maandag 3 februari 2014

Onze zwemkampioen

Het is nog maar zo kort geleden dat Francis zijn A-Diploma haalde en nu heeft hij alweer zijn B-Diploma! Hij kan vanaf nu officieel beter zwemmen dan zijn moeder (die is nooit verder gekomen dan A) en hij wil ook meteen door voor zijn C-diploma, dus dan wordt hij ook beter dan zijn vader.
Afgelopen november moest Francis afzwemmen voor zijn A-Diploma en hij is toen meteen gestart met de vervolg cursus. In december geoefend, in januari nam hij deel aan een stoomcursus met twee keer per week zwemmen en afgelopen vrijdag zwom hij, samen met de andere kinderen uit zijn klas af.
En nu wil hij meteen door voor zijn C-Diploma, waarvoor hij dan waarschijnlijk eind februari af zal zwemmen. Hij wil daarna niet meer op de zwemclub, maar nu net als alle kindjes in zijn klas op voetbal.

We zullen nog wel zien wat hij tegen die tijd wil, maar tot dan zijn wij in elk geval heel erg trots op hem.

dinsdag 21 januari 2014

Francis is alweer 7 jaar

Ik heb het natuurlijk al vaker meegemaakt, maar Francis is alweer jarig geweest. Dit keer werd hij 7. Ik dacht nog dat 1 jaar, of 5 jaar een mijlpaal was, maar de mijlpalen blijven maar komen.

Francis was jarig op een zaterdag. In de morgen heeft hij cadeautjes van mij en Sander gekregen en daar was hij heel blij mee. Een mooi horloge, zodat hij de tijd in de gaten kan houden en we met hem af kunnen spreken wanneer hij weer naar huis moet komen. Francis was daar de laatste tijd al erg mee bezig en hij was heel blij met dit cadeau. En verder nog een grote, stevige voetbal. Nu hij groter wordt, begint hij eigenlijk ook wel schade te doen aan de kinderballen die we tot nu toe in huis hadden.

En meteen omdoen natuurlijk. 
In de middag was meteen ook het kinderfeestje. Er kwamen vier vriendjes van Francis langs, L. C. M. en T.die allemaal bij hem in de klas zitten of hebben gezeten. Met vijf drukke jongetjes in huis was het een drukte van jewelste en ik ben op die momenten blij dat ik er niet alleen voorsta, maar dat Sander een hoop van het zware werk van me over kan nemen.
Er werden eerst cadeautjes uitgepakt en Francis mocht wat mooi lego-speelgoed in ontvangst nemen, waar hij ook weer erg blij mee was. Daarna werden er cupcakejes versierd met glazuur, spikkeltjes, slagroom en chocoladesaus. De jongetjes waren daar een tijdlang nog erg druk mee. En dan opeten natuurlijk, dat is het leukste.
Toen naar buiten om een aantal jongetjes even flink wat stoom te laten afblazen. Vorig jaar nog werd er gespeeld in de sneeuw, totdat de kinderen met blauwe lipjes smeekten om weer naar binnen te mogen. Maar dit jaar was het zo warm, dat iedereen een dik uur buiten heeft gevoetbald, zonder jas! En toen werd er afgesloten met het maken van een eigen T-shirt. Francis had dit al eens eerder gedaan op een feest en vond het enig. Met watervaste stiften een eigen tekening maken op een shirt. Mooier wordt het haast niet.

Op zondag kwamen mijn ouders en Sanders ouders en Jeroen met de kinderen I. en R. langs om ook nog even de verjaardag van Francis te vieren. Francis heeft weer lekker wild met zijn neef gespeeld en Elvira liefjes met haar nichtje.

En toen was het allemaal weer voor een jaar voorbij. En blij toe. Het is fijn om te zien hoe je kind steeds groter en zelfstandiger wordt, maar de decibellen die daarbij geproduceerd worden, worden me af en toe wat veel. 

dinsdag 31 december 2013

Terugblik

Er is weer een jaar voorbij, en binnenkort begint er weer een nieuw jaar. In het afgelopen jaar is er veel gebeurd en als ik zo terugkijk was het allemaal best heftig.

Ik ben niet van werkgever veranderd, wat wel prettig is en ook Sander heeft qua werkgevers een kalm jaar achter de rug. Maar het werk is wel druk druk druk en in de loop van het jaar liep de werkdruk steeds verder op, zozeer zelfs dat ik wel heel erg blij ben met deze kerstvakantie.

In januari ben ik begonnen met een nieuw rollenspel en heb ik een oude stopgezet, wat best nog wel even een schok was. Niet meer eens in de maand eten en rollenspelen met vrienden +D, +J en +R!
Verder hebben we de voortuin flink onderhanden genomen en is die eindelijk zo mooi als ik altijd al hoopte. Ik vraag me af wat het komende jaar zal brengen, aangezien de planten dan waarschijnlijk echt goed zullen aanslaan. Uit de achtertuin hebben we dit jaar kilo's oogst gehaald, van courgette, rabarber en bessen. Het was allemaal heerlijk, ik hoop dat we het komende jaar daar weer van kunnen genieten.

Sander heeft me natuurlijk de stuipen op het lijf gejaagd met zijn enge long-operatie in mei, maar gelukkig is dat allemaal goed afgelopen en merken we nu niets meer van die tijd. Zelfs zijn littekens zijn grotendeels al heel erg weggetrokken.
Elvira heeft sinds een jaar een brilletje en af en toe moet dat gecontroleerd worden. Dit keer bleek dat haar ogen weer beter worden. Ze mocht een nieuw recept voor zwakkere glazen, hoera!

Na de zomer startte Elvira met school en tot nu toe vindt ze het enig. Ze is wel snel moe, maar een schooldag is ook lang en er wordt meer van haar verwacht dan op het kinderdagverblijf. Hetzelfde geldt voor Francis. Hij gaat nu naar groep 3 en er wordt nu van hem verwacht dat hij oplet en leert lezen en schrijven en rekenen. En dat is natuurlijk ook vermoeiend.

Francis heeft hardlopen ontdekt als hobby, ik hoop dat hij het zal oppakken wanneer straks het weer wat beter wordt. Dan wordt het misschien ook tijd om te investeren in goede sportschoenen. En Sander loopt ook nog steeds hard, ondanks zijn enge long-operatie in mei, wist hij toch mee te doen met de 7 heuvelenloop van dit jaar EN een persoonlijk record neer te zetten. Ik was erg trots op hem. En om even in het sport-thema te blijven, Francis heeft ook in één jaar zijn a-diploma gehaald. Ik kan hem nu met een gerust hart laten zwemmen in het zwembad. Ook een fijn idee, en het bikkeltje is nu driftig aan het oefenen voor zijn diploma b.

Een druk jaar dus. Ik hoop dat komend jaar wat minder spannend wordt en dat we vooral de leuke dingen kunnen vieren. Maar het zal wel weer een combinatie van ups en downs worden, zoals alle jaren dat zijn.