zondag 31 januari 2021

Francis is 14 geworden

De kerst is weer voorbij en Oud en Nieuw is ook alweer geweest. En dat betekent dat Francis weer jarig is geweest. Dit keer werd hij veertien. Ik vind het maar een hele leeftijd. Het is alweer veertien jaar geleden dat onze man geboren werd. Inmiddels is hij alweer bijna zo groot als zijn vader, draagt hij een beugel en gaat hij alweer naar de middelbare school. 


Francis was jarig op een maandag. Maar met Corona was er vrij weinig mogelijk. Dus we startten met wat cadeaus en in de middag was er taart. Maar er kwamen geen grootouders over vrienden langs. Inmiddels is iedereen wel ruim boven de dertien, en is het wel heel veel plannen om mensen langs te laten komen. Dus hopelijk kunnen we dat binnenkort weer inhalen. 

Het wordt ook steeds lastiger om cadeaus te kopen voor Francis. Maar nadat we hem een paar indringende vragen hebben gesteld, kwam er toch een antwoord. En nu is meneer de trotse eigenaar van een mooie zitzak. Hij kan op zijn kamer nu lekker onderuit hangen met een muziekje of een boekje. 

En dan ga je tellen als ouder. Over slechts vier jaar is meneer volwassen en mag hij stemmen. En niet veel later zal hij waarschijnlijk het huis uitgaan. Dat duurt toch allemaal niet zo heel erg lang meer. Wat vliegt de tijd toch. 


dinsdag 19 januari 2021

Sneeuwpret

 Afgelopen weekeinde viel voor het eerst in lange tijd wat sneeuw bij ons. Het begon in de avond en er lag al snel een aardige laag. En zoals altijd, vinden de kinderen het prachtig (in 2009, 2012, 2017 en nog eens). 


Helaas begon de temperatuur al bijna meteen te stijgen, dus was de sneeuw snel weg. Maar ik heb met mijn jongste kind in de morgen wel een korte wandeling gemaakt om even te kijken naar de witte wereld. we liepen langs wat parkjes bij ons in de buurt en maakten nog even een korte wandeling door het bos aan de rand van ons dorp. Het was erg stil, mooi en wit, wat het een leuke wandeling maakte, zo voor het ontbijt. 


En dan is het toch jammer dat er tegenwoordig zoveel minder sneeuw valt dan vroeger. Ik heb echt herinneringen aan pakken sneeuw, die toch zeker tot aan mijn knieĆ«n kwamen. Ik vraag me af of mijn kinderen dat ooit nog mee zullen maken. 


Met mijn vader in 1978