zondag 2 oktober 2016

Part A!

+Sander Hartogensis en ik hebben weer een druk weekeinde achter de rug. Vriend +Martijn Heijkoop bereikte een zeer respectabele leeftijd en zijn echtgenote Leontien besloot dat dit gevierd moest worden met een verrassingsfeest. Wij zijn de beroerdsten niet en besloten om dit feest bij te wonen.

Maar Martijn en Leontien wonen best een eind weg, dus dit werd nog een enigszins logistieke uitdaging. Uiteindelijk kwamen we er uit. Francis zou blijven slapen bij mijn ouders, Elvira en Vivian bij de ouders van Sander. En wij zouden een hotelletje in Amersfoort boeken, om van daaruit naar het feest te gaan en een avondje kunnen slapen zonder dat we de volgende morgen vroeg door kinderen wakker gemaakt zouden worden. Dus eigenlijk werd dit een soort minivakantietje, net zoals aan het begin van dit jaar in Antwerpen en Mechelen.

Toen Sander en het feestvarken nog kleine feestvarkentjes waren. 
Dus zaterdagmorgen werd er even gepakt (wij moesten voor het feest van jaar natuurlijk wel onze mooiste kleertjes aan) en reden daarna naar Baarn. Daar dropten we op twee adressen de kinderen. En toen begon de minivakantie. We reden naar Amersfoort en checkten in bij het Hotel NH in Amersfoort. Daar kleedden we ons om en gingen toen in de stad op zoek naar een hapje eten. We kwamen toen uit bij Kafé van Zanten in de binnenstad. Daar hebben we genoten van een heerlijke hamburger en lekkere Fish & Chips.

En toen was het tijd om naar het feest te vertrekken. Leontien had het huis met wat hulp mooi versierd met slingers, er was een party-tent een vuurkorf en een hele hoop mensen die wij al lange tijd niet hadden gezien. Dus we konden voor het eerst in jaren weer eens bijkletsen met oude bekenden als +Rutger Huisman, +Friso Heijkoop en +Xander Pieterse.

Als je eenmaal begint met drinken,
heb je geen idee waar het eindigt.
In mijn geval bij tien jaar huwelijk en drie kinderen.

Halverwege de avond realiseerden Sander en ik ons ook dat het waarschijnlijk exact 20 jaar geleden was, ook op een verjaardagsfeest van Martijn, dat Sander, onder invloed van veel te veel Laphroaig mij duidelijk probeerde te maken dat hij allemaal onbenoembare gevoelens voor me had. Ik had ook teveel Laphroaig op de avond en pikte de hint totaal niet op. Gelukkig kwam dat later goed. Wat vliegt de tijd.

In ieder geval, we hadden een heerlijke avond en Sander bracht me veilig terug naar het hotel. Daar sliepen we als roosjes en konden uitslapen zonder de kinderen. Na een stevig ontbijt maakten we nog een wandelingetje door de stad en haalden toen de kinderen weer op en reden weer terug naar Malden.

woensdag 21 september 2016

De kermis in Malden

Er was weer kermis in Malden. Het lijkt wel alsof die kermissen elkaar steeds sneller opvolgen. In ieder geval, Francis en Elvira wilden er graag heen. En inmiddels is Vivian ook wel oud genoeg om het fenomeen een beetje te kunnen waarderen.

Vivian vindt het heel spannend,
ondanks dat ze met mij en haar grote zus zit. 

Dus op een doordeweekse avond togen we met ons vijven naar de kermis om nog een beetje te genieten van het heerlijke weer. En wij waren niet de enige die naar de kermis wilden. We zagen een hoop klasgenoten van Francis en Elvira.
Met Vivian zijn we nog in een klein rondrijdend treintje gegaan. Dat was nog heel spannend, vooral vanwege de harde muziek. De Shake It die vorige keer op de kermis stond, was er dit keer ook weer. Elvira herinnerde hem nog goed en wilde er niet mee in. Francis herinnerde hem ook nog en kon niet wachten om er in te gaan. In de avond gaan de attracties behoorlijk wat harder dan in de middag, en dat was nog best spannend voor ons kereltje.

Als enige in de Shake It
Omdat +Sander Hartogensis ook mee was, konden we nog splitsen, zodat Sander met Francis in botsautootjes kon (wel twee keer) en ik met Elvira en Vivian een rondje kon lopen. Ik stond er van te kijken hoe zeer Francis en Sander los kwamen toen ze eenmaal mochten botsen. Sander is altijd zo een voorzichtig bestuurder! Maar niet in de botsautootjes. 

Ik had die avond nog een andere afspraak en vertrok vroeg, terwijl de rest nog even achterbleef om in de draaimolen te gaan.
 

zondag 11 september 2016

Familie uitbreiding

Gisteren zijn +Sander Hartogensis en ik met de kinderen op bezoek geweest bij een nicht van Sander die eerder deze zomer een baby heeft gekregen. We namen nog een hoop kleren mee van Vivian (en Elvira en Francis) die inmiddels te klein zijn voor Vivian, maar waar we hen erg blij mee konden maken.
Jaren geleden hebben we voor Elvira ook een buikdrager gekregen van BabyBjorn. Daar hebben we Elvira en later ook Vivian nog heel erg veel in heen en weer gesjouwd. Voor Francis hadden we er indertijd ook een, maar dat was een wat oudere versie en zat duidelijk minder goed. De jonge moeder was er in elk geval erg blij mee, want een baby vervoeren en toch je handen vrij hebben is ideaal.

Terwijl wij met koffie en een heerlijke ananastaart wat zaten bij te kletsen over ouderschap, luiers en de bijzondere dingen die een baby al kan, zaten Francis en Elvira heel lief kiekeboe-spelletjes met hun achternichtje te spelen. De baby vond het allemaal fantastisch.
En Vivian trok alle overgebleven aandacht naar zich toe door veel te babbelen en met luide stem aan te geven wat ze allemaal precies wilde hebben. Voornamelijk het mooie speelgoed van de baby, want dat kende ze nog niet.

We hielden het kraambezoek kort (zo een babietje is nog snel moe) en hebben nog even gespeeld in een speeltuintje in de buurt. Het was leuk om weer een uitbreiding bij de familie te zien.