donderdag 29 december 2022

Sint 2022

Sinterklaas ligt alweer een tijdje achter ons. En dit was voor het eerst dat niemand in ons huis meer in de Goedheiligman gelooft, voor het eerst in 15 jaar. Dus dat maakte te viering toch wel weer een beetje anders. Vivian wilde nog wel vasthouden aan het liedjes zingen en schoentje zetten, want snoep! Maar verder was het Sint - Journaal kijken allemaal een stuk minder spannend dit jaar. Wat ik wel prettig vind, er is altijd een of ander probleem met de intocht en het gaf altijd een hoop stress bij de kids, ondanks dat we benadrukten dat het waarschijnlijk allemaal wel goed zou komen. 

De inkomst

De Sint arriveerde dit keer vroeg en niet tegelijkertijd met de Zevenheuvelenloop. Dus dit jaar kon Sander eens naar de intocht in Malden gaan. Het blijft een vaste prik om de Sint binnen te zien varen en alle kindertjes onder de 12 uit Malden staan dan te juichen. Het was dit jaar goed te zien hoe klimaatverandering om zich heen grijpt. Het was in november nog zo warm dat de kinderen zonder jassen naar de intocht zijn gegaan. Dat is toch wel een beetje abnormaal. 

Verder was de Sintviering van het werk van Sander natuurlijk ook weer vaste prik. Alleen Vivian krijgt daar nog cadeaus. Maar Elvira vindt het leuk om mee te gaan en wat van de sfeer te proeven. Ik kan me nauwelijks een grotere horror voorstellen dan een bedrijfspand vol overprikkelde kinderen. Dus dit liet ik aan mij voorbij gaan. Maar Sander en de meiden hadden een leuke middag en Vivian heeft er nog een leuk lego bouwpakket aan overgehouden. 

Nu Vivian en haar klasgenoten wat ouder worden, moeten er ook voor de klas surprises geknutseld worden. Vivian heeft samen met Sander, Elvira en mij hard haar best gedaan op een boom, gemaakt van keukenrol en beschilderde blaadjes en een paar googly eyes. Het werd een erg leuk projectje, dat een hoop spanning en sensatie met zich meeneemt, want je wil natuurlijk wel de leukste surprise maken. 

En er werd afgesloten met een grote Sintviering bij familie, waar alle broers van Sander samen met aanhang en inmiddels ook kleinkinderschaar samenkomen om cadeaus en gedichten uit te wisselen. 

En toen vertrok de Goedheiligman weer en kon de rust weer een beetje weerkeren. Door naar kerst!

maandag 21 november 2022

Zevenheuvelenloop 2022

Voor het eerst in jaren doet Sander weer meer aan de Zevenheuvelenloop. In voorgaande jaren kon deze hardloopwedstrijd niet doorgaan, vanwege Corona. Maar nu mag het weer! En Sander doet weer mee. 

De trainingen dit jaar gingen niet altijd even lekker. De schoenen waren weer versleten en dat loopt minder lekker. En dan was nieuwe kopen ook nog een hele uitdaging. Maar uiteindelijk heeft hij de zevenheuvelenloop met een prima tijd uitgelopen dit jaar. 



Na twee Coronajaren is de klad er wel een beetje ingekomen bij de zevenheuvelenloop. Er waren ca. 5.000 minder inschrijvingen dan in eerdere jaren. En Sander merkte de verminderde drukte ook zeker in het startvak. Maar wie weet trekt dat in de komende jaren weer bij, veel evenementen moeten herstellen van Corona. 

zondag 20 november 2022

Zeventien (17!) jaar getrouwd

Het lijkt toch nog niet zo heel lang geleden dat we een groot feest gaven, omdat we 10 jaar getrouwd waren. Maar de tijd tikt voort en inmiddels zijn we al weer 17 jaar getrouwd. Sander en ik besloten om daar dit jaar weer eens bij stil te staan met een dagje uit.  

Station Utrecht CS

We besloten om een dagje naar Utrecht te gaan, lekker relaxt met de trein. We hebben in een ver verleden beiden gestudeerd in Utrecht, dus we kennen de stad goed, maar we waren er al in geen tijden meer geweest. En tjee wat is er een hoop veranderd. Hoog Catharijne is volledig verbouwd en het winkelcentrum zit nu niet meer vast aan het station. En dan zie je ook maar hoe snel de tijd door je vingers glipt. De grote verbouwing van Hoog Catharijne liep van 2007 tot 2018 en is inmiddels ook alweer 4 jaar geleden afgerond. En wij verdwaalden steeds, omdat we probeerden onze herinneringen te koppelen aan de vernieuwde situatie. 


Maar de binnenstad was nog grotendeels hetzelfde. Hoewel de Bieb niet meer aan het Stadhuisplein zit, maar aan het Neude. In de Bieb zit nu het tijdelijk onderkomen van het Nijntje Museum, waar we even snel doorheen liepen. Verder zijn we ook nog naar het Museum Speelklok geweest, over allerlei mechanische muziekinstrumenten, van Carrilions, tot klokken tot Orgels en Speeldozen. Erg interessant ook. 
De Groene Curry Soep van Soeper


De rest van de dag hebben we doorgebracht met een lekkere lunch en een wandeling langs alle leuke winkeltjes aan de Oude Gracht. 

We hebben besloten er nog maar eens een jaartje aan ons huwelijke vast te plakken. 


zaterdag 29 oktober 2022

Herfstkermis

Er was weer een grote kermis in Nijmegen en net als de vorige keren (Herfst 2021, Zomer 2022) ben ik er met Vivian heen gegaan. Het weer was heerlijk, de attracties waren groot en we hebben een heerlijke middag gehad. 

Het Reuzenrad

We parkeerden op de Bijleveldsingel en wandelden vanaf daar naar de Markt. En daar zagen we van verre al een enorm reuzenrad. Reuzenraderen (Reuzenradden? Reuzenraden?) Hebben altijd wel een speciaal plekje in mijn hart. Dus daar gingen we meteen in. En hij was hoog, en door het mooie weer konden we erg ver uitkijken over Nijmegen en over de Waal. 

De St Stevenskerk vanuit de het Reuzenrad

Daarna gingen we verder over de markt en via de Grotestraat naar de Waalkade, waar ook een hoop attracties stonden opgesteld. Daar namen we even de tijd voor een suikerspin (Wat zijn die dingen groot) en daarna gingen we door naar een Cakewalk die stond opgesteld onder de Waalbrug. 



Daarna gingen we de Valkhoftrappen naar het Valkhof. Daarbij kwamen we nog langs de muurschildering van de Byzantijnse prinses en Keizerin Theophanu. Bovenop het Vlakhof was ook meer kermis en een hoop drukte. Vivian wilde nog even in een kleine achtbaan. Sinds de vorige keer kan ze daar helemaal alleen in. Dus dat deed ze dit keer ook. 

En zo sloten we alweer een hele leuke kermis af. Het weer was heerlijk en wij hebben onze adrenaline kicks weer gehad. 

zondag 23 oktober 2022

Jennifer is 45 geworden

Ook mijn verjaardag is weer gekomen en gegaan. Vorige week werd ik 45. Vandaf nu dichter bij de 50 dan bij de 40. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat het "dichter bij de 40 dan bij de 30" was, maar nee, dat is alweer 10 jaar geleden.  

Voor op een kubus

In ieder geval, ik was jarig. En Sander had een mooi cadeau voor mij geregeld. Een prachtige halsketting die ik met veel plezier zal dragen en de belofte dat we binnenkort nog eens naar de film zouden gaan. Van de kinderen kreeg ik ook mooie dingen. Vooral Elvira had een mooie vouwbare kubus geknutseld en op iedere nieuwe zijde stond een mooie foto van mij en Elvira samen, door de jaren heen. Ook Vivian had iets moois geknutseld voor mij, een glittercactus. 

Die avond heb ik nog lekker met Sander gegeten en de volgende dag was het tijd voor feest. 

vrijdag 21 oktober 2022

Vivian op Turnkamp

Vivian zit sinds een jaar op turnen (nadat de zwemlessen voorbij waren). Ze gaat niet naar dezelfde club asl Elvira indertijd, maar naar een turnclub hier in Malden. En dat gaat hardstikke leuk. Elke vrijdagmiddag aan het einde van de middag breng ik haar naar de turnclub, en dan komt ze daarna zelf naar huis. 

Vivian in de bus

En nu organiseerde de turnclub een turnkamp waarbij onze kleine meid twee nachtjes zou gaan logeren. En ze wilde mee. En wij vonden het eng. Twee nachten is best lang. Met schoolkamp gaat Vivian maar één nacht. En dit zijn niet haar klasgenootjes, maar de mensen van de turnclub, de meesten kent ze toch echt minder goed. Maar onze meid liet zich niet door onze zorgen weerhouden. 

Dus een zonnige vrijdagmiddag gingen we naar de opstapplaats in Nijmegen, waar een hele hoop meiden en begeleiding klaarstonden om in de bus te stappen. Alle ouders waren mee om uit te zwaaien. Zonder al te veel problemen werd de koffer en slaapzak in de bus gekieperd en stapte ons meisje in. En na een beetje zwaaien, vertrok de bus. 


En twee dagen later konden we haar weer ophalen van het kamp in Limburg. We kregen eerst nog een voorstelling van alles wat de meiden geleerd hadden en toen konden we de spullen pakken en reden we weer naar huis. Onze meid had een heerlijke tijd gehad en had nieuwe vriendinnen gevonden die ook bij de turnclub zaten (maar op andere dagen training hadden). En wij hadden ook weer een mijlpaal achter de rug. 

Volgend jaar wil ze weer.

zondag 16 oktober 2022

Elvira is 13 jaar geworden

 De tijd vliegt voorbij en ik ben helemaal vergeten hier over de verjaardag van Elvira te vertellen. Ze is inmiddels alweer 13. Deze keer waren we voor het eerst in een lange tijd weer eens in Nederland terwijl Elvira jarig was. In het verleden hebben we haar verjaardag gevierd in Arles, in Comblain en in Denemarken. 

Iedereen weet dat ze 13 is. 

Maar dit keer was Elvira in Nederland. En dat betekende dat we het ook eens flink konden vieren. Het was vakantie, dus iedereen was thuis. En we begonnen de morgen met liedjes in cadeautjes. Elvira kreeg een paar mooie dingen, waaronder zeer felgekleurde ballonnen waar haar leeftijd duidelijk te zien was. En verder ook een handige houder voor haar telefoon op de fiets. 

Voor op de fiets. 

En omdat we in Nederland waren, konden er ook meteen en Opa en een Oma en een vriendin langskomen. Opa en Oma hadden ook een mooi cadeau meegenomen en de vriendin bleef een nachtje logeren, wat ook enorm gezellig was. 


Met opa en oma

Na jaren verjaardagen vieren tijdens de vakantie in het buitenland, was het dit jaar wel heel erg leuk om weer eens in eigen land te zijn en alle cadeaus en felicitaties in eigen huis te ontvangen en meteen te kunnen gebruiken. En drie dagen later vertrokken we op vakantie.  

En nu is het aftellen naar 14. Wat gaat het toch snel. 


maandag 25 juli 2022

Vierdaagse 2022

Voor het eerst sinds Corona werd er weer een Vierdaagse gelopen in Nijmegen. Wij lopen dan wel niet mee, maar we hebben er toch van genoten. 
De feesten begonnen op zaterdag. Op zondag gingen we in de avond naar het traditionele vuurwerk. We zijn daar eerder heen geweest (in 2017, in 2018 en in 2019). Maar dit keer wilden de grote kinderen niet mee. Maar Vivian wel. Ze was nu oud genoeg voor de fietstoch naar Nijmegen. En de grote kinderen zijn oud genoeg om alleen thuis te laten. Dus Sander en ik konden samen met Vivian naar Nijmegen. 
En het was nog best een hele onderneming. Het is een lange fietstocht. En hoe dichter je bij het centrum van Nijmegen komt, hoe drukker het wordt. Dus dat is nog spannend fietsen. Maar het lukte ons zonder problemen. 

Vierdaagsefeesten vuurwerkshow Waal In Vlammen, 
zondagavond 17 juli 2022. © Paul Rapp


En de vuurwerkshow was ook weer prachtig. We hadden een mooi plekje op de waalkade in de buurt van de spoorbrug en een mooi uitzicht over de Waal. En vanaf de Lentse kant gingen stipt om 2230 de eerste vuurpijlen de lucht in. En we werden getrakteerd op een prachtige show van allemaal mooie vuurpijlen, harde knallen en vonkenregens. 
Om 2300 was het allemaal weer afgelopen en begonnen we aan de lange fietstoch terug, nu door het donker. En dat was ook nog spannend. Om 2345 waren we weer thuis en ging een vermoeide Vivian meteen door naar bed. 

Op dinsdag werd het rond de 38 graden in Nijmegen. De vierdaagse was afgezegd voor die dag en het leek mij niet verstandig om overdag met kinderen het centrum van Nijmegen op te zoeken. Dus ik koos voor een dagje Goffertbad met de meiden. Wat ook heerlijk was, aangezien ook Vivian tegenwoordig kan zwemmen (en zelfs een C - diploma heeft). Dus ik kon de meiden uitzwaaien naar het speelbad, terwijl ik baantjes trok in het ijskoude 50 meter bad. 

Op vrijdag kwam het legioen weer door Malden en ging ik rond 1300 met de meiden even kijken. We wandelden een rondje, zwaaiden naar de wandelaars en aten nog een ijsje. Meestal zijn er wat kleine kermisattracties voor de kleinste kinderen, maar die ontbraken dit jaar. Ik denk dat mensen toch nog huiverig waren dat het alsnog allemaal afgezegd zou worden. 

En toen was het allemaal weer voorbij en keerde de rust weer in Nijmegen. 


zaterdag 16 juli 2022

Vivian is 8 jaar

Met alle drukte van de Jeugdvierdaagse en de Kermis zouden we bijna vergeten dat ons kleinste meisje inmiddels ook 8 jaar is geworden. Inmiddels hebben we het thuis gevierd, op school en is er ook een feestje geweest.  

Het begon met trakteren op school. Het is het makkelijkst omdat op een dinsdag of een woensdag te doen. We kozen voor een woensdag en voor het eerst in jaren mocht Sander er ook weer bij zijn. De afgelopen jaren mocht dat steeds niet. Maar dit is toch wel een heel stuk leuker. 


De volgende dag was Vivian daadwerkelijk jarig en pakten we uit met zingen, cadeaus en een lekker toetje bij het avondeten. Vivian was enorm in haar nopjes met het grote cadeau. Een fikse Harry Potter lego set. Momenteel worstelen we ons door het voorlezen van de boekenserie heen (voor de derde keer alweer) en heeft mevrouw ook een boekenlegger van Harry Potter. Het was verder een gewone school- en werkdag voor ons. Dus er was weinig tijd om er echt bij stil te staan. 

En daarna was er ook nog een kinderfeestje. Dat blijft voor de kids toch altijd het hoogtepunt en voor ons een heel gepuzzel. Hoeveel kinderen mogen er komen? Hoe lang duurt het feest? Hoe hou je iedereen gelukkig en de volwassenen geestelijk gezond? Gelukkig hebben we inmiddels wel een beetje een draaiboek dat aardig werkt. Niet te veel kinderen, niet te lang. We beginnen met de gasten verwelkomen, dan de cadeaus verstoppen. En dit keer hebben we ons geamuseerd met het versieren van plakjes cake met glazuur en andere versierseltjes. En daarna nog met watervaste stift een T shirt bewerken. 


En toen zat het er allemaal weer op. Vivian is weer een jaar ouder, groter en verantwoordelijker. 

Naar de kermis

Er was weer kermis in Nijmegen en net als vorig jaar ben ik daar alleen met Vivian heen geweest. De oudste kinderen gingen liever met hun vrienden. Deze zomerkermis was wat kleiner dan de herfstkermis van vorig jaar, met alleen attracties op de Waalkade en bij Kelfkensbos. Maar dat was voldoende voor ons. 

Spookhuis


We begonnen rustig met de Dumbo - attractie, waarbij we met vliegende olifantjes steeds hoger konden gaan. En daarmee hadden konden we van grote hoogte meteen ook goed zien wat er verder nog was. Het spookhuis vonden we een beetje te eng en daar bleven we alleen buiten staan kijken, naar de mooie, bewegende poppen. Misschien is dat meer iets voor als we ouder en stoerder zijn. 

Dombo

Daarna zijn we nog even naar de Cake-walk gegaan (dat heeft toch altijd wel een speciaal plekje in mijn hart). En Vivian ging voor het eerst alleen in een achtbaan! Geen hele spannende, maar toch, ik kon veilig op de kant blijven staan. 

Daarna liepen we nog de waaltrappen op naar Kelfkensbos. Tegenwoordig staat op een van de muren van het Holland Casino een enorme schildering van Keizerin Theophanu en belangrijke evenementen uit haar leven. Daar heb ik Vivian nog het een en ander over uitgelegd. Wij klommen dapper door en kwamen uit bij het Kelfkensbos, waar net als de vorige keer een enorme zweefmolen stond. We hebben even getwijfeld of we er in wilden. Maar de molen was wel heel hoog en best duur. Zeker omdat we al een hoop andere attracties hadden bezocht. We besloten om de zweefmolen te laten voor wat hij was. 

Toen liet ik Vivian nog even het Valkhof zien. Zij was daar nog nooit eerder geweest. We keken eerst even bij de Barbarossaruïne en daarna bij de St. Nicolaaskapel. In de St. Nicolaaskapel was ook wat informatie te vinden over het Palts die vroeger op het Valkhof heeft gestaan en een maquette, die duidelijk maakte hoe groot het complex was en hoe de Barbarossaruïne en de St. Nicolaaskapel erin pasten. Erg informatief en zeker een bezoekje waar. 

Maar toen hadden we het wel weer gehad met alle sensatie van de kermis en alle cultuur. We kochten nog een ijsje en gingen terug naar huis. 


zaterdag 18 juni 2022

Jeugdvierdaagse

Na twee jaar was er eindelijk weer een wandelvierdaagse. Vivian en Elvira deden daar in 2019 voor het laatst aan mee. Dit keer wilde Elvira niet meer meedoen, maar Vivian wilde graag weer. Ze schreef zich weer in voor de 5 km en Sander en ik liepen leuk mee. 


Na twee jaar geen jeugdvierdaagse (Corona, mensen hebben echt een hoop in te halen) kon je merken dat iedereen er weer zin in had. Er deden enorm veel kindjes mee, waaronder vriendinnen van Vivian en natuurlijk ook hun ouders. En ik wilde wel een paar romantische wandelingen door Malden maken met een knappe kerel, dus ik ging ook mee.  

En zo hebben we 3 avonden door Malden gelopen en dan kan je toch wel weer zien wat voor een leuk dorp het is. Vanuit de woonwijk loop je zo het bos in en wandel je naar het volgende dorp, het zweefvliegveld of dwaal je wat door de bossen. 

Vivian kon niet alle avonden meelopen, omdat er ook een evenement op school was (voor het eerst in meer dan twee jaar, Corona). En daar moesten we ook hen. Dus Vivian en Sander hebben later nog een extra route uitgestippeld om toch te kunnen zeggen vier dagen gelopen te hebben. Op naar volgend jaar. 

zaterdag 4 juni 2022

Sander is 45

Het is bijna niet te geloven, maar Sander is weer een jaartje ouder! De tijd tikt maar door. sander was jarig op een vrijdag, een gewone werkdag voor ons. En tegenwoordig gaat Sander weer alle dagen naar kantoor. 


Dus in de morgen gebeurde er niet zoveel. Maar toen iedereen aan het einde van de dag weer thuis was, was het tijd voor felicitaties. Elvira had wat chocolade gekocht voor haar favoriete vader en ik een uitbreiding voor een wel zeer duister rollenspel, Mörk Borg - Cult Feretory. Nu hij niet alleen het basisboek heeft, maar ook een uitbreiding, moet de druk om daadwerkelijk te spelen toch iets meer opgevoerd worden. 


En Sander had geen zin om die avond te koken, dus we aten een lekker hapje Chinees. Dat doen we eigenlijk ook te weinig. En de Corona maatregelen zijn weer afgeschaft, dus we konden een dag later een feestje geven!

zaterdag 21 mei 2022

Vivian op kamp

Het is een eeuwigheid geleden sinds ik hier voor het laatst iets te vertellen had. Maar nu heb ik wat nieuws. Vivian is op schoolkamp geweest. Door Corona is dit pas de eerste keer dat ze echt op kamp is gegaan, met een nachtje overnachten. Vorig jaar was er wel een kampdag, maar dat was gewoon bij de scouting in Heumen, zonder overnachten. Geen écht kamp, natuurlijk. 

Met een eigen Gorgel

We hebben de Kamp-experience natuurlijk al eens eerder meegemaakt, met Francis (toen gingen ze nog twee nachtjes in de midden-bouw), met Francis en Elvira, met Elvira alleen en later ook in de bovenbouw. Wij wisten natuurlijk wat ons te wachten stond (nerveus kind, paklijst). De dag van te voren heb ik met Vivian trouw de paklijst gevolgd en alles ingepakt. En de jonge dame was erg streng over dat we precies de lijst moesten volgen. Gelukkig kon ze de meeste dingen gewoon zelf pakken. 


Ophalen, gelukkig kwam iedereen veilig terug. 

En toen mocht ze op pad. Voor het eerst vertrok de kamp-karavaan vanaf de nieuwe locatie van de Vuurvogel. Dus alles was een beetje anders. Maar de scouting in Blitterswijk was er nog steeds dezelfde als vroeger, er was een thema (de Gorgels) en een kamplied. En na afloop haalden we weer een zeer vermoeid kindje op. 

maandag 31 januari 2022

Francis is 15

Er is alweer een jaar voorbij en dat betekent dat onze zoon ook alweer een jaartje ouder is geworden. Hij is 15 nu. En tjee, wat gaat de tijd snel. Maar ook, wat wordt Francis groot! Hij is inmiddels bijna net zo groot als zijn vader en ik. En hij draagt inmiddels ook al de truien van Sander, die niet eens heel veel te groot zijn. 

Het was heerlijk

Francis was jarig midden in de toetsweek van de middelbare school. Dus we konden er niet uitgebreid bij stilstaan. Want Francis (en Elvira) namen de toetsweek erg serieus en er moest veel geleerd worden. We hebben we die avond gegeten met hamburgers van Wally. En we konden cadeautjes geven. 


Grote jongens hebben ook grote hobbies. Zo gaat meneer sinds de herfst van vorig jaar met regelmaat naar de sportschool. Maar Corona gooit steeds roet in het eten van de trainingen. Dus meneer was al begonnen met kleine handgrip trainers en tilde steeds grotere stapels schoolboeken op. Maar dat was toch niet helemaal wat hij zocht. Dus na een hoop zoeken hebben we een pull up bar gevonden om in het plafond te monteren. En een enorme kettle bell van wel 10 kilo. 

Na een dagje hanessen met enorme boren in een plafond van beton zat de pull up bar dan ook stevig. En zo lang de lockdown aanhoudt, doet Francis daar braaf allerlei zware oefeningen. En dat zien we ook meteen terug in zijn armen, borst en rug. Nu maar hopen dat hij leg - day niet overslaat. 

Het is toch niet zo heel lang geleden dat het nog een klein menneke in mijn armen was?