zondag 28 juni 2015

Vivian, het eerste jaar

Vivian is jarig geweest, de belangrijkste mijlpaal van 1 jaar hebben we gehad. Tijd voor feest natuurlijk. Eerst vierden we dat met familie in bescheiden kring, en daarna nog een keer op het kinderdagverblijf.

Met een mooi cadeau.
Thuis kwamen mijn ouders langs om Vivian te feliciteren en mee te lunchen met de grote kinderen (voor wie het gewoon een schooldag was). Vivian kreeg wat mooie kleertjes en een vormen-doos van Nijntje. En ze begreep al snel dat de blokken in de doos moesten. Maar welke vorm bij welk gat hoorde, was nog een beetje hoog gegrepen.
Tijdens de lunch met mijn ouders en Francis en Elvira, bleef Vivian maar schreeuwen aan tafel. Totdat ook zij een stukje croissant kreeg, in plaats van de verstandige boterham. Ze weet al precies wat ze hebben wil.
Later op de middag kwamen ook de ouders van +Sander op bezoek. En zij hadden een loopwagentje meegenomen voor Vivian. Ze loopt nog niet, maar dat zal heel binnenkort wel gaan gebeuren.
Ik had een lekkere rabarbertaart gebakken voor al het bezoek en Vivian had al snel door dat ze haar Oma makkelijk kon pressen om stukjes rabarbertaart te delen met haar kleinste kleinkind.
Het was een dag vol hoogtepunten voor Vivian en ze ging dan ook zonder problemen slapen.

Later die week deelde Vivian ook nog rozijntjes uit op het kinderdagverblijf Drakensteyn, waar Elvira ook heen is gegaan. Daar werd uitvoerig stilgestaan bij de grote dag, met liedjes, muziek en een feestmuts.

Op het KDV.
En zo flitste een jaar voorbij. Het is toch nog niet zo heel lang geleden dat ik in het ziekenhuis lag met een dikke buik, wachtend tot Vivian geboren zou worden. En nu hebben we al zoveel fases weer afgesloten. En omdat Vivian ons laatste kindje is, zullen die fases voor ons als ouders ook nooit meer terugkomen. We hebben ons laatste pak melkpoeder gekocht, Vivian drinkt niet meer uit flesjes maar eet met de pot mee. Vivian kruipt al flink en hoeft niet meer overal naartoe getild te worden.
En ondanks dat het fijn is dat Vivian wat zelfstandiger wordt en we het helemaal ok vinden dat ons gezien drie kinderen telt, moet ik toch even snuffen dat er weer een fase is afgesloten, die voor ons nooit meer terug zal komen.

Dit was Vivian toen ze 3 dagen oud was. 

donderdag 11 juni 2015

Lijken ze nog steeds?

Een tijdje geleden plaatste ik hier twee posts met fotos over de kids op dezelfde leeftijd. Inmiddels is Vivian bijna een jaar oud en wil ik eens kijken of ze nog steeds zo op elkaar lijken.

Francis in december '07, als hij 11 maanden oud is.

















Elvira in juni '09, als zij 11 maanden oud is.


Vivian in mei '15, als zij 11 maanden oud is.
















Nog steeds drie schattige kinderen natuurlijk. En met het blonde haar en blauwe ogen blijven ze heel erg op elkaar lijken. Ook hebben ze allemaal hele spitse kinnetjes, die er voor zorgen dat ze ook op elkaar lijken. Verder valt het me op hoeveel haar Francis en Vivian hebben, vergeleken met Elvira.
Elvira heeft ook wat meer dan Francis en Vivian bolle wangetjes. 

Heel schattig om zo de fotos naast elkaar te kunnen leggen. En binnenkort is er weer een verjaardag te vieren. Wat gaat de tijd toch snel.

zondag 24 mei 2015

Tijd voor een feestje!

Vorige week was +Sander jarig. Dat hebben we eerst thuis in kleine kring gevierd en afgelopen weekeinde met vrienden en familie.

Kleine kring

Sanders verjaardag was gewoon een werkdag voor hem, dus hij vertrok vroeg terwijl ik en de kinderen nog een slaperig "gefeliciteerd" naar hem mompelden. Maar toen hij in de avond weer thuis kwam, stonden daar cadeautjes voor hem klaar. Ik had hem het meest recente album van Amoras, "Wiske" cadeau gedaan. 
In het verleden speelde Sander ook graag het spel "Portal", en dat blijkt nogal een cult-status te hebben gekregen in de loop der tijd, met de bijbehorende merchandise. Dus er zijn nu ook koffiekopjes van en zo. Ik bedien Sander natuurlijk op zijn wenken en hij kan nu zijn koffie uit een zeer verontrustend kopje drinken. 
Sander was erg blij met zijn cadeautjes en we hebben nog liedjes voor hem gezongen, wat ook erg leuk was. 

Grote kring

Maar we wachtten natuurlijk op het knalfeest van zaterdag. In de vroege morgen waren we druk met het opruimen van het huis, boodschappen doen en avondeten maken. Francis hielp mij met het opruimen van de woonkamer, Elvira hielp haar vader met de boodschappen en Vivian had koorts en had als taak om beter te worden. In de late morgen was het weer hier nog behoorlijk beroerd, met flink wat regen, maar in de loop van de middag klaarde het aardig open brak er zelfs een zonnetje door.
Sanders ouder kwamen langs en gelijktijdig kwam ook vriend +H binnen. Al snel kwamen daar ook vrienden +M en +M met hun inmiddels drie kinderen T., L. en L. bij. Ook een collega van Sander, M. kwam nog langs met zijn drie kinderen. Dus ineens was het huis behoorlijk vol en maakten de kinderen allemaal behoorlijk wat herrie. Gelukkig was het weer opgeknapt en zette Sander buiten een indianentent op, waar de kinderen heerlijk in hebben gespeeld. Francis en Tim mochten ook buiten de tuin spelen als grote jongens en de rest bleef netjes binnen.

De hele middag bleven mensen binnenkomen. Onze buren kwamen nog langs en vrienden +N en A., die ook hier in Malden wonen ook , +E en +A met hun kinderen S. en M. kwamen ook langs, helemaal vanuit Amsterdam. S. was zeer onder de indruk van de bestuurbare auto van Francis en Francis was zo lief om de batterij op te laden en aan S. te laten zien hoe het werkte. Vrienden en +M en +M kwamen met zelfgemaakte kroepoek, wat weer enorm gewaardeerd werd door Elvira en Vivian. Oud-buurman +R kwam nog langs en vrienden +K en +F kwamen ook nog net op tijd voor het eten binnen.
Ondertussen renden Sander en ik af en aan met thee, koffie en taart. Sander had in de morgen nog lang in de keuken gestaan om een enorme pan Bolognese saus te maken voor over de pasta. Die heeft de hele middag staan pruttelen en zo concentreerde de smaak zich flink. Alle grote mensen kregen een flink bord pasta met saus en de overgebleven kleine mensen zoveel pannekoeken als ze op konden. Van de saus die over was kunnen we waarschijnlijk nog wel drie dagen eten.

Toen was het ook voor de laatste kindjes tijd om te vertrekken, wat nog best wat moeite koste, want de bestuurbare auto van Francis was echt heel mooi. En nog steeds kwamen er weer mensen binnen. Vriendin +R kwam nog aanzetten. en even later ook vrienden +T en +F. En F. had zelfs nog een cadeau voor mij meegenomen, borduurstof en -garen dat ze niet meer gebruikte. Fantastisch natuurlijk, want ik gebruik het nog wel veel. Als laatste kwam vriend +S. nog binnen. En met deze mensen hebben we nog tot een flink end in de nacht gekletst. Eerst buiten bij de vuurkorf en later binnen.

Tegen 23:00 vond ik het mooi geweest en ging naar bed. Maar beneden ging het feest nog even door. Nadat Sander de laatste gasten had uitgezwaaid, heeft hij nog wat dingen in de vaatwasser gezet en het en en ander opgeruimd. Zodat we op pinksterzondag zonder al te veel problemen een lekker ontbijtje neer konden zetten.
En zo was Sander weer een jaartje ouder geworden.