Het is herfstvakantie geweest en +Sander en ik zijn erin geslaagd om de kinderen te laten logeren bij hun grootouders. Francis ging naar mijn ouders en Elvira naar die van Sander. En wij hadden de handen weer eens vrij!
Zondagmiddag hebben we de kindjes gedropt en zijn we ook meteen maar uit eten gegaan in Malden, bij de 10, een Italiaans restaurant in Malden. We zijn er wel eens eerder geweest en toen vonden we het erg lekker. En dat vonden die zondag meer mensen. Het was afgeladen! Als we een kwartiertje later waren gegaan, hadden we niet meteen aan kunnen schuiven.
Het was dan ook heerlijk. Sander had pasta met 4 kazensaus en ik had een heerlijk risotto met Fruit de Mer. Ik heb nog flink wat mosselen, vongoles en rivierkreeftjes open moeten maken om bij de inhoud te kunnen. Ik genoot er van. En geen kinderen om in de hand te houden tijdens het eten. Heerlijk.
zondag 20 oktober 2013
zondag 22 september 2013
Kermis in Malden
In Malden is de kermis heel wat kleiner dan die in Nijmegen, waar we vroeger nog wel eens heen gingen. Maar nu zijn de kinderen natuurlijk flink groter en willen ze meer op zo een kermis. Twee weken geleden was de kermis weer in Malden en daar zijn we met de kids heen gegaan. Wel twee keer.
Francis is nu heel groot en wil nu ook meer dan de autootjes en de carrousel, hij wil in de Polyp, het liefst zo vaak mogelijk. Zeker nu hij ook in de Efteling en andere attractieparken in de achtbaan is geweest. Francis is twee keer geweest, eerst met mij en later nog met Sander. In het begin vond hij het een beetje eng, maar na verloop van tijd kwam hij helemaal los en werd en geschreeuwd en gezwaaid naar de mensen. Ons menneke wordt groter en groter.
Voor Elvira was het allemaal nog een beetje te spannend en groot en zij hield het nog bij de carrousel.
| In de autootjes. |
| Met papa in de polyp |
| Helemaal zelf het kaartje afgeven. |
Location:
6581 Malden, Nederland
zondag 15 september 2013
Beter brilletje
Ongeveer een jaar geleden kregen wij te horen dat Elvira een bril moest hebben. Omdat Elvira heel jong is en haar ogen nog groeien, moet zij regelmatig gecontroleerd worden of haar bril nog goed is voor haar ogen. Ze heeft vooral een fikse cilinderafwijking (net als haar vader), maar die kan nog veranderen. Wanneer haar oog groeit, kan het ronder (boller) worden en dan wordt de afwijking minder. Zij was al een keer terug geweest bij het ziekenhuis om gecontroleerd te worden. Toen hoefde ze alleen maar naar plaatjes te kijken.
Maar dit keer zouden de ogen ook echt weer gemeten worden. En daarbij zouden er weer druppels in de ogen gedaan moeten worden... De vorige keer vond Elvira dat echt vreselijk, want het is naar om iets in je oog te krijgen, het prikt ook nog. En daarna wordt haar pupil heel groot en doet al het licht pijn.
Maar Elvira is nu natuurlijk ook weer een jaar ouder. Sander en ik hadden haar goed voorbereid, en we verwachtten dat ze een stoere meid zou zijn. Afgelopen dinsdag was ze ook een stoere meid. Ze ging lief mee in de bus, netjes wachten in de wachtkamer en braaf alle testjes doen. En toen door naar de andere dokter met de oogdruppels (voor de heel jonge patiƫnten hebben ze een strikt good cop, bad cop beleid, zodat de dokter die de testen doet, niet ook de gemenerik is die hun ogen pijn doet).
Elvira deed heel stoer, maar toen het eenmaal zover was, was ze toch een beetje bang voor de druppels. Maar ondanks wat gepiep werd er niet gehuild en de tweede dokter (een verpleegkundige eerder, denk ik) kon makkelijk de druppels in haar oogjes doen. En toen het tien minuten later weer moest, werkte Elvira zelfs heel goed mee.
En drie kwartier later zag Elvira er beeldschoon uit met haar enorme pupillen. De dokter deed nog een laatste test en daar kwam uit dat Elvira's ogen ronder (boller) worden en dat de cilinderafwijking dus afneemt.
Opgewekt namen wij afscheid en met een zonnebril op en de capuchon over haar hoofd gingen Elvira en ik weer naar huis. thuis viel Elvira bijna meteen in slaap en heeft een groot deel van de middag weggeslapen. Het was ook een lange dag geweest, waarin een hoop spannends gebeurde. Ik was erg trots op haar.
Maar dit keer zouden de ogen ook echt weer gemeten worden. En daarbij zouden er weer druppels in de ogen gedaan moeten worden... De vorige keer vond Elvira dat echt vreselijk, want het is naar om iets in je oog te krijgen, het prikt ook nog. En daarna wordt haar pupil heel groot en doet al het licht pijn.
Maar Elvira is nu natuurlijk ook weer een jaar ouder. Sander en ik hadden haar goed voorbereid, en we verwachtten dat ze een stoere meid zou zijn. Afgelopen dinsdag was ze ook een stoere meid. Ze ging lief mee in de bus, netjes wachten in de wachtkamer en braaf alle testjes doen. En toen door naar de andere dokter met de oogdruppels (voor de heel jonge patiƫnten hebben ze een strikt good cop, bad cop beleid, zodat de dokter die de testen doet, niet ook de gemenerik is die hun ogen pijn doet).
Elvira deed heel stoer, maar toen het eenmaal zover was, was ze toch een beetje bang voor de druppels. Maar ondanks wat gepiep werd er niet gehuild en de tweede dokter (een verpleegkundige eerder, denk ik) kon makkelijk de druppels in haar oogjes doen. En toen het tien minuten later weer moest, werkte Elvira zelfs heel goed mee.
En drie kwartier later zag Elvira er beeldschoon uit met haar enorme pupillen. De dokter deed nog een laatste test en daar kwam uit dat Elvira's ogen ronder (boller) worden en dat de cilinderafwijking dus afneemt.
Opgewekt namen wij afscheid en met een zonnebril op en de capuchon over haar hoofd gingen Elvira en ik weer naar huis. thuis viel Elvira bijna meteen in slaap en heeft een groot deel van de middag weggeslapen. Het was ook een lange dag geweest, waarin een hoop spannends gebeurde. Ik was erg trots op haar.
Abonneren op:
Posts (Atom)