zaterdag 20 juli 2019

Vierdaagsefeesten 2019

Omdat we zo dicht bij Nijmegen wonen, ontkomen we er natuurlijk niet aan om flink wat mee te pakken van de vierdaagse feesten en dat ook door te geven aan onze kinderen. In het verleden hebben we ons al ondergedompeld in het feestgedruis.

Waal in Vlammen 2019

Zondagavond fietste ik met Francis helemaal naar de Waalkade, om daar te kijken naar de vuurwerkshow Waal in Vlammen. Het was zoals ieder jaar spectaculair! En toen konden we om 23:00 weer terugfietsen door het donker. Wat ook spannend was.



Vivian is hoger dan de kerk!
En dinsdag was ik thuis en ging ik met Vivian de feesten bekijken. Hoogtepunt was toch wel een ritje in het Reuzenrad op het Valkhofplein. Op het hoogste punt konden we over heel Nijmegen uitkijken en zagen we alle grote gebouwen van boven. Ook konden we de uiterwaarden van de Waal bekijken.

De waal met de Waalbrug en de lopers van de 4daagse.

Met Vivian heb ik toen nog een rondje door Nijmegen gemaakt. We bezochten het Valkhofplein, de Waalkade met de Smaakmarkt. Ook liepen we nog door de Stikke Hezelstraat, en Plein 1944. En na een fikse wandeling gingen we met de bus weer terug. Zo snoven we nog lekker wat op van de sfeer.

En op vrijdag kwamen de wandelaars natuurlijk traditiegetrouw weer door Malden. Dus ik werkte thuis in de morgen en haalde daarna Vivian of om met haar nog even naar de vele wandelaars te kijken.

zaterdag 6 juli 2019

Einde van een tijdperk (alweer)

Kinderen hebben is afscheid nemen, lijkt het soms wel. Je bent nog nauwelijks begonnen aan een nieuwe periode, of hij is alweer voorbij. Terwijl het naar mijn idee toch nog niet zo heel lang geleden is dat we in Malden op zoek waren naar een basisschool voor onze kinderen, is die tijd alweer bijna voorbij. Onze zoon Francis ging dit jaar naar groep 8 en dat betekent dat hij over slechts 6 weken naar de middelbare school gaat.

Makeup voor de musical

Het vinden van een goede school had nog heel wat voeten in de aarde. In Malden is geen middelbare school, maar in Nijmegen zijn er heel veel. Sander en ik moesten vroeger beslissen of we Protestants Christelijk onderwijs wilden en of we daarvoor 10 minuten verder wilden fietsen. Maar in Nijmegen is echt heel erg veel keus. En kom je er daar niet uit, kun je ook nog naar Cuijk, Gennep en Boxtel. Het is uiteindelijk het Kandinsky College geworden in Nijmegen. 

De oude school

En de hele afgelopen week stond in het teken van afscheid nemen. De 8e jaars voeren een musical op. Dus daar zijn we heen geweest met het hele gezin. En we konden kijken naar een mooi verhaal over een sprookjeswereld die in verval is, omdat de kinderen niet meer genoeg boeken lezen (erg belangrijk, lezen). En allerlei sprookjesfiguren namen een nieuwe rol aan. De prinsessen verlieten hun prinsen, die huilend achterbleven. Monsters lieten zich niet meer doodmaken door de helden en nog veel meer chaos. En daartussen door liep een dappere jager, die niet alleen wolven wilde doodmaken, maar eventueel ook wel een draak of een vuurvogel (Zo! Dat is een dikke kip. Daar kan ik wel drie weken van eten. 

Laatste dag op school

Maar ook vriendjes waaieren uit over allerlei verschillende scholen in Nijmegen. Anders dan in de tijd van Sander en mij denk ik niet dat ze veel onderling contact zullen verliezen. Malden is nog steeds relatief klein. En met al die moderne communicatiemiddelen hebben ze veel meer mogelijkheden om contact te houden dan wij ooit hadden.


Na afloop van de musical even uithijgen. 

En met deze stap wordt Francis ook meteen veel zelfstandiger. Hij gaat straks alleen elke dag naar school, een heel eind fietsen. Hij zal meer verantwoordelijkheid moeten nemen voor zijn huiswerk en schoolwerk. En daar is hij ook wel aan toe. Het laatste half jaar is hij echt veel zelfstandiger geworden ineens en neemt veel meer beslissingen zelf. 

Ik kijk wel weer uit naar deze nieuwe fase. Die ongetwijfeld ook weer voorbij vliegt. Over een paar jaar moeten we ons alweer druk maken om een vervolgopleiding...

dinsdag 2 juli 2019

Vivian wordt 5!

Ondanks dat ik het al twee keer eerder heb gezien bij de oudere kinderen, ben ik toch iedere keer verbaasd. De tijd gaat zo snel. En ook mijn jongste is inmiddels vijf jaar oud. Het is toch niet zo lang geleden dat we zaten te hannessen in het ziekenhuis, omdat Vivian niet geboren kon worden. En nu zijn we alweer vijf jaar verder.
Met een mooi cadeau

De riedel begon vrij voorspelbaar. Vivian was jarig op een zondag. Dus dat hebben we rustig in kleine kring thuis gevierd. Daarbij kreeg ze een erg mooi cadeau van een regenboog, bestaande uit een aantal in elkaar passende halve cirkels. Die ja dan ook weer mooi op nieuwe, creatieve manieren kan stapelen. Dit speelgoed is een grote hit.

Die zondag was ook een erg warme. Dus ik ging in de loop van de morgen met Vivian, Elvira en een vriendin van Elvira naar het Goffertbad. Daar zijn we wel vaker geweest en de kinderen konden heerlijk afkoelen in het water. En als een echte grote meid, mocht Vivian met Elvira van de grote glijbaan, in plaats van saai, met haar moeder.
Feestje thuis

Later werd er natuurlijk nog uitgedeeld op school. Hiervoor heb ik eerst cupcakes gebakken thuis. De siliconen cupcake vormpjes waren hierbij een uitkomst. De vormpjes zijn net iets steviger dan de papieren. Bovendien hoef ik na afloop niets weg te gooien. De kleuters hadden ook net het een en ander geleerd over het milieu en het scheiden van afval. Dus we hadden nog een leuk educatief momentje ook. 

En er was ook nog een feestje thuis. Door verschillende omstandigheden konden een aantal kindjes niet, dus het was een wat rustiger feestje dan gepland. Er werden cupcakes versierd en gegeten. Er werden T shirts betekend en gedragen. En daarna mocht iedereen nog even in de sproeier spelen. Wat ook een grote hit was. 

En het zit er voor Vivian ook weer op. De tijd blijft vliegen.