zondag 16 maart 2014

Carnaval

Al sinds februari niets meer gepost! Terwijl het alweer half maart is, een grote schande natuurlijk. En gauw rechtzetten.

Het is weer Carnaval geweest. Ondanks dat ik nu alweer vier jaar in Malden woon, vind ik er nog steeds niets aan. Maar de kids vinden het enig en doen ieder jaar mee. In elk geval op school. Het begon al in de week voor Carnaval. Eerst was het gekke haren dag op school. Dan mogen alle kinderen met gek haar naar school komen. Voor Elvira had ik een haarband met roze vlechten gekocht. En voor Francis haarlak met blauwe spikkels. De haarband was een groot succes, maar de spikkels en de haarlak waren niet de beste.

De spikkels zijn bijna niet te zien. 

Later die week mochten de kids verkleed naar school gaan. Sander en ik hadden die dag allebei vrij en leverden de kinderen af op school. Elvira verkleed als piraat en Francis als politie agent. Op school was het een pandemonium van rondrennende, verkleedde kinderen (veel opgemaakt als skelet of de seriemoordenaar uit de scream-serie. Wat ik gek vond, wat de dragers zijn te jong om de films te kennen.
De chaos werd ondersteund door de meest vreselijke carnavalsmuziek, die behoorlijk hard stond. Na enig gehannes lieten we de kinderen gelukkig achter. En had ik mijn jaarlijkse portie Carnaval wel weer gehad.

De rebel en de handhaver. 

Carnaval 2013
Carnaval 2012


dinsdag 11 februari 2014

Een heel klein teentje

Even een kort berichtje met wat gezondheidsnieuws...

Onlangs heb ik een moedervlek laten verwijderen en die bleek bij nader inzien gewoon een moedervlek!

Zo, dat was spannend he?

Er zit wel iets meer achter. Afgelopen zomer bekeek ik mijn voet eens goed en ik bedacht me dat ik me niet kon herinneren dat ik een moedervlak had op mijn linker kleine teen. Ik besloot het nog even aan te kijken, misschien word ik gewoon oud en herinner ik me dat soort dingen niet meer zo goed als vroeger. Maar afgelopen herfst vond ik toch dat de moedervlek er vreemd uitzag en dat hij groter leek te worden. Dat is natuurlijk een voorspeller voor een melanoom. Dus in november ging ik naar de huisarts.
De huisarts concludeerde dat de moedervlek er op zich niet verontrustend uitzag (geen vreemde, onregelmatige vorm, geen bloed, geen jeuk), maar toch groeide. Dus door naar de dermatoloog.

Dat was nog een heel avontuur. Ik werd geholpen in het Radboud UMC. Daar werden mij eerst wat vragen gesteld over de moedervlek en mijn voorgeschiedenis en die van mijn familie. Maar daar bleek niets bijzonders uit (nooit andere gekke moedervlekken, geen huidkanker in de familie). Toen mocht ik mij helemaal uitkleden (maar het gaat om mijn teen...) en werd mijn hele lijf onderzocht op alle moedervlekken en dat zijn er nogal wat.
De conclusie was dat alle moedervlekken zich keurig gedroegen, behalve die ene op mijn kleine teen. Daar keken ook nog twee andere (meer seniore) dermatologen naar, met een enorm vergrootglas en toen was toch wel duidelijk te zien dat deze moedervlek bestond uit vele kleine vlekjes, toch ook weer een veeg teken. En omdat de vlek groeide en een kleine teen een lastige plek is om te opereren, met weinig extra vel, werd besloten om de vlek maar te verwijderen terwijl hij nog klein was. Dus door naar plastische chirurgie.

In december had ik een eerste intake bij de afdeling plastische chirurgie, waar mijn teen opnieuw werd bekeken en een afspraak werd gemaakt voor een operatie in januari. Ik zag vreselijk op tegen de operatie. Ik ben natuurlijk wel vaker en heftiger onder het mes geweest, maar het idee van gehannes aan zo een klein teentje stond me vreselijk tegen. Uiteindelijk viel het reuze mee. De operatie was heel lokaal, ik hoefde alleen mijn schoen en sok uit te doen. Het zetten van de lokale verdoving deed nog het meeste pijn (geen lekker laagje vet in een klein teentje, alleen vel en botjes). Waar ik alleen wel naar van werd, was het geluid van een te dikke draad die door te strakke stof werd getrokken toen ik met twee hechtinkjes gehecht werd.

Minder dan tien minuten later stond ik weer in de wachtkamer bij Sander. Die dag en de dag erna heb ik verder nauwelijks rondgelopen. Het deed toch te veel pijn. Maar later die week was ik alweer aan het werk. En twee weken later werden de hechtingen er weer uitgehaald en was het verwijderde vlekje ook onderzocht en bleek gewoon een vlekje te zijn.

Dat was heel wat spannender he?

maandag 3 februari 2014

Onze zwemkampioen

Het is nog maar zo kort geleden dat Francis zijn A-Diploma haalde en nu heeft hij alweer zijn B-Diploma! Hij kan vanaf nu officieel beter zwemmen dan zijn moeder (die is nooit verder gekomen dan A) en hij wil ook meteen door voor zijn C-diploma, dus dan wordt hij ook beter dan zijn vader.
Afgelopen november moest Francis afzwemmen voor zijn A-Diploma en hij is toen meteen gestart met de vervolg cursus. In december geoefend, in januari nam hij deel aan een stoomcursus met twee keer per week zwemmen en afgelopen vrijdag zwom hij, samen met de andere kinderen uit zijn klas af.
En nu wil hij meteen door voor zijn C-Diploma, waarvoor hij dan waarschijnlijk eind februari af zal zwemmen. Hij wil daarna niet meer op de zwemclub, maar nu net als alle kindjes in zijn klas op voetbal.

We zullen nog wel zien wat hij tegen die tijd wil, maar tot dan zijn wij in elk geval heel erg trots op hem.