zaterdag 16 juli 2022

Vivian is 8 jaar

Met alle drukte van de Jeugdvierdaagse en de Kermis zouden we bijna vergeten dat ons kleinste meisje inmiddels ook 8 jaar is geworden. Inmiddels hebben we het thuis gevierd, op school en is er ook een feestje geweest.  

Het begon met trakteren op school. Het is het makkelijkst omdat op een dinsdag of een woensdag te doen. We kozen voor een woensdag en voor het eerst in jaren mocht Sander er ook weer bij zijn. De afgelopen jaren mocht dat steeds niet. Maar dit is toch wel een heel stuk leuker. 


De volgende dag was Vivian daadwerkelijk jarig en pakten we uit met zingen, cadeaus en een lekker toetje bij het avondeten. Vivian was enorm in haar nopjes met het grote cadeau. Een fikse Harry Potter lego set. Momenteel worstelen we ons door het voorlezen van de boekenserie heen (voor de derde keer alweer) en heeft mevrouw ook een boekenlegger van Harry Potter. Het was verder een gewone school- en werkdag voor ons. Dus er was weinig tijd om er echt bij stil te staan. 

En daarna was er ook nog een kinderfeestje. Dat blijft voor de kids toch altijd het hoogtepunt en voor ons een heel gepuzzel. Hoeveel kinderen mogen er komen? Hoe lang duurt het feest? Hoe hou je iedereen gelukkig en de volwassenen geestelijk gezond? Gelukkig hebben we inmiddels wel een beetje een draaiboek dat aardig werkt. Niet te veel kinderen, niet te lang. We beginnen met de gasten verwelkomen, dan de cadeaus verstoppen. En dit keer hebben we ons geamuseerd met het versieren van plakjes cake met glazuur en andere versierseltjes. En daarna nog met watervaste stift een T shirt bewerken. 


En toen zat het er allemaal weer op. Vivian is weer een jaar ouder, groter en verantwoordelijker. 

Naar de kermis

Er was weer kermis in Nijmegen en net als vorig jaar ben ik daar alleen met Vivian heen geweest. De oudste kinderen gingen liever met hun vrienden. Deze zomerkermis was wat kleiner dan de herfstkermis van vorig jaar, met alleen attracties op de Waalkade en bij Kelfkensbos. Maar dat was voldoende voor ons. 

Spookhuis


We begonnen rustig met de Dumbo - attractie, waarbij we met vliegende olifantjes steeds hoger konden gaan. En daarmee hadden konden we van grote hoogte meteen ook goed zien wat er verder nog was. Het spookhuis vonden we een beetje te eng en daar bleven we alleen buiten staan kijken, naar de mooie, bewegende poppen. Misschien is dat meer iets voor als we ouder en stoerder zijn. 

Dombo

Daarna zijn we nog even naar de Cake-walk gegaan (dat heeft toch altijd wel een speciaal plekje in mijn hart). En Vivian ging voor het eerst alleen in een achtbaan! Geen hele spannende, maar toch, ik kon veilig op de kant blijven staan. 

Daarna liepen we nog de waaltrappen op naar Kelfkensbos. Tegenwoordig staat op een van de muren van het Holland Casino een enorme schildering van Keizerin Theophanu en belangrijke evenementen uit haar leven. Daar heb ik Vivian nog het een en ander over uitgelegd. Wij klommen dapper door en kwamen uit bij het Kelfkensbos, waar net als de vorige keer een enorme zweefmolen stond. We hebben even getwijfeld of we er in wilden. Maar de molen was wel heel hoog en best duur. Zeker omdat we al een hoop andere attracties hadden bezocht. We besloten om de zweefmolen te laten voor wat hij was. 

Toen liet ik Vivian nog even het Valkhof zien. Zij was daar nog nooit eerder geweest. We keken eerst even bij de Barbarossaruïne en daarna bij de St. Nicolaaskapel. In de St. Nicolaaskapel was ook wat informatie te vinden over het Palts die vroeger op het Valkhof heeft gestaan en een maquette, die duidelijk maakte hoe groot het complex was en hoe de Barbarossaruïne en de St. Nicolaaskapel erin pasten. Erg informatief en zeker een bezoekje waar. 

Maar toen hadden we het wel weer gehad met alle sensatie van de kermis en alle cultuur. We kochten nog een ijsje en gingen terug naar huis. 


zaterdag 18 juni 2022

Jeugdvierdaagse

Na twee jaar was er eindelijk weer een wandelvierdaagse. Vivian en Elvira deden daar in 2019 voor het laatst aan mee. Dit keer wilde Elvira niet meer meedoen, maar Vivian wilde graag weer. Ze schreef zich weer in voor de 5 km en Sander en ik liepen leuk mee. 


Na twee jaar geen jeugdvierdaagse (Corona, mensen hebben echt een hoop in te halen) kon je merken dat iedereen er weer zin in had. Er deden enorm veel kindjes mee, waaronder vriendinnen van Vivian en natuurlijk ook hun ouders. En ik wilde wel een paar romantische wandelingen door Malden maken met een knappe kerel, dus ik ging ook mee.  

En zo hebben we 3 avonden door Malden gelopen en dan kan je toch wel weer zien wat voor een leuk dorp het is. Vanuit de woonwijk loop je zo het bos in en wandel je naar het volgende dorp, het zweefvliegveld of dwaal je wat door de bossen. 

Vivian kon niet alle avonden meelopen, omdat er ook een evenement op school was (voor het eerst in meer dan twee jaar, Corona). En daar moesten we ook hen. Dus Vivian en Sander hebben later nog een extra route uitgestippeld om toch te kunnen zeggen vier dagen gelopen te hebben. Op naar volgend jaar.