Voor kerst
Eerste kerstdag
![]() |
Tweede kerstdag
Derde kerstdag
2012
![]() |
Na de Maldense Bosloop heeft Elvira de smaak te pakken. Ze schreef zich met haar vader ook in voor de Zevenheuvelen Wintertrail. Dat was een hardloop evenement van 10 kilometer, deels door het park van Museumpark Oriƫntalis, waar we in het verleden natuurlijk vaak geweest zijn. En om het extra speciaal te maken, was de start in de avond. Dus iedereen moest met een hoofdlamp door het donker rennen.
![]() |
| Wintertrail door Joods Dorp |
Er was misschien niet zo veel getraind als wel had gemoeten, maar daardoor liet mijn grote bikkel en mijn kleine bikkel zich niet tegenhouden. Er werd gerend en in een acceptabele tijd werd de route ook uitgelopen.
![]() |
| de uitslagen! |
Zevenheuvelen Wintertrail
Sander: 1:18:13
Elvira: 1:18:13
Er is alweer een jaar voorbij sinds de vorige keer, het was weer tijd voor Sinterklaas. Dus dat betekende dat Vivian een surprise moest maken voor een klasgenoot. Na een hoop geknutsel met karton, papier, foam en vilt maakte Vivian er een mooi kartonnen konijn van. Na een tripje naar de Intertoys zat er ook nog een acceptabel cadeau bij. En na een hoop stress heeft ze dan ook een mooie dag gehad op school, met een leuke surprise.
De zaterdag na Sinterklaas togen we allemaal naar het huis van een broer van Sander, waar we de grootouders, zwager en schoonzus en de kinderen troffen. In de middag hebben we leuke cadeautjes uit gepakt en lieve gedichtjes voorgelezen. Ik kreeg van de lieve Sint nog een mooi boek. En daarna sloten we nog af met een lekkere maaltijd en werden er weer plannen gemaakt voor de kerst.
De Maldense Bosloop is weer geweest en dat betekent dat het tijd is voor de Zevenheuvelenloop! En Sander deed weer mee en zette een mooie tijd neer.
Sander doet alweer sinds 2003 mee aan de Zevenheuvelenloop, dan hebben we het inmiddels over 21 jaar! Hij heeft niet alle jaren meegelopen, dus dit was de 17e keer dat hij meeliep.
En inmiddels gaat dat ook volgens een redelijk vast patroon. Aan het einde van de ochtend vertrekt hij naar Nijmegen en ik download de zevenheuvelenapp, zodat ik hem kan volgen. Ergens tussen 13:30 en 13:45 start hij en even na 15:00 komt hij dan over de finish, waarna er felicitaties volgen. En aan het einde van de middag komt hij dan thuis, waar de kinderen weer bijkomen van de intocht van Sinterklaas.
Weer een hardloopwedstrijd, maar dit keer met Elvira! Sander loopt al jarenlang mee aan de Maldense Bosloop, als een laatste training voor de Zevenheuvelenloop, en dit keer ging Elvira mee. Ze deed voor het eerst mee aan de Bambinorun in 2013 en later nog eens de 2 kilometer in 2017 en in 2018.
| Voor de start |
Dit keer gingen de bikkels voor de 5 kilometer. Dat is natuurlijk vrij vlotjes te rennen, dus ik besloot om mee te gaan en ze uit te zwaaien en dan weer met gejuich te verwelkomen. En dat duurde niet eens lang. Met een half uurtje waren ze al weer terug en konden we de bikkels weer mee naar huis nemen.
Hardlopen is de favoriete sport van een groot aantal van mijn gezinsleden. Sander maakt het de laatste tijd wel heel erg bont met extreme hardloop evenementen, zoals Another One Bites the Dust en de 24 uur van Sittard. En dit is overgeslagen naar onze dochter Elvira. Maar nu doet Vivian ook mee aan het hardlopen. Zij liep laatst mee in het Molenhoeks Makkie.
Vivian liep de 2,3 km van de Kids Makkie samen met haar twee beste vriendinnen. Een vriendin wilde gaan voor een goede tijd, maar de andere vriendin en Vivian deden mee voor de gezelligheid. En dat lukte ook. Ze hebben een gezellige morgen in Molenhoek gehad en ongetwijfeld wordt er binnenkort getraind voor een betere tijd of een langere afstand.
Na een weekeindje Ameland hadden de kinderen het kampeer - virus goed te pakken en Sander regelde dat ze ook nog een nachtje in de Ardennen konden overnachten, samen met wat collega's van Sander. Op een camping in Aywaille brachten Sander, Elvira en Vivian een nachtje door. Jaren geleden zijn wij daar ook al eens in de buurt geweest, in Comblain.
![]() |
| Hutje om te overnachten |
![]() |
| Vuur maken |
Het gebied rondom Aywaille is prachtig en interessant. Dus de grotten van Remouchamps werden (net als in 2019) opnieuw bezocht. Jaren eerder zijn Sander en ik daar ook al eens geweest. de grotten zijn uitgestrekt en met alle druipsteen doet het allemaal erg fantasievol aan.
![]() |
| Remouchamps |
En de beek Ninglinspo stroomt ook in de buurt. En dat is ook een prachtig wandelgebied (we zijn ook daar eerder geweest), dus daar is Sander de tweede dag ook nog even heen geweest en konden de meiden wat energie kwijt.
![]() |
| Ninglinspo |
De herfst is begonnen en dat betekende dat ik jarig werd! Ik was jarig op een maandag en moest al snel naar mijn werk vertrekken. Maar toen ik in de avond weer thuis kwam, was daar mijn gezinnetje met een paar welgemeende felicitaties en mooie cadeaus.
![]() |
| Eem bloemetje is nooit verkeerd |
Van mijn man kreeg ik een smartphone. Lang heb ik me verzet tegen smartphones. Uiteindelijk ben ik er een wat vaker gaan gebruiken toen er een pandemie losbarstte en zo een ding toch wel heel handig werd. En ik kreeg er last van dat op mijn werk - mobiel toch steeds meer privƩ berichten binnenkwamen. En vanaf nu kan ik dat mooi scheiden!
Mijn lieve dochters hebben gezorgd voor een bloemetje, een kaartje en een doos met heerlijke bonbons. En van mijn lieve zoon kreeg ik een dag later nog wat heerlijke Bossche Bollen. Hij studeert daar nu, tenslotte. En er zijn voordelen aan contacten hebben in Den Bosch!
Al met al een prima dagje. Later volgt er een feestje, waarover elders meer!
Onze vakantie in Italiƫ was dit jaar relatief kort. En om dat goed te maken is Sander nog een weekeind met de meiden naar Ameland gegaan. Hij kampeert al sinds 2017 af en aan met de kinderen in Nederland en ze keken er dan ook erg naar uit. We zijn al vaker met de kinderen op de Waddeneilanden geweest, in 2015 in Texel. Het geeft altijd meteen een gevoel van echte vakantie.
Op een donderdag reden ze in de vroege morgen met een volle auto naar Holwerd in Friesland. Daar lieten ze de auto achter en stapten met alle bagage op een veerpont naar Ameland. En op Ameland werd alle bagage in een busje geladen, die het naar de camping zou brengen, terwijl Sander op de fiets en de meiden op een tandem naar de camping fietsten.
![]() |
| Op het strand |
Zondag was het weer tijd om terug te gaan en dat was eigenlijk hetzelfde recept. De bagage ging met een bus naar de haven, terwijl Sander en de meiden erachter aan fietsten. Daarna met de boot terug naar Friesland, waar de auto nog stond te wachten. En toen de lange reis weer naar huis.
Waren we nog naar net terug van vakantie, of het volgende evenement stond alweer voor de deur. Elvira werd vijftien jaar. En verdikkie wat gaat het toch snel allemaal, met vijftien jaar komt volwassenheid toch wel erg snel in zicht.
De morgen begon rustig, met felicitaties en cadeaus. Daarna volgde natuurlijk ook nog lekkere taart. Toen Vivian 10 werd, zijn we gaan bowlen en dat vond Elvira ook wel een leuk idee. Dus in de middag hebben we een wandeling gemaakt bij de Ullingse Bergen, van Boswachterij Sint Anthonis. Dat was een prachtige wandeling door bossen en heide.
![]() |
| Koeien in een plas |
Sinds Sander een dagje ouder wordt, heeft hij besloten om niet te gaan voor de snelle auto, de motor of de jongere vriendin, maar voor meer hardloopevenementen. Hij liep al jaren vrij trouw de Zevenheuvelenloop. En onlangs is daar de 24 uur van Sittard en de Stadscross bijgekomen. En toen kreeg hij de smaak te pakken. Hij wilde ook meedoen aan de Another one bites the dust race.
![]() |
| Laatste keer over de finish |
Another one bites the dust is een afvalrace. Ieder uur op het uur moet je aan de start verschijnen voor een rondje van iets meer dan 6 kilometer. Als je de afstand binnen het uur loopt, kan je voor het volgende uur weer aan de start verschijnen. Als je wat sneller bent, kan je nog even eten, drinken en plassen. Als je langzamer bent, lig je eruit. Sander was van plan om een ronde of 7 zeker mee te lopen, met een beetje geluk zou hij misschien de 10 ronden halen.
Uiteindelijk heeft hij 16 ronden gelopen en kon hij niet verschijnen voor de 17e ronde. Hij heeft dus 16 uur gelopen, beginnend om 20:00 in de avond op 28 juni, doorgelopen tot 11:00 de volgende morgen. En toen was hij wel redelijk uitgeput. Dat was nog niet genoeg voor een medaille, die wordt alleen vergeven aan mensen die het 28 uur over meer volhouden.
Die avond kwam nog een vermoeide Sander thuis, die de rest van het weekeinde van zijn welverdiende rust heeft genoten.
Na de jeugdvierdaagse hoeven we niet lang te wachten op de verjaardag van Vivian. En dit keer is ze 10 jaar geworden. De tijd vliegt. Inmiddels gaat ze naar de bovenbouw van de basisschool en we mogen langzamerhand om gaan kijken naar een middelbare school voor Vivian.
![]() |
| Verjaardagstaart |
Vivian was in een van de laatste schoolweken van het jaar jarig en dat is natuurlijk altijd een spannende tijd. Maar gelukkig konden we de tijd vinden om eerst thuis, op een zondag, haar verjaardag te vieren. Een tijdje geleden was ik met haar naar de Wish - film gegaan in de bioscoop. En daar wilde ze heel graag ook een dekbed van hebben. Zeven jaar geleden kreeg Vivian een dekbed van Frozen, en dat was toen een hit. Dus dat was een makkelijk cadeau.
![]() |
| Wish - dekbed |
Daarna zijn we in de middag nog gaan bowlen bij de All Round (in 25 jaar geen bal veranderd). Ik had geen idee dat Vivian van bowlen hield, maar ze keek er erg naar uit. En we hebben met ons allen een hele gezellige middag gehad met een paar grote ballen en pinnen.
![]() |
| Een heerlijke traktatie |
En er moest natuurlijk ook nog op school getrakteerd worden. Ik ben altijd een groot fan van cake of cup - cakes. Makkelijk te maken en lekker. Maar Vivian wilde dit keer iets anders. Spiesjes met aardbeien en poffertjes moesten het zijn. Dus in de morgen joeg ik Vivian naar school en daarna ging ik nog snel naar de winkel voor aardbeien, poffertjes, marshmellows en chocolade. En daarvan maakte ik mooie spiesjes van, en dan de top nog even in de chocolade dippen en dan heb je wel een hele mooi traktatie.
Een feestje laat nog even op zich wachten, maar wat in het vat zit, verzuurt niet.
Vijf jaar geleden alweer begon Francis aan zijn middelbare school carriĆØre. En nu is die dan klaar. Francis is geslaagd voor zijn HAVO examen.
De spanning begon vorig jaar, in 4 HAVO al te stijgen. Er moest een profiel gekozen worden (Natuur en Gezondheid), met keuzevakken. En hij moest al beginnen met een profiel - werkstuk. Maar dit jaar ging de spanning in overdrive. Er waren schoolexamens na de herfstvakantie, de kerstvakantie en de meivakantie. En de toekomst lonkte ook, zo heeft hij zich al ingeschreven voor een vervolgopleiding aan de HBO.
En daarna moesten de echte examens nog beginnen. Francis verloor de moed een beetje, de examens waren echt groot en er moest veel stof gestampt worden. Maar op het nippertje is hij geslaagd. En wij kunnen met een gerust hart de vlag uithangen.
Door de jaren heen hebben onze kinderen af en aan meegedaan aan de Jeugd - avondvierdaagse in Malden. En dit jaar was het ook weer zover. Vivian wilde weer meedoen, en net als haar klasgenoten wilde zij mee doen aan de 10 kilometer. Dat is natuurlijk best een uitdaging.
![]() |
| training bij het Jachtslot |
Om te kijken of ze dat echt aankon, wilde Sander eerst een 'test'- wandeling met haar maken, een weekje eerder. En dat ging, samen met haar grote zus, prima.
En anderhalve week later ging Vivian dan voor het echt 10 kilometer lopen rondom Malden. Ik had eerder natuurlijk al een deelnemerskaart en een begeleiders kaart gekocht. En nu gingen we dan voor het echt! Op dinsdag en woensdag liep ik mee en op donderdag en vrijdag liep Sander mee. En Vivian zette er flink de pas in. Iedere avond duurde de wandeling wel wat langer, maar ook op vrijdag kwamen ze met 2 uur en 20 minuten tot weer binnen. En voor haar inspanningen kreeg Vivian een nieuw speldje met een nieuw nummer.
Er is alweer een jaar voorbij en Sander is 47 geworden. Zijn verjaardag viel op twee pinksterdag, dus iedereen had lekker een dagje vrij. Dus we sliepen lekker uit en begonnen toen de dag met cadeautjes en liedjes.
Van mij kreeg Sander een waardebon om eens een mooi bestekset uit te zoeken. We hebben er eentje voor ons huwelijk gekregen (al erg lang geleden) en het zilver is bij nader inzien toch wel erg bewerkelijk. We gaan op zoek naar iets van roestvrij staal.
Dochter Elvira was weer weer bijzonder creatief geweest. Ze maakte een tekening van een foto die we twee jaar geleden namen in Arromanches. Weer een kleine schat, die lange tijd bewaard zal worden.
| De tekening |
![]() |
| In Arromanches |
En zo werd weer een prima dag afgesloten, binnenkort nog een feestje en dan begint het aftellen naar de 48.
De meivakantie is weer achter de rug. De kinderen hadden twee weken vrij, en Sander en ik hadden ook een paar dagen vrij opgenomen. ĆĆ©n van de dingen die de kinderen graag doen in de vakantie is logeren bij opa en oma. Elvira heeft helemaal zelf met opa en oma geregeld dat ze kon komen logeren, samen met Vivian. Opa en Oma boden nog aan om te halen en wij om te brengen.
Maar na wat afwegen besloten Elvira en Vivian om het avontuur nog spannender te maken, door met de trein te gaan. Elvira reist al regelmatig met de trein door het land, dus voor haar was het niet zo spannend meer. Maar Vivian is nog niet zo vaak met de trein geweest. Maar samen met haar grote zus, durfde ze het wel aan.
Dus de koffer werd gepakt, de route werd uitgestippeld en de afspraken over even appen werd gemaakt. En in de ochtend hebben wij de meiden afgezet op station Nijmegen en hebben we ze uitgezwaaid, terwijl ze in de trein naar Utrecht stapten. In Utrecht CS zouden ze dan over moeten stappen.
En keurig anderhalf uur later kregen we bericht dat de meiden veilig waren aangekomen en waren opgehaald door Opa en Oma. Ze zouden twee dagen blijven logeren en dan zouden Opa en Oma hen weer terug brengen. En wij hadden even een paar hele rustige dagen met alleen onze zoon. Net als heel vroeger.
Sinds een dik jaar zit Vivian op toneel bij Toneelvereniging Steeds Hoger. Vorig jaar had zij een klein rolletje in De Gevallen Ster. Dit jaar was er weer een voorstelling. En Vivian had een grotere rol. Het ging om De Zilveren Wijnbeker van Gradus de Groot.
Het verhaal was redelijk eenvoudig, maar gruwelijk. Een aantal kinderen is op schoolreis in Groot Britanniƫ en krijgt een auto ongeluk. De leraar wordt afgevoerd naar een ziekenhuis en een vriendelijke, lokale man is bereid de kinderen een paar nachten onderdak te geven in zijn kasteel.
Daar ontdekken de kinderen al snel een verborgen ruimte. Zij bevrijden zo een spook, dat ook onmiddellijk begint te spoken en iedereen de stuipen op het lijf jaagt. Dat kan zo natuurlijk niet en de kinderen gaan op zoek naar een oplossing. Zij weten contact te leggen met het spook en leren dat het spook bij leven een dienstmeisje was, dat de hongerdood stierf, omdat haar meester dacht dat zij had gestolen. Maar zij was onschuldig.
Wanneer haar onschuld bewezen is, kan het spook eindelijk rust vinden.
Vivian speelde met verve het spook. Zij was onzichtbaar voor haar mede - acteurs en sprak regelmatig het publiek aan. En wij hebben beide voorstellingen bezocht. Het was weer enig om alle kinderen hun best te zien doen op het podium. Verder kwamen vrienden N. en A. ook nog kijken en de grootouders kwamen ook nog langs.
En Vivian heeft weer voor een jaar bijgetekend en zal volgend jaar wel weer meedoen.
Sinds we in Malden wonen, vieren de kinderen Carnaval. Misschien niet zo uitbundig als in Limburg, maar het is inmiddels wel een evenementje op de sociale kalender.
Het begint met Gekke Haren - dag op school. De kinderen komen allemaal met hele Gekke Haren naar school en verbazen zich over elkaars kapperskunsten. Ik word ieder jaar weer geprest om vlechten zo vreemd mogelijk te maken. Vivian wilde dit keer twee verschillende gekleurde vlechten. Gelukkig is het niet heel moeilijk om gekleurde haarlak te krijgen. Maar het aan het einde van de dag weer uitwassen is wat moeilijker.
Francis is alweer 17 jaar geworden. Het lijkt wel een eeuwigheid. Het is naar mijn idee nog niet zo heel lang geleden dat hij geboren is. En inmiddels is hij al bijna volwassen en gaat binnenkort (hopelijk) beginnen aan een vervolgopleiding, als hij zijn middelbare school heeft afgemaakt.
Zoals altijd viel Francis' verjaardag net midden in de toetsweek. En dit jaar is dat de week van de schoolexamens, dus er hing nogal veel vanaf dat meneer de tijd en de rust had om zich te concentreren op zijn schoolexamens. Dit was de laatste kans om goede cijfers te halen voor het eindexamen. Dus wij stonden op zijn verjaardag er even kort bij stil, met felicitaties, zijn favoriete eten en de belofte om eens te gaan winkelen voor een mooi horloge.
Na de toetsweek wilden zijn grootouders nog langskomen, maar helaas werd eerst het ene en daarna het andere gezinslid ziek. Dus uitstel volgde op uitstel. Maar wat in het vat zit, verzuurd niet. Dus uiteindelijk kwamen ze langs na de Carnaval. Sander had lekker gekookt en Opa en Oma hadden een mooi cadeau voor Francis meegenomen.
En nu kunnen we aftellen naar 18 jaar en dat zit ons werk er weer op.