Even een korte update om mijn hernieuwde vertrouwen in de mensheid te delen met jullie.
Vorige week vrijdag is Francis' fiets verdwenen. Hij was netjes geparkeerd bij zijn school. Ons menneke had er in de pauze op gefietst en kennelijk was het hem niet gelukt om zijn fiets weer goed op slot te zetten. Toen ik hem die avond af kwam halen bij de BSO, was zijn fiets verdwenen. We hebben nog gezocht bij de school en de BSO. Later nog eens in de bosjes rondom de school en in de wijk, maar geen fiets. Nog later posters opgehangen rond de school dat wij zijn fiets weer terug wilden, maar geen fiets.
Erg vervelend, Francis kan goed fietsen en hij gaat er graag samen met zijn vader op uit. Ook fietst meneer al zonder zijwieltjes, wat best knap is. Bovendien is het een leenfietsje van de broer van Sander, dus hij had op termijn teruggemoeten.
Als laatste poging om de fiets terug te krijgen dan maar langs het gemeentehuis langsgegaan, om aan te geven dat wij een fiets kwijt waren. Misschien dat een eerlijke burger hem nog ergens zou vinden. Toen ik aan de balie stond om een beschrijving van de fiets te geven, zei een collega van haar dat ze eerder die week nog een melding had gekregen van een gevonden kinderfiets. Hij was bij ons in de buurt gevonden en ze gaf mij het adres en telefoonnummer van de melder mee.
Dus even later gebeld en de fiets weer opgehaald. Het systeem werkt en er zijn nog nette mensen die gevonden voorwerpen gewoon melden bij de gemeente. Heerlijk, ik ga met een warm gevoel slapen.
woensdag 20 juni 2012
zondag 17 juni 2012
Helden van Elvira
Als ik dan vertel over Francis en zijn eerste stappen op het lees-pad, moet ik ook wat over Elvira vertellen. Een tijdje geleden waren vrienden S. en J. bij ons over de vloer en heel lief hadden zij een cadeautje voor de kids meegenomen. Om precies te zijn, een boekje van de IKEA, Helden in de groentetuin. En Elvira is er helemaal weg van. Er zit van alles in, hommels en slakken (spannend!), een toverwortel, gieters, kinderen, laarzen, een oude vrouw, feest en een regenworm. Dus ik moet haar er vaak uit voorlezen en dan wijzen we samen de groenten aan die we kennen.
Elvira wordt ook al wat groter en haar bedje is niet echt geschikt meer. Het is tijd voor iets groters. Toen dit een paar jaar geleden bij Francis speelde, hebben we een Minnen gekocht. Ik ben daar nog steeds erg tevreden over. Voor Francis hebben we die nu uitgetrokken naar de volle 2 meter en dat gaat prima met hem. Bovendien slapen Francis en Elvira bij elkaar op de kamer en dan staat het wat mooier wanneer ze hetzelfde bed hebben.
Een tijdje geleden had ik een paar dagen vrij zonder kinderen. Dus ik ben naar de IKEA getogen om daar een Minnen bedje voor Elvira te kopen en een groot matras uit een stuk voor Francis. Daar bleek dat het Helden in de groentetuin een hele nieuwe kinderserie is van IKEA. Dus er is speelgoed van, maar ook beddegoed. Ik was van plan om iets roze voor Elvira te kopen, maar toen ik dit zag, wist ik dat het helden in de groentetuin beddegoed moest worden. En ik had gelijk. Nadat ik samen met de kids het Minnenbed voor Elvira in de kleinste stand had gezet en het Helden in de groentetuin beddegoed erop had gedaan, voelde Elvira zich een hele grote meid.
Tot mijn verbazing komt zij net als Francis er maar weinig uit, maar slaapt ze keurig in haar nieuwe grote bed.
Elvira wordt ook al wat groter en haar bedje is niet echt geschikt meer. Het is tijd voor iets groters. Toen dit een paar jaar geleden bij Francis speelde, hebben we een Minnen gekocht. Ik ben daar nog steeds erg tevreden over. Voor Francis hebben we die nu uitgetrokken naar de volle 2 meter en dat gaat prima met hem. Bovendien slapen Francis en Elvira bij elkaar op de kamer en dan staat het wat mooier wanneer ze hetzelfde bed hebben.
Een tijdje geleden had ik een paar dagen vrij zonder kinderen. Dus ik ben naar de IKEA getogen om daar een Minnen bedje voor Elvira te kopen en een groot matras uit een stuk voor Francis. Daar bleek dat het Helden in de groentetuin een hele nieuwe kinderserie is van IKEA. Dus er is speelgoed van, maar ook beddegoed. Ik was van plan om iets roze voor Elvira te kopen, maar toen ik dit zag, wist ik dat het helden in de groentetuin beddegoed moest worden. En ik had gelijk. Nadat ik samen met de kids het Minnenbed voor Elvira in de kleinste stand had gezet en het Helden in de groentetuin beddegoed erop had gedaan, voelde Elvira zich een hele grote meid.
Tot mijn verbazing komt zij net als Francis er maar weinig uit, maar slaapt ze keurig in haar nieuwe grote bed.
Location:
Biograaf 2, 6921 EV Duiven, Nederland
zaterdag 16 juni 2012
Ik ga le-zen
Er is nog meer gebeurd deze maand. Van sommige daarvan ben ik erg onder de indruk. Francis is gaan lezen, en dat is best vroeg zo aan het einde van groep 1, hij is nu 5 jaar en 5 maanden.
Een tijdje geleden ruimde mijn moeder haar huis op en vond een heleboel boekjes waar ik als klein meisje uit heb leren lezen. Waaronder 'ik ga le-zen' van Wilhelmina Blokker uit de serie 'Mijn eigen leesboekjes'. Ik las de versie uit 1983 (ik ging naar de eerste klas in dat jaar, dus toen was hij heet van de naald. Maar er bestaat ook een eerdere uitgave uit 1930, dat verklaard het wat rare taalgebruik, wat mij 30 jaar geleden ook al opviel). Deze (en andere) kreeg ik mee en ik ruimde ze op in Francis' kamer met het idee dat hij daar over een jaar of zo eens in kon kijken.
Maar meneer gaat naar school en let daar goed op. Dus inmiddels heeft hij al een goed idee van de letters van het alfabet (de 'a' en de 'e' haalt hij nog wel door elkaar) en herkent hij al woorden die hij vaak ziet (zoals 'Francis'). En hij heeft natuurlijk ook heel veel boekjes, waar hij graag uit voorgelezen wordt, Jip & Janneke, Richard Scarry, andere Annie M. G. Schmidt. Laatst vertelde hij mij dat hij zelf wilde leren lezen. Op een dinsdagmiddag zijn we toen gaan zitten met 'Ik ga le-zen' en het eerste verhaaltje over een aap en een noot in zijn poot worstelden we toen heel erg langzaam door. Mijn menneke vond het moeilijk maar leuk en worstelde dapper verder. Die avond wilde hij de volgende bladzij met zijn papa lezen. En sindsdien elke avond een bladzij.
En vorige week was de juf van Francis bij ons over de vloer om mee te lunchen met een kind uit de klas. En al snel troonde Francis haar mee naar zijn kamer om aan haar te laten zien hoe goed hij kon lezen. Ze was erg verbaasd dat hij dat al kon en ook de 'moeilijker' dingen als dubbele klinkers (AA) en samengestelde klanken (OE). En dat had ons menneke niet verteld op school, dus zijn juf was erg verbaasd dat hij al zover was in zijn ontwikkeling. En besloot dat hij diezelfde middag nog wat in de klas mocht voorlezen en dat hij meteen ook wat moeilijker werkjes in de les zou krijgen.
Dus...ik was ook enigszins verbaasd, maar supertrots.
Een tijdje geleden ruimde mijn moeder haar huis op en vond een heleboel boekjes waar ik als klein meisje uit heb leren lezen. Waaronder 'ik ga le-zen' van Wilhelmina Blokker uit de serie 'Mijn eigen leesboekjes'. Ik las de versie uit 1983 (ik ging naar de eerste klas in dat jaar, dus toen was hij heet van de naald. Maar er bestaat ook een eerdere uitgave uit 1930, dat verklaard het wat rare taalgebruik, wat mij 30 jaar geleden ook al opviel). Deze (en andere) kreeg ik mee en ik ruimde ze op in Francis' kamer met het idee dat hij daar over een jaar of zo eens in kon kijken.
Maar meneer gaat naar school en let daar goed op. Dus inmiddels heeft hij al een goed idee van de letters van het alfabet (de 'a' en de 'e' haalt hij nog wel door elkaar) en herkent hij al woorden die hij vaak ziet (zoals 'Francis'). En hij heeft natuurlijk ook heel veel boekjes, waar hij graag uit voorgelezen wordt, Jip & Janneke, Richard Scarry, andere Annie M. G. Schmidt. Laatst vertelde hij mij dat hij zelf wilde leren lezen. Op een dinsdagmiddag zijn we toen gaan zitten met 'Ik ga le-zen' en het eerste verhaaltje over een aap en een noot in zijn poot worstelden we toen heel erg langzaam door. Mijn menneke vond het moeilijk maar leuk en worstelde dapper verder. Die avond wilde hij de volgende bladzij met zijn papa lezen. En sindsdien elke avond een bladzij.
En vorige week was de juf van Francis bij ons over de vloer om mee te lunchen met een kind uit de klas. En al snel troonde Francis haar mee naar zijn kamer om aan haar te laten zien hoe goed hij kon lezen. Ze was erg verbaasd dat hij dat al kon en ook de 'moeilijker' dingen als dubbele klinkers (AA) en samengestelde klanken (OE). En dat had ons menneke niet verteld op school, dus zijn juf was erg verbaasd dat hij al zover was in zijn ontwikkeling. En besloot dat hij diezelfde middag nog wat in de klas mocht voorlezen en dat hij meteen ook wat moeilijker werkjes in de les zou krijgen.
Dus...ik was ook enigszins verbaasd, maar supertrots.
Labels:
Francis
Location:
6581 Malden, Nederland
Abonneren op:
Posts (Atom)
