vrijdag 30 januari 2009

Minnen-Houdini

Jeetje, al sinds november geen nieuwe posts meer. En Januari is al bijna weer voorbij. Een schande. Maar ik weet het goed gemaakt, ik post nu gewoon heel veel posts achter elkaar, dan lijkt het nog wat.

Belangrijk nieuws, Francis is twee en is nu zo groot, stoer en ondernemend dat hij heel dapper in en uit zijn sniglar ledikantje klimt. Die dingen zijn behoorlijk hoog en als het misgaat valt je peuter toch een heel eind. Dus we moesten meteen een einde maken aan die praktijken.
Francis had een doos met luiers gevonden op zijn kamertje gebruikte deze heel dapper als opstapje naar een stoel, een vensterbank en later zijn ledikantje. En als je dan eenmaal met hulp van pappa in je ledikantje bent geklommen, dan wil je er natuurlijk ook weer uitklimmen. Onder het uitkraaien van je nieuwe woordje "klimmuh klimmuh".
Het voelde heel dubbel om Francis zijn mooie opstapje af te pakken. Hij was ondernemend en blij met zijn nieuwe speeltje, speelde voorzichtig en was succesvol. En pappa en mamma beknotten hem meteen weer in zijn nieuw verworven vrijheid. Toch, een halve meter naar beneden vallen, eventueel met ledikantje op je knar leek ons niet echt verantwoord. Dus onder veel gehuil en wanhopig gesmeek om meer "klimmuh klimmuh" hebben we de luierdozen maar afgepakt.
Maar ja, het klimmen uit het bedje bleef, ook niet verantwoord. Dus Sander en ik hebben de mogelijkheden een beetje bekeken en besloten om bij de Ikea een nieuw kinderbedje met toebehoren voor Francis te kopen. Het gaat om een Minnen meegroei bed. Momenteel staat het ding op de kortste stand van 1.30m, maar hij valt uit te trekken tot 2.00m, voor als Francis later groot is.

Francis was helemaal in zijn nopjes met dit mooie nieuwe echte bed (want net als dat van pappa en mamma met dekbed en kussen) en heeft er de afgelopen twee nachten keurig netjes in geslapen en is er niet eens uit gekropen. Dat laatste zal nog wel komen als hij een keer niet kan slapen.


Het is geen kinderarbeid wanneer je ze er niet voor betaald.

zaterdag 1 november 2008

Familiedagen

De afgelopen tijd hebben Sander en ik het druk gehad met bezoekjes aan familie. Zowel de familie van Sanders vader, als van Sanders moeder kwamen in oktober bijeen op twee bijeenkomsten. We hebben beide bijgewoond. Ik vind het altijd bijzonder gezellig om wat verre familie als ooms, tantes, neven en nichten dan weer eens via die weg te zien. Op die manier houd je dan toch nog contact met mensen die wat verder van je af staan. Ik zou het zonde vinden om daar het contact helemaal mee te verliezen.

Francis ging mee naar beide bezoeken en het is al duidelijk te merken hoe snel hij nu opgroeit. Na even een moeilijke intro, ontdooit hij toch en gaat hij contact leggen met andere mensen en kinderen. Hij speelt met speeltjes, maakt ruzie, doet schattig, vraagt om aandacht, eten en drinken en verkrijgt zo zijn eigen plekje in een groter verband. Nog niet zo lang geleden zat hij bij dit soort gelegenheden alleen maar op schoot en was er helemaal niet zoveel interactie met andere mensen.

zaterdag 16 augustus 2008

Goffert geitjes

Ik blijf maar nieuwe posts aanmaken deze maand. Dit keer lekker kneuterig over onze populaire vrijetijdsbesteding in de weekeinden.


Francis en de Bok
We wonen in de buurt van het Goffertpark, dat zegt op zich niet veel, half Nijmegen woont in de buurt van het Goffertpark. Daar bevindt zich ook een kinderboerderij, zeer origineel genaamd "De Goffert", waar wij samen met Francis al enkele aangename uurtjes hebben doorgebracht. Het is een grote kinderboerderij, met veel verschillende boerderij diertjes en ook wat educatieve onderdelen als een moestuintje voor buurtkinderen en een eco-spot-plek, waar je zelf de klimaatverandering in de gaten kunt houden.

Francis en de Big
Francis is helemaal gek op de biggetjes en geitjes. Sinds Sander heeft laten zien hoe je grassprietjes moet voeren aan de geitjes heeft hij ook een nieuw doel in zijn leven. Verder wordt hij nu ook al een stukje groter en leert hij speeltoestellen, zoals een glijbaan ook wat meer waarderen.


Francis en de glijbaan
De kinderboerderij is inmiddels ook een soort ecosysteem op zich en trekt ook roofdieren aan. Dus de laatste tijd hebben ze last van cultuurvolgende vossen die gehakt maken van alle beesten die in kleine ruimtes worden gehouden, zoals de kippen en knaagdieren.
Nabij het Goffertpark is ook het Goffertbad (je hoeft niet creatief te zijn wanneer je dingen namen geeft), waar we de afgelopen twee weekeinden lekker wat tijd hebben doorgebracht. Francis speelt lekker in het peuterbad, waar 40 cm water staat. Hij spettert, hij gooit met water, speelt met bekertjes en leeft zich helemaal uit en maakt zich lekker moe. Waar zijn ouders heel blij mee zijn.
En ik had er natuurlijk aan het begin van de maand aandacht aan moeten besteden. Maar op de dag dat de Olympische Spelen van start gingen, was het ook 20 jaar geleden dat de studentenprotesten in Birma hardhandig werden neergeslagen, wat uiteindelijk leidde tot verkiezingen, het negeren van de uitslag door de junta en het langdurig opsluiten van Aung San Suu Kyi. Mijn oud collega's bij het Burma Centrum hebben er in Amsterdam bij stilgestaan, maar ik kon er helaas niet bij zijn. Ook in Birma zelf stonden mensen stil bij de gebeurtenissen van 08-08-1988, en werden daarvoor prompt opgepakt en in de gevangenis gegooid.


Goffertpark
Moorddadige vossen
Birma