maandag 8 februari 2010

Alles op herhaling

Nu ik een tweede kind heb, merk ik hoezeer alles op herhaling gaat. Alles wat Elvira doet, heb ik al eens eerder gezien bij Francis. En dat is al weer 2,5 jaar geleden! Het lijkt zoveel korter, maar de tijd glipt me door de vingers. Elvira is inmiddels al weer bijna een half jaar oud en begint steeds meer interesse te tonen in de wereld om haar heen. Ze begint nu ook een relatie op te bouwen met Francis en is erg blij wanneer ze hem kan aanraken. Dat doet me enorm denken aan de tijd dat Francis een half jaar oud was en met zijn grote neef Isaac wilde spelen.

Gisteren zijn we gaan zwemmen met de kinderen in het Sportfondsenbad West bij ons in de buurt. Francis houdt al wel van poedelen in het water, maar voor Elvira was het de eerste keer. Volstrekt onbevangen spartelde ze in mijn armen met haar handjes in het water en maakte ze opgewonden geluidjes. Na een half uurtje in het warme water spelen was ze doodmoe. Francis speelde toen zelf nog even verder in het kinderbadje. Na een ijsje gingen we toen met ons allen weer naar huis, waar de kids de middag lekker lang hebben weggeslapen.

dinsdag 26 januari 2010

Er is er één jarig

Vorige week maandag was een belangrijke dag, ons klein menneke werd 3! Vorig jaar stonden we er natuuurlijk ook uitgebreid bij stil. De veranderingen in een jaar voor ons menneke zijn groot, maar ook niet meer zo wereldschokkend als vroeger. Hij is beter gaan praten en lopen, hij heeft zijn fantasie enorm ontwikkeld en hij begint een heel eigen sociaal leven te krijgen, maar veel van deze dingen waren ook al aanwezig toen hij 2 was.

Francis was jarig op een maandag, voor mij een gewone werkdag. Sander en ik zijn vroeg opgestaan om liedjes te kunnen zingen voor Francis, cadeautjes te kunnen geven en te kunnen feliciteren. Hij was erg in zijn nopjes met de kleurboeken die hij kreeg. In de middag kwamen de ouders van Sander nog langs om te feliciteren. Dus dat was voor hem een mooie dag.
Verder is Francis nu natuurlijk een grote jongen, en grote jongens hebben geen speen, dus daar werd vandaag ook afscheid van genomen. Dat ging nog heel makkelijk en hij heeft weinig geklaagd over het verlies van deze steun en toeverlaat.
Later die week heeft Francis ook bij het kinderdagverblijf getracteerd, maar alle aandacht daar was hem een beetje teveel en hij wilde niet dat er liedjes werden gezongen.
Dat weekeinde is meneer uit logeren geweest bij mijn ouders, wat voor hem altijd het grootste feest is, vooral wanneer pappa en mamma vertrekken natuurlijk. Daar heeft hij ook een paar cadeautjes gekregen en heerlijk mee kunnen spelen.

Alweer een mijlpaal gepasseerd, wat gaat alles toch snel.

zondag 27 december 2009

De eerste keer

Francis is nu al bijna drie en ik kan aan alles merken dat ons menneke ineens een stuk meer van de wereld begrijpt. Het feest van Sinterklaas ging in eerdere jaren nog volledig aan hem voorbij, maar dit jaar stond hij er uitvoerig bij stil. Sinterklaas en Zwarte Piet zijn op het kinderdagverblijf langsgeweest, er zijn Sinterklaasliedjes om (eindeloos) te zingen, er is Sinterklaas om over te praten, er zijn cadeautjes om te krijgen. Het is enig om te zien hoe hij ineens veel meer bezig is met de wereld om hem heen.

Maar het roept ook meteen weer wat vragen op. Wat vertellen we hem over Sinterklaas en het gedoe er om heen. Komen de cadeautjes van Sinterklaas, of van ouders en familie die op deze manier het Sinterklaasfeest vieren? Rijdt Sinterklaas werkelijk over de daken? Gaan stoute kindertjes echt mee in de zak naar Spanje? Francis zit nu in een fase dat hij zichzelf flink angst aan kan jagen met fantasietjes.
Ikzelf heb lange tijd in het bestaan van Sinterklaas geloofd en de onthulling van de waarheid kwam als een behoorlijke schok. Mijn zusje heeft de harde waarheid zelf ontdekt en Sander heeft met zijn oudere broers in huis nooit echt in de goede man geloofd. Ik denk dat ik deze vragen maar naar volgend jaar doorschuif, op dit moment is Francis nog niet echt bezig met dat soort bestaansvragen en accepteert hij alles wat er op hem afkomt.

Verder zal het ook niemand ontgaan zijn dat het de afgelopen tijd enorm heeft gesneeuwd, heel vroeg in de winter. We hebben zelfs een Witte Kerst kunnen vieren. Ook hiervan heeft Francis dit jaar meer kunnen genieten dan andere keren. Het is natuurlijk niet de eerste keer dat hij sneeuw ziet, maar wel de eerste keer dat hij probeert een sneeuwpop te maken met zijn vader, lol heeft met vallen in de sneeuw, sneeuwballen gooit en uitglijdt op bevroren sneeuw. En daarna met blozende wangetjes een beker warme chocolademelk kan drinken.