zaterdag 31 december 2016

De Kerstdagen

De kerstdagen zijn weer voorbij en we hebben ze weer in redelijke harmonie doorgebracht. Ik vind het heerlijk om kerst te vieren met familie en flink uit te pakken met lekker eten, maar ik wil er ook zo min mogelijk stress van hebben. Dat is nog best een lastig evenwicht, maar dit jaar hebben we het aardig gevonden.

De kerstvakantie viel laat dit jaar, pas met tweede kerstdag begon de eigenlijke vakantie. Dus ik had niet veel tijd voor voorbereidende kerstinkopen. En dat had niemand eigenlijk, vandaar dat kerstavond nog best een drukke winkeldag was voor iedereen.

Kerstavond

Voor ons de eerste dag van de vakantie. Een reden om eens lekker te gourmetten met de kinderen. Die vinden dat fantastisch, het is voor mij weinig werk en het is nog lekker ook. Ik krijg het na verloop van tijd alleen een beetje op mijn heupen van de hitte die er van ons gourmetstel afkomt. 

Eerste kerstdag

Deze begon voor ons heel kalm, met een uitgebreid ontbijtje met kerstbrood en verse sinaasappelsap en een eitje. Daarna kon ik meteen aan de slag, want die middag zouden we naar de ouders van +Sander gaan om daar te dineren, samen met +J, +, kinderen +I en R en +Y, +E. en C. 
Omdat vlees vaak hoogtij viert op dit soort gelegenheden, hadden Sander en ik besloten om voor een vegetarisch groentehapje te zorgen (dan komt de schijf van vijf nog enigszins tot zijn recht). Een tijdje eerder had ik heerlijke rolletjes gemaakt van erwten, met een lapje gebakken groente erom heen.  Deze maakte ik nu weer, maar alleen de erwtenmix en de gebakken groente. Eenmaal bij mijn schoonouders zette ik alles in elkaar met wat leuke kerstprikkers. 
Aldaar hadden we een gezellige middag en de kinderen konden lekker wat energie kwijt met hun neef en nicht. En daarna volgde nog een heerlijk avond met een heerlijke ossenstaartsoep, pikante kipstoofpot en tortillawraps (en natuurlijk mijn erwtenrolletjes) en een kersentaart toe. 

Iedereen in de mooiste kleren. 

Toen lieten we de oudste kinderen daar achter voor een logeerpartij (net als vorig jaar, eigenlijk) en vertrokken wij weer naar huis met Vivian. 
Thuis kon ik meteen aan de slag, want derde kerstdag zouden we bij mijn ouders eten en moest ik ook iets meenemen, daarvoor moest het eten wel al in de marinade. 


Tweede kerstdag

Dit was voor ons een rustige dag en dat was maar goed ook, er was stiekem nog veel te doen.
Dit jaar wilde ik uitpakken met Beef Wellington, waarbij Ossenhaas wordt ingepakt in bladerdeeg en het daarna de oven ingaat. Ik vond het een beetje spannend om daarvoor één hele grote ossenhaas te gebruiken, maar ik vond bij Delia Smith een recept voor kleine ossenhaasjes. Dat leek me wat makkelijker behapbaar. Voor de volledigheid heb ik ook nog wat andere recepten voor Beef Wellington gelezen.
In de morgen begon ik al vroeg met het maken van een uiensoepje als voorafje en chocolademousse als dessert. Ook moest ik nog de champginonvulling maken voor tussen de ossenhaas en de bladerdeeg. Maar we vonden ook nog tijd voor een wandeling en een filmpje (20.000 Leagues under the Sea, met Kirk Douglas, zeker het kijken waard).
Het diner was heel goed gelukt. De uiensoep was lekker licht en uiig en smaakte alleen maar naar meer. De mini- Beef Wellingtons waren goed gelukt, sappig en smakelijk. Daarbij konden we ook nog genieten van ingemaakte perzik, ingemaakte peer en ingemaakte sjalotten. En het toetje was een heerlijke, zoete chocolademousse.

Het ziet er jummie uit. 

Maar mijn dag was nog niet voorbij. De stoofpot voor mijn ouders op 3e kerstdag werd nu alvast aangebakken en gestoofd, zodat het de avond en de volgende dag kon stoven.

Derde kerstdag

Derde kerstdag konden we de kinderen weer ophalen bij mijn schoonouders, waarna we doorreden naar mijn ouders. De kinderen waren behoorlijk over hun toeren van alle drukte, vakantie, kerst, logeren, laat opblijven en zo voort. Dus Sander maakte eerst nog een erg lange wandeling met ze voor hij ze aan mijn ouders kon blootstellen. Zo konden ze nog wat van hun energie kwijt.
Maar bij mijn ouders hebben we heerlijk gegeten van een stoofschotel van riblappen in guinness en port. Ik heb die wel vaker gemaakt en is ook met kerst heerlijk. En als dessert was er nog een heerlijke ijstaart met vruchten.

We vertrokken rond als tonnetjes weer op tijd naar huis. En toen was alles voorbij. We hadden alleen nog de spellendag en Oud & Nieuw voor de boeg!


2011
2012

woensdag 7 december 2016

Voorbij

Sint Nicolaas heeft het land weer verlaten en hier wordt het leven weer een beetje normaal. De komst van de goedheiligman zorgt toch ieder jaar voor flink wat opwinding.

Afbeeldingsresultaat voor rie cramer sinterklaas
Misschien neemt hij je wel mee!
Francis is inmiddels al dik een jaar van zijn geloof gevallen, maar vindt het snoep en de cadeaus toch nog wel erg fijn. Bovendien wordt er van hem op school meer en meer verwacht. Vorig jaar moest hij een surprise maken. Dit jaar moest hij een surprise maken, en een cadeautje kopen en een gedicht schrijven. En dat was allemaal nog niet makkelijk.
Met wat hulp van +Sander Hartogensis en mij heeft hij van twee dozen een kip geknutseld. En in de kip zat een ei van piepschuim en in dat ei zat een klein cadeautje. De dankbare ontvanger vertelde Francis dat het een mooie surprise was, waar hij zeer mee in zijn nopjes was. En zelf heeft hij ook een mooie surprise ontvangen. Een klasgenoot was helemaal wild geworden met een figuurzaag en maakte een mooie, neonroze electrische gitaar.

Neonroze is ook metal!
Elvira stelt wel een hoop vragen, maar is nog niet van haar geloof gevallen. En Vivian is zich dit jaar voor het eerst bewust van de festiviteiten rondom de oude man met de baard. En zij zingt druk liedjes en vertelt honderduit over Sinterklaas en de Pieten.

En er worden ook een hoop festiviteiten georganiseerd. De kinderen volgen het Sinterklaasjournaal trouw. De intocht is bekeken. De intocht in Malden hebben we ook bijgewoond. En Sint Nicolaas kwam ook nog op bezoek bij het werk van Sander. En er is Pietengym op school en een Pieteninstuif van de turnles.
En dan moet Sint Nicolaas nog langs komen om cadeaus te brengen. Dit jaar was dat op 3 december, en viel het heel toevallig samen met de verjaardag van een broer van Sander. Ik kon helaas niet aanwezig zijn, maar de kinderen en andere familie hebben het naar hun zin gehad met elkaar en de mooie cadeaus.

Een Sinterklaascadeau voor ons. 

Toen werd er dinsdag op school nog cadeaus vergeleken en was de goedheiligman definitief vertrokken. Nu even rust, het is nog maar 3 weken tot de kerst!

maandag 28 november 2016

Weer een tijdperk voorbij

Afgelopen weekeinde hebben +Sander Hartogensis en ik de babybox weggegeven aan een familielid met een klein kindje. En dat was wel even slikken voor mij. Een tijdje geleden is Vivian overgestapt van een ledikantje, naar een echt bed voor flinke peuters. En daarmee hadden we ineens een ledikantje, babybadje en box over die echt nooit nooit nooit meer gebruikt zouden worden door een van onze kinderen.

Dus ledikantje en badje zijn weggebracht naar de kringloopwinkel hier in Malden. En de box naar familie, samen met de kleden die erbij hoorden.

Francis en Elvira in de Box - 2010
En ik neem afscheid van meubilair dat we inmiddels bijna 10 jaar geleden kochten voor Francis. Het ledikantje kwam bij IKEA vandaan. Het badje bij de HEMA en de box was van marktplaats. En die is tussen Elvira en Vivian nog eens uitgeleend aan vrienden die een nieuw kindje hadden. En voor Vivian kwam hij toen weer naar ons terug.

En nu is alles definitief weg. Snif.

Aan de andere kant, het betekent ook dat de kinderen groter en zelfstandiger worden. Vivian gaat tegenwoordig onder de douche en weet al dat ze haar hoofd naar achteren moet houden om geen water in de oogjes te krijgen. Verder speelt ze al veel zelf, en hoeft ook niet meer in de box. En eigenlijk wil ze ook niet meer in de kinderstoel, maar op een grote mensenstoel zitten tijdens het eten.

zaterdag 19 november 2016

De intocht van Sinterklaas

De Sint arriveert in Malden, met zijn boot de Poolster

Het is weer zover, de dagen worden korter, de Zwarte Pieten discussie neemt weer in hevigheid toe. Sint Nicolaas komt naar Nederland! Op zaterdag keken de kinderen naar de intocht van Sinterklaas in Maassluis op TV. Maar zondag was het echt feest, want toen kwam Sinterklaas naar Malden. En dat was natuurlijk niet de enige reden om feest te vieren. Vrienden +Stijn en +Jelka kwamen ook langs met hun kinderen F. en K. We hadden vooral Jelka al veel te lang niet gezien. Ik in elk geval niet meer sinds we een tijdje geleden bij hen op bezoek waren in Rheden. Toen was K. nog niet eens geboren!

Vivian neemt het allemaal heel serieus.

Hoog tijd om dat goed te maken natuurlijk. Het gezinnetje kwam in de late morgen aan en na een kopje koffie schoven we met ons allen aan bij een lekkere lunch. En daarna gingen we op pad naar Het Stenen Hoofd in Malden, waar in Malden altijd Sinterklaas aankomt. In voorgaande jaren ben ik altijd alleen gegaan met de kinderen, Sander liep meestal de zevenheuvelenloop, maar dit keer kon Sander ook mee.

Een hele stoere piet op een soort waterkannon. 


Francis is inmiddels al zo groot, hij verdwijnt met zijn vrienden in de grote groep toeschouwers, om zoveel mogelijk snoep binnen te harken. Met hem hadden we de afspraak dat we hem na afloop weer zouden zien bij de vlaggenmast. Elvira vindt het nog steeds wel een beetje spannend en blijft in de buurt. En voor het eerst dit jaar beseft Vivian zich wat er gaande is en dat het misschien wel spannend is, al dat gedoe met de Sint.

Dan is hij er ook daadwerkelijk. 

En toen moesten we wachten op de komst. Ondertussen werden we vermaakt met een stel pietjes die op waterscooters de mooiste capriolen uithaalden in het water. En er was zelfs een piet, die staand op een soort omgekeerd waterkanon de hoogte in ging. Hij zweefde door de lucht op een pilaar van water en de kinderen waren diep onder de indruk.
Uiteindelijk arriveerde de boot, kwam de Sint aan wal, werden er pepernoten uitgedeeld en konden we weer terug.
Thuis hebben we nog even nagepraat met thee en wat extra pepernoten (je kan ze ook gewoon in de winkel krijgen). En toen de kinderen moe werden, was het weer tijd voor Stijn en Jelka om te vertrekken. Een heel gezellig dagje en ik hoop dat we niet weer anderhalf jaar wachten voor we elkaar zien.

zondag 6 november 2016

Van Minnen naar Brimnes

+Sander en ik zijn enorme fans van IKEA. In de loop der jaren zijn we daar vaak geweest om ons huis in te richten en meubeltjes voor onze kids te kopen. We kochten er een kinderstoel voor Francis toen hij aan het vaste voedsel ging (een Antilop). Toen hij twee werd, klom hij uit zijn Sniglar ledikantje en moest er een Minnen bedje komen. Toen we verhuisden naar Malden, hebben we ook veel IKEA spullen gekocht. Na verloop van tijd werd Elvira ook groter en was het Sniglar bedje, dat eerst van Francis was, ook niet genoeg meer voor haar en kreeg zij ook haar eigen Minnen. En soms geven we de oude meubeltjes van IKEA nog een opknapbeurt, waardoor ze weer een ronde meekunnen.

De sniglar waar het bijna 10 jaar geleden allemaal mee begon.
Het beddengoed is ook nog uit die tijd. 

En nu staat ons weer een verandering te wachten. Vivian sliep in de oude Sniglar, die eerst van Francis en Elvira is geweest. Toen ze erin ging slapen was het ledikantje al 7 jaar oud. Inmiddels is Vivian ook al weer dik twee en wordt ze te groot voor de Sniglar en probeert ze er uit te klimmen (niet zo handig als Francis indertijd). En Francis wordt ook een grote jongen en heeft steeds minder zin om met zijn zus Elvira op een kamer te slapen.
Dus we gaan weer wat verschuiven. Vivian krijgt de oude Minnen van Francis. Die zetten we dan eerst op de kleine peuter stand, en zullen we dan over een tijdje uitrekken naar de volwassen stand.Francis krijgt voor nu een nieuw bed, een Brimnes. Dit leek me handig, want er zit een schuifgedeelte onder, waardoor het een tweepersoonsbed kan worden. Bovendien zitten er ook lades in verwerkt, waar we weer meer spullen in kwijt kunnen.

Vivian hoeft niet te wennen.

Wanneer Vivian een beetje gewend is aan het nieuwe bed, zullen we waarschijnlijk in de kerstvakantie Francis verhuizen naar de kamer van Vivian en daar een echte tiener-jongens kamer van maken (hij wordt in januari alweer 10!). En Vivian kan dan bij haar zus op de kamer. En over een paar jaar zal er waarschijnlijk een kind naar zolder verhuizen. Deze hebben we met dat idee voor ogen een paar jaar geleden ook flink verbouwd.

En hier slaapt Francis tegenwoordig. 

Gisteren werd de Brimnes afgeleverd. En de kinderen hebben flink geholpen met het in elkaar zetten van het nieuwe bed. Vivian hielp met het timmeren van de plugjes en het aandraaien van boutjes. En Elvira heeft Vivian leuk beziggehouden, wanneer de grote mensen even het zware werk moesten doen.
En toen het allemaal af was, was iedereen enorm in zijn of haar nopjes met het nieuwe bed. Vivian heeft er ook nog een leuke dekbedhoes bij gekregen en is helemaal blij met haar nieuwe, grote bed.

En als geinig uitje voor de trouwe lezers van mijn blog. Weten jullie wanneer het IKEA of Death Metal is? Ik meestal wel, check het HIER.

donderdag 27 oktober 2016

Herfstvakantie in de apenkooi

Elvira en Vivian samen van de glijbaan

Het is weer herfstvakantie hier in Zuid Nederland en dat betekent dat ik met de kinderen naar een indoor-speeltuin ga. We zijn in het verleden al verschillende keren naar de Pret Inn in Malden geweest en ook naar de Monkey Town in Wijchen en eigenlijk raken de grote kinderen op beiden een beetje uitgekeken. Maar toen werd mij verteld dat er in Oosterhout ook een indoor speeltuin is, de Chimpie Champ. Daar waren we nog nooit geweest.

Vivian heeft mij niet meer nodig. 
Een plan was geboren. We ontbeten snel, pakten wat spulletjes in en vertrokken met de auto naar Oosterhout. Daar was inderdaad een indoor-speeltuin. Wat groter dan we gewend waren, met wat meer uitdaging voor Francis en Elvira. Er kon geklommen worden en gegleden van hele hoge en gladde glijbanen. De kinderen vonden het heerlijk. 
Voor Vivian was er ook een mooi, overzichtelijk pleintje ingericht voor de kleinste kinderen. In het begin wilde ze nog dat ik meeging, maar na een tijdje had ze me niet meer nodig en speelde ze heel wild zelf. 
Verder waren er ook nog mooie trampolines en twee springkussens, dus de kinderen gingen helemaal los. 

Met een drankje

Na verloop van tijd regelden we een hapje eten en een kan limonade. De kinderen kikkerden daar aardig van op. Maar de meeste fut was er toch wel uit. Toen Elvira en Vivian deden alsof ze sliepen (zeggen ze) op een speelkussen, besloot ik dat het tijd was om te gaan.

woensdag 26 oktober 2016

Ik feest ook verder.

Vorige keer vertelde ik al over mijn verjaardag en hoe mijn lieve gezin daarbij stilstond. Maar er is natuurlijk nog meer familie en vrienden die ook mee wilden feesten. Dat deden we vorige weekeinde.

Mijn hemel, wat een drukte, ik ben nog steeds niet helemaal de oude.

In de morgen waren +Sander Hartogensis en de kinderen en ik druk met voorbereiden en opruimen. Er werd (uiteraard) Courgettesoep gemaakt, wat ik wel vaker maak wanneer ik veel gasten krijg (en veel courgette in de vriezer heb. Verder maakte ik nog een taart. Het was een eenvoudige taart met alle restjes zomerfruit die ik nog had, dus de vulling bestond uit kruisbessen, zwarte bessen, rode bessen, bramen en frambozen. Maar was verder net als de kruisbessentaart die ik wel vaker maak.

Het feestvarken zelf, met wat bezoek.
En toen kwamen er mensen binnen. Veel mensen, met heel veel kinderen. Allereerst vrienden +M en +M, die inmiddels ook drie kinderen hebben (M., F. en F.) Toen kwamen ook nog +M en M met slechts de helft van hun kinderschaar (L. en S.). Vrienden +E en A kwamen binnen (met S. en M.). Ook oud-collega J. kwam langs met zijn M (en kinderen A. en R.) Samen met die drie van onszelf zaten we toen ineens met 12 kinderen (TWAALF!), waarvan er zeker 4 onder de twee. Het gaf een hoop herrie, en Sander en ik renden er tussendoor met koffie, thee en taart.
En er waren niet alleen mensen met kinderen in de middag, ook mensen zonder kinderen. De ouders van Sander waren er ook nog (en ik zag mijn schoonmoeder iedere keer met een nieuwe baby op de arm). En vrienden R. en M. kwamen ook nog langs. En vrienden M en +M brachten nog uitkomst door zelfgemaakte kroepoek mee te nemen. Het decibel niveau zakte aanmerkelijk toen de kinderen dat doorkregen.

En toen moest ik iedereen nog te eten geven. Eerlijk gezegd had ik niet gerekend op zoveel mensen, toen ik eten maakte. Maar een paar mensen hadden aangegeven dat ze wilden blijven eten en door alle gezelligheid (uiteraard!) besloten mensen spontaan om langer te blijven. Maar gelukkig gebeurt dit wel vaker en hebben we in Malden een vrij goed Chinees afhaalrestaurant, de New Flower City. Dus Sander belde vooruit met een bestelling en haalde die tegen 18:00 af. En toen stond er ook een enorme stapel pannekoeken klaar voor de kleine eters.
De kinderen aten de pannekoeken voor de TV met wat Tom en Jerry erbij. En toen werd het ineens heerlijk stil.

Een uitbreiding bij Pendragon.

Na het eten verdwenen de mensen met kinderen een voor een, en kwamen de mensen zonder kinderen ook een voor een binnen (die hebben inmiddels ook ervaring met het decibelniveau van al die kinderen). Dus het feest ging nog even door. Met een vuurtje erbij en lekkere hapjes hebben we het met wat vrienden nog heel gezellig gehad. We hebben bijgekletst, recente rollenspel sessies besproken, mijn muzieksmaak gefileerd en nog veel meer.

En wat hebben mensen veel mooie cadeaus meegenomen. Ik heb een prachtige gieter in de vorm van een theepot, ik heb een leuke uitbreiding op mijn Pendragon Rollenspel gekregen en Sander had mensen laten weten dat ik wel van wijn hield. Ik heb zoveel gekregen, ik denk dat ik netto meer drank heb gekregen dan dat er op deze avond doorheen is gegaan. 

En in tegenstelling tot onze gebruikelijke rolverdeling, ging Sander dit keer vroeg naar bed en zwaaide ik de mensen uit. Waarna ik nog op kon ruimen.

zaterdag 15 oktober 2016

Ik ben 39 geworden


Gisteren was het zover, mijn verjaardag! En ik ben 39 geworden. Vrijdag is bij ons een gewone werkdag, dus in de morgen kreeg ik alleen een kusje van mijn man en moest daarna snel naar het werk vertrekken. Daar stond mij ook een bijzondere dag te wachten, want ik werkte voor het laatst voor de gemeente Venlo.

The Mistborn Trilogy

Toen ik eenmaal weer thuis was, heb ik de kinderen lekker vroeg uit school gehaald. Dat vonden ze heerlijk, want toen konden zij op vrijdagmiddag met hun vriendjes en vriendinnetjes spelen (niks geen feestje met mama!). Aan het einde van de middag kwam +Sander Hartogensis thuis en die gaf met toen een echte felicitatie en cadeaus! Allereerst de boeken van de Mistborn Trilogy, die hij momenteel als voorleesboek luistert. En daarna nog een combinatie van lekkere gin en tonic.
Gin en Tonic vond ik altijd al wel lekker, ik dronk dan meestal Gordon's Dry Gin met Royal Club Tonic. Maar sinds een paar jaar is Gin & Tonic wat populairder geworden en kan je vaker Gin & Tonics krijgen in Restaurants en Cafés

Bombay Sapphire
Bombay gin
Omdat het met mijn verjaardag en afscheid van mijn werkgever dubbel feest was, hebben we in de avond ook nog een fles Pongrácz, sprankelende rosé wijn uit Zuid Afrika, opengetrokken, die we nog overhadden van ons jubileumfeest van vorig jaar.

Pongrácz, Zuid - Afrikaans,
maar van Hongaarse orgine. 

Een eenvoudig dagje, maar met alles stress en zorgen van de laatste tijd precies wat ik nodig had. En binnenkort vieren we een feestje, en dan halen we alles uit de kast natuurlijk.

zondag 2 oktober 2016

Part A!

+Sander Hartogensis en ik hebben weer een druk weekeinde achter de rug. Vriend +Martijn Heijkoop bereikte een zeer respectabele leeftijd en zijn echtgenote Leontien besloot dat dit gevierd moest worden met een verrassingsfeest. Wij zijn de beroerdsten niet en besloten om dit feest bij te wonen.

Maar Martijn en Leontien wonen best een eind weg, dus dit werd nog een enigszins logistieke uitdaging. Uiteindelijk kwamen we er uit. Francis zou blijven slapen bij mijn ouders, Elvira en Vivian bij de ouders van Sander. En wij zouden een hotelletje in Amersfoort boeken, om van daaruit naar het feest te gaan en een avondje kunnen slapen zonder dat we de volgende morgen vroeg door kinderen wakker gemaakt zouden worden. Dus eigenlijk werd dit een soort minivakantietje, net zoals aan het begin van dit jaar in Antwerpen en Mechelen.

Toen Sander en het feestvarken nog kleine feestvarkentjes waren. 
Dus zaterdagmorgen werd er even gepakt (wij moesten voor het feest van jaar natuurlijk wel onze mooiste kleertjes aan) en reden daarna naar Baarn. Daar dropten we op twee adressen de kinderen. En toen begon de minivakantie. We reden naar Amersfoort en checkten in bij het Hotel NH in Amersfoort. Daar kleedden we ons om en gingen toen in de stad op zoek naar een hapje eten. We kwamen toen uit bij Kafé van Zanten in de binnenstad. Daar hebben we genoten van een heerlijke hamburger en lekkere Fish & Chips.

En toen was het tijd om naar het feest te vertrekken. Leontien had het huis met wat hulp mooi versierd met slingers, er was een party-tent een vuurkorf en een hele hoop mensen die wij al lange tijd niet hadden gezien. Dus we konden voor het eerst in jaren weer eens bijkletsen met oude bekenden als +Rutger Huisman, +Friso Heijkoop en +Xander Pieterse.

Als je eenmaal begint met drinken,
heb je geen idee waar het eindigt.
In mijn geval bij tien jaar huwelijk en drie kinderen.

Halverwege de avond realiseerden Sander en ik ons ook dat het waarschijnlijk exact 20 jaar geleden was, ook op een verjaardagsfeest van Martijn, dat Sander, onder invloed van veel te veel Laphroaig mij duidelijk probeerde te maken dat hij allemaal onbenoembare gevoelens voor me had. Ik had ook teveel Laphroaig op de avond en pikte de hint totaal niet op. Gelukkig kwam dat later goed. Wat vliegt de tijd.

In ieder geval, we hadden een heerlijke avond en Sander bracht me veilig terug naar het hotel. Daar sliepen we als roosjes en konden uitslapen zonder de kinderen. Na een stevig ontbijt maakten we nog een wandelingetje door de stad en haalden toen de kinderen weer op en reden weer terug naar Malden.

woensdag 21 september 2016

De kermis in Malden

Er was weer kermis in Malden. Het lijkt wel alsof die kermissen elkaar steeds sneller opvolgen. In ieder geval, Francis en Elvira wilden er graag heen. En inmiddels is Vivian ook wel oud genoeg om het fenomeen een beetje te kunnen waarderen.

Vivian vindt het heel spannend,
ondanks dat ze met mij en haar grote zus zit. 

Dus op een doordeweekse avond togen we met ons vijven naar de kermis om nog een beetje te genieten van het heerlijke weer. En wij waren niet de enige die naar de kermis wilden. We zagen een hoop klasgenoten van Francis en Elvira.
Met Vivian zijn we nog in een klein rondrijdend treintje gegaan. Dat was nog heel spannend, vooral vanwege de harde muziek. De Shake It die vorige keer op de kermis stond, was er dit keer ook weer. Elvira herinnerde hem nog goed en wilde er niet mee in. Francis herinnerde hem ook nog en kon niet wachten om er in te gaan. In de avond gaan de attracties behoorlijk wat harder dan in de middag, en dat was nog best spannend voor ons kereltje.

Als enige in de Shake It
Omdat +Sander Hartogensis ook mee was, konden we nog splitsen, zodat Sander met Francis in botsautootjes kon (wel twee keer) en ik met Elvira en Vivian een rondje kon lopen. Ik stond er van te kijken hoe zeer Francis en Sander los kwamen toen ze eenmaal mochten botsen. Sander is altijd zo een voorzichtig bestuurder! Maar niet in de botsautootjes. 

Ik had die avond nog een andere afspraak en vertrok vroeg, terwijl de rest nog even achterbleef om in de draaimolen te gaan.
 

zondag 11 september 2016

Familie uitbreiding

Gisteren zijn +Sander Hartogensis en ik met de kinderen op bezoek geweest bij een nicht van Sander die eerder deze zomer een baby heeft gekregen. We namen nog een hoop kleren mee van Vivian (en Elvira en Francis) die inmiddels te klein zijn voor Vivian, maar waar we hen erg blij mee konden maken.
Jaren geleden hebben we voor Elvira ook een buikdrager gekregen van BabyBjorn. Daar hebben we Elvira en later ook Vivian nog heel erg veel in heen en weer gesjouwd. Voor Francis hadden we er indertijd ook een, maar dat was een wat oudere versie en zat duidelijk minder goed. De jonge moeder was er in elk geval erg blij mee, want een baby vervoeren en toch je handen vrij hebben is ideaal.

Terwijl wij met koffie en een heerlijke ananastaart wat zaten bij te kletsen over ouderschap, luiers en de bijzondere dingen die een baby al kan, zaten Francis en Elvira heel lief kiekeboe-spelletjes met hun achternichtje te spelen. De baby vond het allemaal fantastisch.
En Vivian trok alle overgebleven aandacht naar zich toe door veel te babbelen en met luide stem aan te geven wat ze allemaal precies wilde hebben. Voornamelijk het mooie speelgoed van de baby, want dat kende ze nog niet.

We hielden het kraambezoek kort (zo een babietje is nog snel moe) en hebben nog even gespeeld in een speeltuintje in de buurt. Het was leuk om weer een uitbreiding bij de familie te zien.

dinsdag 6 september 2016

Elvira feest verder

Laatst is Elvira 7 geworden. En omdat dat altijd midden in de zomervakantie valt, heeft een feestje dan niet zoveel zin. Dus ze moest nog even geduld oefenen, maar afgelopen week zijn de scholen in onze regio weer begonnen.

Elvira vertelt over haar leven tot nu toe.
Dus mocht onze kleine meid trakteren op school, waarbij de klas dan ook even stilstaat bij wat je allemaal al hebt meegemaakt in je leven (Jenaplan he). Dus Elvira's geboorte kwam voorbij, ze verhuisde naar Malden, ze brak haar sleutelbeen (dat heeft kennelijk toch wel veel indruk gemaakt indertijd), ze kreeg een brilletje, ze kreeg een zusje, ze leerde lezen en uiteindelijk ging ze naar het Harlekijnkruid, de klas waar ze nu in zit. Ik vond het wel grappig om te horen welke dingen zij in haar leven belangrijk vond.
Daarna werd er tot ieders plezier nog getrakteerd ook. Ik had minicakes gemaakt en bedekt met wat glazuur. Niet moeilijk, en lekker voor de kids.

En thuis mocht ze ook een feestje geven. Dat deden we op het eerste weekeinde na de vakantie. Dit keer wilde ze met haar vriendinnetjes gaan zwemmen. Dus we nodigden haar vriendinnen uit om bij elkaar te komen in het zwembad van Malden, de Veldschuur. Daar hebben we lekker gezwommen. Ik was mee om op Vivian te passen en +Sander Hartogensis en +Jeroen Hartogensis hielden een oogje op de grote meiden.

Cadeaus uitpakken.
Daarna togen we naar huis voor zingen, cadeaus en een lunch met worstjes en het versieren van cupcakes. De meiden waren duidelijk toch allemaal een beetje moe van het zwemmen en alles ging heel rustig.
Om 1500 was het feest weer voorbij en hebben we de meisjes weer thuisgebracht. En wat is het toch heerlijk om feestjes te geven voor meisjes. Er wordt zoet gespeeld en nauwelijks herrie gemaakt.

Daarna kon Elvira nog wat spelen met haar nicht en de konden de grote mensen ook eens bijkletsen met een wijntje en wat courgettesoep.

En voor Francis was het ook nog enigszins spannend. Hij had geen zin om mee te gaan naar het zwembad met alleen maar meisjes. Dus hij wilde thuisblijven. Zonder vader en moeder. Nou doet hij dat wel vaker, maar dan niet langer dan en half uurtje. En dit zou toch echt wat langer worden. Dus hij bleef thuis met de sleutel, dan kon hij zelf op pad gaan en hoefde hij niet op ons te wachten. En dat ging ook goed!

zaterdag 13 augustus 2016

Elvira is 7!

Elvira is 7 jaar geworden! En dat hebben we gevierd.

Elvira was jarig op een woensdag, voor mij een gewone werkdag. Dus ik heb haar in de morgen even snel gefeliciteerd en moest toen weg. Maar +Sander Hartogensis had de tijd genomen om slingers op te hangen, te zingen een cadeaus te geven.

Met de toverdoos.

Elvira had al een tijd zitten vragen om een goocheldoos, waarmee je goocheltrucs uit kan halen. Dus tot haar verrassing kreeg ze die ook nog. Het werd allemaal snel uitgepakt om mee te spelen. En ze was er helemaal mee in haar nopjes.

In de middag kwamen de ouders van Sander ook nog langs om te feliciteren en een cadeautje te geven, een prachtig horloge. Elvira was daar ook erg mee in haar nopjes. Toen Francis 7 werd, kreeg hij ook een horloge. En Elvira had al wel een horloge, maar die staat nog wel eens onverwacht stil en daar heb je dan weinig aan. En nu kunnen we met haar ook afspreken wanneer zij thuis moet zijn.

Met familie. 

Elvira had ook nog de wens uitgesproken om met haar verjaardag gourmet te eten. Dus dat hebben we lekker gedaan met ons allen. De kinderen zijn gelukkig groot genoeg om dat met een klein beetje hulp zelf te kunnen doen. 

En die avond gingen de kinderen mee met hun Opa en Oma, om daar lekker een paar dagen te logeren. Dat was nog het grootste cadeau. 
Elvira is natuurlijk midden in de zomervakantie jarig. Dus uitdelen op school en een kinderfeestje komen na afloop nog een keer. 

zaterdag 6 augustus 2016

Zomervakantie

De zomervakantie is alweer een tijdje onderweg en de kinderen vinden het fantastisch. Ze hoeven niet meer naar school, kunnen de meeste ochtenden uitslapen en kunnen de hele dag met hun vriendjes en vriendinnetjes spelen.

In de Leemkuil

We gaan natuurlijk ook nog echt op vakantie, maar dat doen we pas wat later in de vakantie. Tot die tijd moeten de kinderen zich vermaken met kleine uitstapjes. We zijn al naar de Leemkuil geweest. De laatste keer dat we daar waren, was Elvira nog niet eens geboren.

Net als in andere jaren worden er logeerpartijtjes geregeld. Twee weken terug zijn de grote kinderen naar mijn ouders gegaan en konden zij zich daar helemaal laten gaan. Toen hebben wij meteen van de mogelijkheid gebruik gemaakt om naar de film te gaan. Elvira wordt inmiddels ook groot genoeg om haar eigen logeerpartijtjes te regelen en heeft ook nog een nachtje bij een vriendinnetje geslapen. En volgende week staat nog een logeerpartijtje gepland, waarbij de grote kinderen naar de ouders van +Sander Hartogensis gaan. Ze zijn nauwelijks thuis eigenlijk.

Displaying IMGP4518.JPG
Met snorkels

Verder is Francis ineens heel ondernemend geworden verblijft hele dagen bij vriendjes en samen zetten ze de buurt op stelten. Er wordt ook een nieuwe speeltuin ingericht bij ons in de buurt. De grote kinderen gaan iedere dag kijken wat er nu weer veranderd is. En Vivian gaat ook graag mee, want er is voor haar ook het een en ander te doen. En dan komen ze aan het einde van de dag hardstikke vies weer thuis.

Gelukkig is het grotendeels lekker weer en kunnen de kinderen zich lekker buiten vermaken.

zaterdag 9 juli 2016

Vivian feest verder

Vorige keer schreef ik over de verjaardag van Vivian. Toen ze twee werd, vierde ze dat met ons gezin en op het kinderdagverblijf. Maar ze heeft nog opa's en oma's en die kwamen in de dagen erna ook langs. En beter nog, ze namen nog cadeaus mee ook. En heel toevallig ook allebei eenzelfde cadeau. ze kreeg van beiden een theesetje. Van de ene opa en oma van Nijntje en van de andere opa en oma van blik.
Met Nijntje

Vivian maakt het niets uit en ze speelt met beide even enthousiast en wij krijgen aan alle kanten kopjes thee en koffie aangeboden, die we dan maar braaf opdrinken.

Foto:
Met nog een theeset.

vrijdag 24 juni 2016

Vivian is 2!

Vivian is 2 jaar geworden! Het lijkt nog maar zo kort geleden sinds ze geboren is, maar niet alleen heeft ze al haar eerste verjaardag gehad, de tweede is nu ook al voorbij!
Donderdag is voor ons gewoon een werkdag, dus in de morgen ging Vivian gewoon naar het kinderdagverblijf, maar wel met een traktatie van worstenbroodjes (knakworstjes in een velletje bladerdeeg). En de rest van het gezin ging naar school en werk.

Op het KDV werden er liedjes gezongen, kaarsjes geblazen en uitgedeeld, allemaal met een mooie feestmuts voor Vivian.

De jarige Job

In de middag haalde ik de kinderen op van BSO en KDV en omdat het de eerste tropische dag van het jaar was, was iedereen een tikje oververhit. Ik heb Vivian en Elvira toen meteen even afgespoeld in bad. Daarvan kikkerden ze zo op, dat ze echt zin hadden in meer liedjes en cadeautjes.

De cadeautjes thuis. 
Toen Sander ook thuis was, werd er gezongen en cadeautjes gegeven. Vivian kreeg dit keer een kleurboekje en kleurpotloden, waar ze meteen ijverig mee aan de slag ging. En ze wist ook al alle namen van alle dingen die in het kleurboek stonden (Banan, Koe!). Alweer een geslaagde dag achter de rug.

Komende week komen de grootouders ook nog langs, weer een reden tot feest.

dinsdag 7 juni 2016

Brakke-Fort-Arock

+Sander Hartogensis wilde weer een hele dag lang naar Fortarock en ik gun hem natuurlijk zijn uitstapjes, maar toen moest ik ook de kinderen een zomerse dag lang bezighouden. Dus net als vorig jaar toog ik met de kids naar Brakkefort, een grote speeltuin met klein zwembadje.


Alleen op de glijbaan
Vivian is weer een jaar ouder en kan tegenwoordig veel meer in een speeltuin. Ze ging helemaal los in het peuterbadje, spetterde met water en viel de hele tijd om. Daarna werd er nog stevig gespeeld in de klimtoestellen en de glijbanen. Sommige glijbanen waren nog best hoog, maar daardoor liet ze zich niet tegenhouden.

Francis en Elvira zijn nu echt volledig zelfstandig in zo een speeltuin en zijn dan een hele middag op pad. Ze komen dan alleen nog even langs om te vertellen wat ze nu weer gedaan hebben. Heel fijn natuurlijk.

We hebben nog gelunched met een patatje. Toen nog een keer een rondje zwemmen en toen met een zeer vermoeid peutertje en vermoeide grote kinderen weer naar huis. Daar mocht het spul een slaapje doen of TV kijken, tot het tijd was om te eten.

Ondertussen ging Sander met zijn broers helemaal los bij acts als Havok en Obituary.
Lees hier meer over Fortarock
De burgemeester houdt van Fortarock
Fortarock op Zaterdag
Fortarock op Zondag
En de rel van een tijdje geleden

woensdag 1 juni 2016

Shake it!

Het was weer kermis in Malden en dit keer ging Elvira ook in een attractie voor de grote kinderen! Stiekem was het toch een beetje eng.

Eens in het jaar is er kermis in Malden en ieder jaar gaan we trouw met de kinderen er heen. Francis gaat graag in de grote, stoere attracties voor grote jongens. Maar Elvira deed dat wat minder. Tot dit jaar. Ook zij wilde in de Shake-It. We keken er eerst nog even naar, om te kijken of het niet te eng was. Maar mevrouw vond van niet. En toen ging zij er samen met haar grote broer in.

klaar om te gaan!

Toen de attractie eenmaal (heel voorzichtig) met allemaal kleine kindjes in beweging was, vond ze het toch wel een beetje eng. Hij ging wel heel hoog. Maar Francis legde uit, dat het beter gaat wanneer je goed blijft ademhalen. En zo had ze een hele spannende ervaring, maar vond het wel voor herhaling vatbaar. 

Daarna nog even in de cake-walk. En tot ieders teleurstelling dit jaar geen suikerspin. 

maandag 30 mei 2016

Sander wordt 39

+Sander Hartogensis is weer een jaartje ouder! Vorige week vrijdag was hij echt jarig, maar dat was voor ons een werk- en schooldag. In de avond stonden we er even kort bij stil met een liedje, cadeautje en kaartje van vrienden. Ik had Sander een plezier gedaan met een DVD van een oude BBC serie, In the Red, waarbij er allemaal aanslagen worden gepleegd op Bankiers, wat uiteindelijk leidt tot politieke gevolgen en gevolgen bij de BBC. Allemaal beroemde Britse acteurs zitten erin, de dialoog is een aaneenschakeling van vlotte grappen en het verhaal is ook nog redelijk complex. Ik kom er nog wel eens op terug.

In the Red Poster
In the Red!

Maar Sander wilde ook nog een feestje geven, en dat was afgelopen weekeinde. In de morgen waren we druk met het opruimen van het huis en boodschappen doen. Francis had ook nog een voetbaltoernooi, dat de aandacht vroeg. En de tuin moest ook gefatsoeneerd worden. We hadden vorig weekeinde wat hout gezaagd en overal lag nog zaagsel, dus ik heb dat ook weggeveegd en de houtstapel gefatsoeneerd.

En vanaf 13:00 konden de mensen binnenkomen. Het begon al vroeg met een collega van Sander en zijn drie kinderen en vanaf toen bleven er mensen binnendruppelen met hun kinderen. Ook kwamen ook nog de ouders van Sander langs. Alle kinderen speelden lekker wild met elkaar in de speeltuin. Een oud-Buurman kwam ook nog langs met zijn twee kinderen en ook die werden toegevoegd aan de groeiende, woest gillende, kinderschaar. En er bleven maar mensen binnenkomen, zo ook de broers van Sander met hun aanhang. Dus aan het einde van de middag was het huis vol met familie en vrienden en renden de kinderen in en uit.

Vader's Little Princess
Te krijgen bij Bol

Het weer was, ondanks alle enge voorspellingen, gelukkig heerlijk. En we hebben de hele middag in de tuin gezeten met hapjes en drankjes.Twee vrienden hadden nog wat zelfgemaakte kroepoek meegenomen (bedankt!), waar de kinderen enorm van opkikkerden, zozeer zelfs dat er erg weinig kroepoek overbleef voor de grote mensen (helaas). 
Ook het avondeten vond in de tuin plaats. Sander had pasta met lekkere saus gemaakt en naast de kroepoek hadden mensen ook nog een lekkere kip-tandoori schotel gemaakt. En voor de kinderen waren er pannekoeken. Dus iedereen kon zijn buikje rond eten.

Allemaal familie.
Na het eten verdwenen een voor een de gezinnen met kinderen. En kwamen er ook nog nieuwe gasten binnen. En die hadden voor Sander een hele (kleine) koffer vol zelfgemaakte drank meegenomen. Ik had me al eens verlekkerd aan de recepten die ik eerder had gelezen, maar om ze te proeven was toch een hele nieuwe ervaring. Dat smaakte zeker naar meer! Ik heb zelf ook wel eens wat geëxperimenteerd met likeur maken, maar misschien moet ik daar toch eens wat meer tijd aan besteden...

Nadat de kinderen naar bed waren, kwam nog een laatste vriendin binnen. We moesten concluderen dat er in de loop der jaren toch wel veel veranderd was. Waar vroeger het feest pas begon rond half negen en we nog uren door zouden gaan, is het nu toch zo dat het hoogtepunt van het feest om half 5 in de middag is, waarna alle feestgangers vroeg naar huis gaan. En na 8 uur zijn alleen nog de die-hard feestvierders over.
Maar goed, wanneer het hoogtepunt ook is, het was supergezellig om iedereen weer eens te zien en te genieten van prettig gezelschap, lekker eten en heerlijk weer. Op naar het volgende feest.  

vrijdag 20 mei 2016

Tandjes wisselen

Elvira is een tand kwijt!


En dat mag ook wel, ze wordt deze zomer 7. Vanaf 6 jaar wisselen de meeste kinderen hun melkgebit. Een dikke week geleden vertelde Elvira dat een van haar ondertandjes loszat en na veel gewiebel, pijn en een beetje bloed, was het tandje vanmorgen uitgevallen. We zijn heel trots op onze grote meid. En goed poetsen is nu natuurlijk alleen maar belangrijker.


Francis was wel wat eerder met wisselen, indertijd. Die had kort na zijn 6e verjaardag al een tand gewisseld.

donderdag 28 april 2016

Monkey town

Het is meivakantie en voor de kinderen is het dan eigenlijk vaste prik dat ze naar een indoor-speeltuin gaan met mij. Zij vinden het heerlijk en worden lekker moe, en ik heb daarna een hele middag rust.
Francis en Elvira worden groter en raken stiekem een beetje uitgekeken op de Pret-Inn in Malden, die toch een beetje mikt op de 4 - 6 doelgroep. Dus we zijn naar de Monkey Town in Wijchen gedaan. Die is net een slagje groter en heeft wat meer dingen die voor grote jongens ook leuk zijn. En een wat meer afgesloten gedeelte voor de allerkleinste kindjes.

En ons allerkleinste kindje is inmiddels ook niet zo klein meer. Ze liet zich niet afschepen met de ballenbak voor de kleinsten, maar wilde met Francis en Elvira mee de grote klimtoestellen in. Dapper liep zij tussen de slingerende staven door, kroop over rollende tonnetjes en klom tegen de schuine stukken op. Ze is zelfs nog drie keer op mijn schoot van een hele hoge glijbaan gegleden. Francis hielp daar ook heel goed bij.
Maar dat gedeelte was toch wat al te indrukwekkend, en zeker toen het drukker werd, met meer, grotere kinderen. Gelukkig kon Vivian zich toen terugtrekken in de ballenbak met andere kleine kindjes. En kon ze helemaal los gaan in de donke re discozaal, met sterretjes van licht.

Na nog een rondje patat en limonade stond het kleinste meisje wel op instorten en zijn we weer langs huis gegaan, met een kleine tussenstop bij Planon, om even hallo te zeggen bij +Sander Hartogensis.

dinsdag 26 april 2016

Kinderkamp

Francis en Elvira zijn weer op kamp geweest. De kinderen gaan een keer per jaar met hun school op kamp en blijven dan een nachtje logeren.

Elvira hersteld door middel van een pyjama-dag. 
Elvira ging met haar klas op 11 en 12 april en Francis met zijn klas op 18 en 19 april. De woensdagen nadat ze terugwaren, mochten ze met +Sander Hartogensis thuis uitslapen. Ze logeerden met leerkrachten en een paar vrijwillige ouders (ik moet er persoonlijk niet aan denken) bij de Scouting in Blitterswijck.

Moe én vies.
De kids hebben een fantastische tijd gehad, met gelukkig ook fantastisch lekker weer. De leraren hadden een programma samengesteld aan de hand van het verhaal van Sterke Wanja, een luie boerenzoon die het uiteindelijk schopt tot Tsaar van Rusland. Er werden spelletje gespeeld en veel rondgerend en toen we de kids weer thuis hadden, waren ze volledig uitgeput.