zaterdag 16 februari 2013

Nog eens proberen

In Malden wordt Carnaval gevierd. Tijdelijk zijn we het Rijk der Dwarsliggers. Ondanks dat we hier nu voor de derde keer Carnaval vieren, kan het mij nog steeds niet boeien. De muziek is vreselijk en de volwassenen zijn raar verkleed en kijken heel verveeld, terwijl ze bier aan het drinken zijn, midden op de dag.
Maar de kinderen vinden het enig.
Op school mocht Francis verkleed komen. Dit jaar zijn superhelden heel erg 'in', dus ik kocht een superheldenpak voor hem bij de HEMA. Elvira had niet zo heel veel zin in verkleden, maar deed graag een piratenmuts op. Zij was een lieve piraat.


In de gemeente Gennep wordt ook Carnaval gevierd (Bombakkes) en krijgen de ambtenaren op maandag vrij. Dus op maandag zijn we naar het Kindercarnaval gegaan. Dat werd tot voor kort door de Stichting Kindercarnaval Malden georganiseerd. Ze huurden dan de grote sportzaal in de Veldschuur en daar stonden dan een hoop kinderspeeltoestellen en was hosmuziek. Maar in 2012 zijn ze in de problemen gekomen en hebben ze zichzelf opgeheven. Het kindercarnaval werd nu op kleinere schaal door de Dwarsliggers georganiseerd. Ik vond het tegenvallen. De ruimte was veel kleiner, terwijl er wel hetzelfde aantal bezoekers was. Maar er waren leuke spelletjes georganiseerd.

Ook werd er dit jaar een boerenbruiloft georganiseerd. Ik had er wel eens van gehoord, maar me er nog nooit in verdiept. Er wordt een soort nephuwelijk gesloten. En weer ontbonden. En iedereen houdt een groot feest. En ongetwijfeld wordt er veel gedronken.

Het is weer voorbij en ik heb in verwondering gekeken naar mijn verder zo rationale buurtgenoten en collega's. Ik heb het nou drie keer geprobeerd en ik blijf het niks vinden.

Carnaval 2012

woensdag 23 januari 2013

Zomaar badminton

Afgelopen vrijdag is Sander voor het eerst in meer dan een jaar gaan badmintonnen. En hij heeft niets gescheurd of gebroken! Ik ben zo opgelucht. Voor Sander was het ook wel een drempel om weer te gaan spelen. Ondanks dat het nu praktisch onmogelijk is om de gescheurde achillespees opnieuw te scheuren, kan hij nog wel de andere achillespees scheuren.

zondag 20 januari 2013

Grote jongen

Francis is gisteren zes jaar geworden. Hij is nu echt een grote jongen en niet langer een kleuter. Ik kan het al aan van alles merken. Hij is ineens een stuk zelfstandiger. Hij kleedt zichzelf aan, hij wil zijn eigen boterhammen smeren, hij droogt zichzelf af na de zwemles en hij heeft koken ontdekt als leuke hobby (dat laatste stimuleren we enorm natuurlijk).

Een mijlpaal als de zesde verjaardag kan natuurlijk niet ongemerkt voorbij gaan. Donderdag de 17e trakteerde hij op school. Sander had worstenbroodjes gemaakt van deegblaadjes en knakworstjes. Vrijdag de 18e was hij echt jarig. Die morgen hadden we zijn stoel versierd met slingers en een klein cadeautje gegeven. Hij had die dag geen les. In de morgen ging hij naar de BSO en in de middag haalden we hem op en kwamen Opa's en Oma's langs voor taart, felicitaties, zingen en cadeaus. Francis vond het heerlijk.


Van mijn ouders mocht hij een mooie trui van de Angry Birds in ontvangst nemen en wat Star Wars lego. Sander had nog geïnvesteerd in het spel Stef Stuntpiloot, een hilarisch spel voor kleine kinderen en dronken mensen. Sanders ouders maakten de blits met een uitbreiding voor het spel pitchcar. Dus voor Francis was dit een hele fijne middag.

En zaterdag de 19e was zijn kinderfeestje. Net als vorig jaar waren er flink wat kindertjes uit zijn klas uitgenodigd, vriendjes M., L., T., T., en C. waren van de partij en namen mooie cadeatjes meer. Wij hadden het plan opgevat om bij goed weer in elk geval naar buiten te gaan om de kleine druktemakers een beetje kalm te krijgen. Dat werkte heel goed. Toen ze moe en koud weer binnen waren, hebben ze nog een aantal cupcakejes versierd en opgegeten. Toen nog met vermoeide koppies wat oude Tom & Jerry gekeken en toen was het gelukkig alweer 17:00.


Toen hadden Sander en ik wel weer een groot glas wijn verdiend. En voorlopig zijn we er weer voor een jaar vanaf.