donderdag 30 juli 2020

Naar het Maisdoolhof

In het verleden zijn we met ons gezin regelmatig naar het Maisdoolhof hier in Malden gegaan (in 2010, in 2012 en in 2013). We gingen met onze eigen kinderen gegaan en ook met een neef en een nicht. En toen een hele tijd niet. De oudste kinderen werden te oud en de jongste was nog te klein. Maar nu is dat allemaal anders. Vivian was er nog nooit geweest, maar had wel verhalen gehoord en zij wilde ook graag een keer gaan. 

Vivian als mais

Dus vorige week was het vakantie en gingen we met ons tweetjes. Francis en Elvira vonden het Maisdoolhof iets voor kleine kinderen en wilden niet mee. Maar Vivian vond het fantastisch, de maiskorrelbak was verdwenen, maar verder was alles nog het zelfde. Er waren springkussens, skelters, gekke paardjes om op te rijden en nog veel meer. 

Vanaf de uitkijktoren,
uitkijkend over eindeloze hoeveelheden mais. 

We gingen ook het maisdoolhof in en de mais stond lekker hoog, dus ik kreeg al snel een Children of the Corn - vibes bij. Maar Vivian vond het fantastisch en we renden lekker rond door alle straatjes in de mais. En de uitkijktoren was ook fantastisch. Hoog genoeg om te zien hoe ver we al gekomen waren. En na afloop sloten we af met een lekker ijsje. Vivian vond het allemaal zo leuk, dat ze de week erna meteen weer wilde. Toen was het weer een stuk beter en zijn we veel langer gebleven

Eenzame hoogte

Vorig jaar zijn we nog in het Maisdoolhof van Barvaux geweest, die was veel groter en uitgebreider. Maar dit wat overzichtelijker Maisdoolhof is wat beter te doen voor de wat kleinere bezoekers. 

dinsdag 28 juli 2020

Kamperen met de meiden

Sinds een paar jaar gaat Sander af en toe een weekeindje kamperen met de kinderen. Dat waren altijd Francis en Elvira, omdat die oud genoeg waren om mee te gaan. Maar dit jaar is hij voor het eerst met Elvira en Vivian op pad geweest. En ik bleef thuis met Francis. 
Sander nam de meiden op vrijdag mee naar Minicamping de Linde, dat is niet ver bij ons vandaag in het mooie Limburg. Sander is er al eerder geweest, dus het was bekende kost voor Elvira. Maar Vivian vond alles nog heel spannend. De tent opzetten, slapen in een slaapzak, eten maken op een klein gaspitje. 

Haren kammen

En er is in de omgeving ook genoeg leuks te doen. Zo is Sander weer naar Klim Kong gegaan, waar de meiden lekker konden spelen, klimmen en klauteren. Als ze maar lekker moe worden. 


De grootste ontdekking was nog wel het vrij nieuwe museum Mind Mystery, een museum gewijd aan de manier waarop we ons brein voor de gek kunnen houden. Dus dat was gevuld met plaatjes, gebouwen en voorwerpen waar alles wat je dacht te weten op zijn kop wordt gezet. De meiden vonden het enig. 

Ondertussen zat ik thuis met mijn zoon en het was heerlijk rustig. Ik moest op vrijdag nog gewoon werken natuurlijk. Maar we hebben gekozen voor wat lekker eten, leuke films en op zaterdag nog een uitstapje naar Wally's, waar we van een heerlijke hamburger hebben genoten. 

Zondag aan het einde van de middag was iedereen weer terug, vermoeid, warm en viezig. Maar wel een paar hele leuke ervaringen rijker. 


zaterdag 25 juli 2020

Vivian wordt 6

Het is alweer een maand geleden, maar Vivian is zes geworden. En dat was nog niet makkelijk voor iedereen, zo midden in Corona tijd. 


Vivian was jarig op een dinsdag en toen zijn we de dag gestart met een liedje en een cadeautje. Vivian is helemaal weg van de Frozen films, en het is Elsa voor en na. Dus ze kreeg van ons een mooie verkleedjurk van Frozen II. Daar was ze erg blij mee. Maar Vivian was ook een beetje ziekjes en bleef deze dag thuis, wat natuurlijk jammer was. 
De volgende dag kon ze weer wel naar school. Daar mocht helaas niet getracteerd worden (Corona) en wij mochten er alleen via videoverbinding bij zijn (weer Corona). Maar via de video verbinding liep het wel redelijk. Die middag kwamen ook de opa en oma van Vivian langs, wat natuurlijk ook een feest was. 

Voor Vivian was er nog enig drama. Na de zwemles viel ze van haar fiets, wat leidde tot fikse wond in haar kin en dus hechtingen. Met de andere kinderen hebben we dat ook wel eens bij de hand gehad, altijd in het weekeinde, dus Eerste Hulp bij het ziekenhuis. Maar dit kon gelukkig gewoon opgelost worden bij onze eigen huisarts, wat natuurlijk veel prettiger is. Vivian heeft er nog wel last van gehad, maar dat betekende veel chocolademelk drinken en vla eten. 


Het weekeinde na haar verjaardag was een feestje met haar beste vriendinnen. Ook dit hebben we Corona-proof gedaan, door de ouders gewoon maar te weren. De kinderen werden bij de voordeur gedropt en later weer opgehaald. Dus er was geen volwassene - volwassene contact. 
De kindertjes hebben de hele middag lief gespeeld met de cadeaus, cupcakes versieren (al jaren een hit), ezeltje prik en een mooi hoedje maken voor iederen. 

En toen was het allemaal weer voorbij. En wat gaat de tijd snel. Het is toch allemaal niet zo lang geleden (denk ik al jaren). De tijd vliegt en ons kleinste meisje gaat volgend jaar ook naar de mideenbouw.