Zoals aangekondigd, Elvira's brilletje is besteld en gearriveerd. En hij staat schattig.
maandag 29 oktober 2012
dinsdag 23 oktober 2012
Dichter bij de 40
Ik ben weer een jaartje ouder geworden, 35 en dus wat dichter bij de 40 dan bij de 30. Ik zal mijn jonge-meisjes tijd nu definitief vaarwel moeten zeggen.
Ik was jarig op een zondag en Sander en de kinderen hadden mij lekker in bed laten liggen en mijn eetstoel versierd met slingers, voor ik naar beneden kwam. Beneden werd ik verrast met liedjes, twee mooie tekeningen van Francis en van Sander een Kindle! Daar was ik enorm blij mee. Ik heb al tijden afgunstig zitten kijken naar vrienden die veel meer in touch zijn met de moderne wereld en zoiets al lang hadden. Er zijn ook nog zoveel boeken die ik graag eens lees, maar waarvan ik het niet de moeite vind om eerst een boek te kopen.
Sander had er meteen een selectie boeken opgezet. Een paar van Neal Stephenson, die ik erg leuk vind. En zorgwekkend genoeg ook de trilogie van Fifty Shades of Grey, waar de laatste tijd ook heel erg veel over te doen is. Ik vraag me af of Sander denkt dat ik een verveelde huisvrouw ben.
Sander had ook nog een heerlijke sinasappel-amandeltaart gebakken, waar we van gesmuld hebben.
De rest van de dag hebben we lekker rustig aan gedaan. We zijn in de middag nog even naar Café de Verdieping geweest, waar Sander een spelletje heeft gespeeld en ik met de kinderen heb gespeeld bij de Waal en in een speeltuin. Al met al een erg gezellig en rustig dagje.
Ik was jarig op een zondag en Sander en de kinderen hadden mij lekker in bed laten liggen en mijn eetstoel versierd met slingers, voor ik naar beneden kwam. Beneden werd ik verrast met liedjes, twee mooie tekeningen van Francis en van Sander een Kindle! Daar was ik enorm blij mee. Ik heb al tijden afgunstig zitten kijken naar vrienden die veel meer in touch zijn met de moderne wereld en zoiets al lang hadden. Er zijn ook nog zoveel boeken die ik graag eens lees, maar waarvan ik het niet de moeite vind om eerst een boek te kopen.
| Ik ben er echt heel blij mee. |
Sander had er meteen een selectie boeken opgezet. Een paar van Neal Stephenson, die ik erg leuk vind. En zorgwekkend genoeg ook de trilogie van Fifty Shades of Grey, waar de laatste tijd ook heel erg veel over te doen is. Ik vraag me af of Sander denkt dat ik een verveelde huisvrouw ben.
Sander had ook nog een heerlijke sinasappel-amandeltaart gebakken, waar we van gesmuld hebben.
| Een beetje ingezakt, maar hij was heerlijk. |
De rest van de dag hebben we lekker rustig aan gedaan. We zijn in de middag nog even naar Café de Verdieping geweest, waar Sander een spelletje heeft gespeeld en ik met de kinderen heb gespeeld bij de Waal en in een speeltuin. Al met al een erg gezellig en rustig dagje.
Location:
6581 Malden, Nederland
zondag 14 oktober 2012
Een brilletje
Onze kleine meid moet een brilletje.
Een tijdje geleden was zij voor haar ogentest bij het consultatiebureau en toen leek ze de op-één-na kleinste plaatjes niet goed te kunnen zien. Een nieuwe afspraak gemaakt voor een nieuwe test, en toen ging het weer niet goed. En toen een controle afspraak bij de huisarts, waar het weer niet goed genoeg was. De huisarts verwees ons toen door naar de oogheelkundige afdeling van het UMC St Radboud in Nijmegen. Daar zouden dan nog meer tests plaatsvinden, en een definitieve uitslag uit komen.
Op dinsdag 9 oktober was het zover. Ik ging met Elvira en de bus naar het ziekenhuis en Sander zou met de auto vanuit het werk komen. Eerst werden er weer een hele serie tests gedaan, waarbij Elvira antwoord moest geven of dingen aan moest wijzen. Alles ging goed, behalve weer die kleine plaatjes. Op zich geruststellend, dat wees op een oogafwijking die met een bril te corrigeren is.
Daarna wilden dokters nog in haar ogen kijken, waarvoor haar pupil zo groot mogelijk moest zijn. Die krijg je zo groot mogelijk door er flink wat prikkende oogdruppels in te doen. Dat deed pijn. De eerste keer werd Elvira daar al flink boos om. En toen het even later nog een tweede keer moest, liet zij met luide stem de hele wachtkamer weten dat zij geen druppels meer wilde van de stoute dokter. Gelukkig is Sander sterk en de dokter handig, dus we konden vrij vlot de druppels in de oogjes druppelen. Daarna ons verraad afgekocht met chocomel en een taartje.
Toen de druppels waren ingewerkt en Elvira's pupillen enorm waren, konden we weer terug naar de dokter. Daar werd geconstateerd dat ze toch echt een flinke afwijking aan beide ogen had en ook een flinke cylinderafwijking, net als haar vader. Dus we kregen een recept mee voor een bril en moeten binnenkort naar een opticien.
En ik word ook een dagje ouder en moet ook aan een brilletje.
Een tijdje geleden was zij voor haar ogentest bij het consultatiebureau en toen leek ze de op-één-na kleinste plaatjes niet goed te kunnen zien. Een nieuwe afspraak gemaakt voor een nieuwe test, en toen ging het weer niet goed. En toen een controle afspraak bij de huisarts, waar het weer niet goed genoeg was. De huisarts verwees ons toen door naar de oogheelkundige afdeling van het UMC St Radboud in Nijmegen. Daar zouden dan nog meer tests plaatsvinden, en een definitieve uitslag uit komen.
Op dinsdag 9 oktober was het zover. Ik ging met Elvira en de bus naar het ziekenhuis en Sander zou met de auto vanuit het werk komen. Eerst werden er weer een hele serie tests gedaan, waarbij Elvira antwoord moest geven of dingen aan moest wijzen. Alles ging goed, behalve weer die kleine plaatjes. Op zich geruststellend, dat wees op een oogafwijking die met een bril te corrigeren is.
Daarna wilden dokters nog in haar ogen kijken, waarvoor haar pupil zo groot mogelijk moest zijn. Die krijg je zo groot mogelijk door er flink wat prikkende oogdruppels in te doen. Dat deed pijn. De eerste keer werd Elvira daar al flink boos om. En toen het even later nog een tweede keer moest, liet zij met luide stem de hele wachtkamer weten dat zij geen druppels meer wilde van de stoute dokter. Gelukkig is Sander sterk en de dokter handig, dus we konden vrij vlot de druppels in de oogjes druppelen. Daarna ons verraad afgekocht met chocomel en een taartje.
Toen de druppels waren ingewerkt en Elvira's pupillen enorm waren, konden we weer terug naar de dokter. Daar werd geconstateerd dat ze toch echt een flinke afwijking aan beide ogen had en ook een flinke cylinderafwijking, net als haar vader. Dus we kregen een recept mee voor een bril en moeten binnenkort naar een opticien.
En ik word ook een dagje ouder en moet ook aan een brilletje.
Abonneren op:
Posts (Atom)