temijn ook verdwenen.

Dus...alle spanningen en zenuwen voor niets. Voorlopig hoop ik dat Sander even gezond blijft, want al die ziekenhuisopnames zijn best stressvol. 

woensdag 23 januari 2013

Zomaar badminton

Afgelopen vrijdag is Sander voor het eerst in meer dan een jaar gaan badmintonnen. En hij heeft niets gescheurd of gebroken! Ik ben zo opgelucht. Voor Sander was het ook wel een drempel om weer te gaan spelen. Ondanks dat het nu praktisch onmogelijk is om de gescheurde achillespees opnieuw te scheuren, kan hij nog wel de andere achillespees scheuren.

maandag 5 november 2012

Apekooien

Twee weken geleden waren vrienden E. en A. langs op mijn verjaardagsfeestje. Dus toen afgelopen zondag hun zoontje S. zijn tweede verjaardag vierde werden wij ook uitgenodigd en konden we niet wegblijven natuurlijk! Ze wonen wel helemaal aan de andere kant van het land en ze organiseerden een feestje in indoorspeeltuin ChimpieChamp. Maar ja, als zij het land doorreizen voor mij, moet ik hetzelfde doen voor hen natuurlijk.
Met een aantal liedjes en ingesproken sprookjes van de Efteling mee, kieperde ik de kids in de auto en reden we helemaal naar Aalsmeer. Het was nog best leuk. Bij de A4 namen we op advies van onze Mio afrit 4 en kwamen we nog langs Vinkeveen, Waverveen en Mijdrecht. Voor mij een tripje langs memorylane, aangezien ik ben geboren in Waverveen en ik in Mijdrecht naar school ben gegaan. Toevallig genoeg is vriend E. ook geboren in Mijdrecht en naar dezelfde basisschool aldaar gegaan.
De kids hebben een leuke middag gehad in de indoorspeeltuin. Francis is al oud genoeg om helemaal zelf op pad te gaan en zich te amuseren, zonder zich iets gelegen te laten liggen aan de kleine kindjes. Maar Elvira vond het wel erg fijn dat ik nog even mee was om overal haar handje vast te houden. Elvira pikte na een tijdje haar vriendschap met jarig jobje S. weer op. Ze heeft hem de hele middag achterna gelopen en als ze de kans kreeg, lokte ze hem onder het toeziend oog van zijn vader weg. Tussendoor kon ik nog babbelen met vrienden R. en P. die ik ook veel te weinig zie, omdat ze ook zover weg in het westen wonen.

Terwijl ik met de kids de speeltuinen van Aalsmeer op zijn kop zette, was Sander thuis. Hij deed mee aan een hardloopwedstrijd, in voorbereiding op de 7 heuvelenloop over twee weken. Hier kan je de uitslag vinden.
Sanders achillespees is inmiddels zover hersteld dat hij sinds de zomer weer voortzichting aan het hardlopen is. Met zijn gefiets van en naar het werk in Nijmegen is zijn conditie inmiddels best goed. Dus na wat voorzichtig heen en weer rennen heeft hij besloten dit jaar ook mee te doen aan de 7 heuvelenloop. En omdat we nu in Malden wonen leek het hem leuk om ook aan een typisch Maldens hardloopfeestjes mee te doen.

Al met al een genoeglijk en rustig weekeinde, behalve dan voor het vele heen en weer reizen.

vrijdag 16 maart 2012

Er op uit

Sinds Sander zijn achillespees gescheurd heeft, kwam hij weinig meer buiten. Lopen ging nauwelijks, op de ongelijke grond van buiten was het al helemaal moeilijk en de kids in de hand houden in het verkeer was lastig. Maar nu hij niet meer met krukken loopt, gaat hij snel vooruit.
Afgelopen zondag was het heerlijk weer, de kids waren ongedurig en er moest een pees getraind worden. Dus hij toog met de kids naar buiten en maakte een rondje en eindigde bij de speeltuin bij de school van Francis. In een dapper lentezonnetje hebben we daar nog een tijd geschommeld, van de glijbaan gegleden en een balletje getrapt.
Het lijkt erop dat alles weer gewoon goedkomt.

zaterdag 3 maart 2012

Achillespees - het einde

Zoals ik al eerder vertelde, scheurde Sander onlangs zijn Achillespees, tijdens een potje badminton. Maar 6 weken later lijkt het grootste leed dan toch geleden. Hij heeft een week in het gips doorgebracht en daarna nog 5 en een halve week met krukken en een hak-verhoging rondgehobbeld. Afgelopen woensdag was de laatste controle in het ziekenhuis. De arts verklaarde Sander weer volledig gezond. Het hakje mocht weg, hij mocht weer op blote voeten, autorijden, etc.
De afgelopen weken heeft Sander begrijpelijkerwijs zijn been een beetje ontzien en hij durfde eigenlijk niet zo goed zijn been te belasten, hoewel dat wel mocht. De arts stelde Sander volledig gerust, hij kon prima gaan lopen zonder krukken, zeker korte eindjes binnenshuis. Daarbuiten misschien bij langere stukken nog met kruk, maar dat was niet echt meer nodig. Hem werd ook vorboden om de krukken nog in het ziekenhuis te gebruiken. Dus het was even een persoonlijke doorbraak toen hij helemaal alleen, zonder krukken door de gangen van het ziekenhuis hobbelde naar de uitgang.
Voor mij een hele opluchting. Het is goed om te weten dat SAnder volledigzal herstellen en ook goed om te weten dat hij nu weer veel meer kan en dat ook mag. Dus...hij kan weer met de auto naar zijn werk, de kids brengen en halen van de opvang en ook in huis eigenlijk weer alles doen. Kan ik ook weer alle tijd aan mijn verplichtingen besteden.

vrijdag 3 februari 2012

Meer Achillespees

Bij Sander mocht vorige week maandag het gips van zijn voet en mocht hij weer een beetje rondlopen op twee krukken. Hiermee zou hij dan meteen ook oefeningetjes doen om ziijn achillespees weer wat meer te rekken. Helaas hadden we in de loop van woensdag pas een schoen met een verhoogde hak. Maar toen hij die eenmaal had, begon hij dapper kleine stapjes te zetten.
Helaas doet alles nog wel steeds vreselijk veel pijn, dus hij begon zijn voet verkeerd neer te zetten, zijn knie te overstrekken, wat allemaal toch nog meer pijn en problemen leidde. Dus dinsdag naar de fysiotherapeut, die hem wat praktische pointers gaf om beter te bewegen. Dat hielp wel, dus nu loopt Sander heel voorzichtig met kleine stapjes rond. Gelukkig gaat het elke dag wat beter en ik hoop dat we er snel vanaf zijn.

maandag 23 januari 2012

Achilles-pees, het vervolg

Vandaag moest Sander voor controle terug naar het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis, om te bekijken hoe het met zijn achillespees ging, een week na de operatie. Volgens de doktoren zag alles er mooi uit. De wond was mooi dicht en er zat spanning op de pees.
Toen kwam een keus, wilde hij loopgips of onder een schoen een extra hak van 2 cm laten zetten? Met loopgips zou de boel mooi gefixeerd zijn, maar met een verhoogd hak aan zijn schoen, zou hij mobieler zijn.
Omdat we erg afhankelijk zijn van mobiliteit, om het huishouden draaiende te houden, hebben we gekozen voor het verhogen van een schoen.
Sander mag dan met de schoen en krukken lopen. Na een week of drie mag de hak verlaagd worden naar 1 cm, na nog eens 2 weken mag de extra hak weg. Dit heeft als voordeel dat hij niet een paar kilo gips aan zijn been heeft, waardoor hij beter zit, staat en slaapt. Hij hoeft ook geen enge tromboseprikken bij zichzelf meer te zetten.

Sander was hier heel blij mee, in het CWZ hadden we eerder te horen gekregen dat hij nog weken met gips, en dus ook met prikken zou zitten. Dit is een hele verbetering. Ik in de middag meteen door naar de schoenmaker. Maar die werkt niet op maandagen.

Nu wachten tot morgen voor een nieuw schoentje.

maandag 16 januari 2012

Perspectief

Ben ik daar leuk blogjes aan het schrijven over plantjes zaaien en de stand van de maan, wordt mijn wazig new age wereldje ineens mooi verstoord door de realiteit. Sander wordt geopereerd.

Sander speelde vroeger graag een potje badminton. En tot mijn grote frustratie heb ik de afgelopen jaren meerdere keren stoffige badmintonrackets van het ene huis naar het andere verhuisd. Onlangs wees ik hem op een badmintonvereniging hier in Malden en vorige week ging hij daar vrolijk naartoe. Afgelopen vrijdag ging hij voor de tweede keer en bezeerde zichzelf prompt.
De zaterdag erna was de pijn nog steeds vreselijk en besloten we naar de huisartsenpost te gaan. Daar concludeerde men al vrij snel dat het om een gescheurde achillespees ging, dus opname op de spoed-afdeling volgede. De conclusie werd beaamd en opname in het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis volgde. Daar ligt hij nu nog steeds en later vandaag (zondag) wordt hij geopereerd. Hopelijk krijg ik hem maandag weer mee naar huis.

Voortaan mag Sander alleen nog maar denksporten doen.

En thuis moest er natuurlijk ook een hoop geregeld worden. De kids moesten uit logeren bij opa en oma, want ik kan niet op en neer blijven rijden naar het ziekenhuis met kids. Gelukkig is Francis nog niet leerplichtig,dus maandag logeert hij ook nog bij opa en oma, met zijn zusje.
Sander zal de eerste week niet kunnen lopen. Dus hij kan niet naar zijn werk en kan de kids ook niet naar school en opvang brengen. Dat zal ik dus allemaal moeten doen. Dus ook mijn werk lijdt hieronder. Dubbel lastig omdat we net in januari allebei aan een nieuwe baan zijn begonnen. Maar ook in de weken erna zal bewegen voor Sander lastig blijven.

Dus er komt ineens weer een hoop geregeld en georganiseer op mij af en ik kan plantjes planten in de juiste maanfase voorlopig wel vergeten.