maandag 6 september 2010

Een school kiezen

Francis wordt over 4 maanden al weer 4 jaar. Hij is dan een grote jongen en mag naar de grote school. Hij kijkt er erg naar uit, want al zijn vriendjes van het kinderdagverblijf vertrekken nu één voor één ook naar de grote school. Zo langzamerhand is hij het grootste kind van zijn groep. Nu duidelijk is dat wij in Malden gaan wonen, zullen de kinderen ook in Malden naar school en naar een kinderdagverblijf moeten. We hebben in april de Vuurvogel bezocht, een Jenaplan-school en vandaag de Regenboog, een Freinet-school. Deze scholen staan naast elkaar op een groot plein, met speeltuinen erom heen. Verder is er ook kinderdagverblijf en buitenschoolse opvang Drakesteijn op hetzelfde terrein, dus iedere ouder kan daar zijn kinderen tussen 0 en 12 jaar onderbrengen van 07:30 in de morgen tot 18:00 in de avond.

Nu moeten we een keuze maken tussen beide scholen. Ik ga dat nog moeilijk vinden. Beide scholen stimuleren de zelfstandigheid van de leerling en leggen ook de nadruk op het samenwerken aan een project. Beide scholen hebben ook een goede indruk gemaakt op ons. Dus dit zal nog wel wat wikken en wegen opleveren. De kinderen zullen toch 8 jaar van hun leven doorbrengen op de school en het zal hen ingrijpend vormen.

De Vuurvogel vonden wij erg charmant omdat in de vorm van het gebouw, een soort rozet, met iedere klaslokaal een bloemblaadje, erg goed de opzet van het Jenaplan-onderwijs weergaf. Een minpuntje voor de Regenboog was dat er erg weinig leerlingen waren, minder dan 100. Zal over 11 jaar, wanneer Elvira naar de middelbare school gaat, deze school nog bestaan? Wanneer we eruit zijn, zullen we het laten weten.

De vuurvogel
De regenboog
Jenaplan
Freinet

zondag 29 augustus 2010

Vliegen

Francis is al sinds zijn prilste dagen gefascineerd door apparaten en machines. Het vliegtuig van opa mag dan ook op warme belangstelling rekenen. Vorig jaar heeft Francis al een aantal keer in het vliegtuigje gezeten, maar werd er alleen wat rondgereden over het vliegveld. Een paar weken geleden was Francis alleen met zijn opa op het vliegveld en toen heeft Francis voor het eerst met zijn opa een kleine vlucht gemaakt. De kleine kerel was er heel vol van en heeft er honderduit over gepraat tegen iedereen die het maar horen wilde. Opa beloofde dat Francis het maar hoefde te vragen en hij zou weer mogen vliegen. Dat heeft de kleine man goed in zijn oren geknoopt en de eerste keer dat we weer naar Opa en Oma toegingen, regelde het klein menneke geheel zelf aan de telefoon een tweede vluchtje.




Vorig weekeinde zijn wij met het hele gezin naar Baarn gegaan en daarna met Francis en opa door naar vliegveld Hilversum. Aldaar werd het vliegtuig naar buiten gereden, allerlei onderdelen nog even gecontroleerd. En met en beetje een wit snoetje van de spanning en de zenuwen vertrok ons kleine menneke voor een korte vlucht met Opa. Om nog door de raampjes te kunnen kijken moest hij op wel twee kussens zitten. Ook de intercom was nog een beetje groot voor hem. Maar hij genoot van zijn korte vluchtje en daarna van het kijken naar alle vliegtuigen die landden op het vliegveld.




En wil hij weer, natuurlijk.


Vliegveld Hilversum

zondag 22 augustus 2010

Verdwalen in Malden

Sander en ik gaan definitief in Malden wonen. Ons bod op het huis dat we al een tijdje op het oog hadden is definitief geaccepteerd en als alles goed gaat, zijn wij 2 november de trotse eigenaren van een hoekwoning in de wijk Maldenseveld.

Nu willen wij ons ook wat meer verdiepen in het sociale leven van Malden en daarom leek het ons een goed idee om een bezoekje te brengen aan het Maldens Maisdoolhof. Dit is een maisveld, zo ingezaaid dat er een doolhof in ontstaat, enig voor kleine kinderen natuurlijk. Verder is er nog meer te doen. Er is een kleine speeltuin bijgebouwd voor kinderen. Vorig weekeinde gingen we erheen met de kinderen.

Het doolhof is groot en uitgebreid, doordat de mais op een gegeven moment tot boven je hoofd groeit, is het echt een doolhof. Langs de goede route stonden ook nog allerlei vragen over sprookjes die we konden beantwoorden. Francis vond het enig. We zijn zeker een uur bezig geweest om het hele terrein uit te kammen. En ik moet Francis nu eens wat meer vertellen over de minder enge, bekendere sprookjes.

Daarna hebben we nog wat tijd doorgebracht op de aanwezige springkussens. Francis en Elvira vonden het enig om op en neer te stuiteren en om te vallen. Francis heeft ook nog wat rondgereden op speelgoedtractortjes en gespeeld in een zandbak helemaal gevuld met mais. Daarna was het wel weer tijd om met twee heel vermoeide kindertjes naar huis te gaan.

>