maandag 22 september 2014

Kermis!

De kermis is weer geweest in Malden en Francis en Elvira hebben ervan genoten. Francis is al een hele grote jongen en hij gaat tegenwoordig helemaal los op de attracties voor de grote jongens,

Het kan Francis niet hard of hoog genoeg gaan. 

Voor Elvira is het allemaal nog wat al te spannend en zij houdt het liever bij de draaimolen en de auto-baan.

Elvira en Francis samen achter het stuur. 
Vivian was ook mee, maar natuurlijk nog veel te klein om in de attracties te gaan.

Vivian bleef lekker op de arm, waar ze door de herrie heen sliep. 
Meestal gaan we naar de kermis voor wat zwieren in de attracties. Maar dit keer hadden de kinderen ook gehoord over suikerspin en dat je dat kan krijgen bij de kermis. Dus we zijn ook gegaan voor een suikerspin. We kochten nog een kleine, voor het hele gezin. Maar zelfs dat was nog meer roze en gele suiker dan we op konden. 


Een geslaagde middag uit, wat iedereen betreft. 

zaterdag 20 september 2014

Kijk en vergelijk

Ik vind dat mijn kids wel heel erg veel op elkaar lijken (alle drie dezelfde moeder EN dezelfde vader!). Maar nu ik er drie heb en ook van alle drie lekker veel foto's, wilde ik toch eens de proef op de som nemen. Vandaar dat ik van alle kindjes een paar fotos uit de begin-periode naast elkaar wil zetten.

Francis met 2 maanden oud
Elvira met 2 maanden oud

Vivian met 2 maanden oud
Francis was denk ik de slankste. Elvira was al snel heel handig met het optillen van haar hoofd en Vivian is denk ik de dikste. Maar eerlijk gezegd, ik kijk liever naar de kleertjes en de data die bij de foto's horen. Hier zie ik het niet zo. Ze hebben alle drie knalblauwe ogen en een spits kinnetje.

Francis met 3 maanden oud
Vivian met 3 maanden oud
Elvira met 3 maanden oud

En een maand later is Francis nog steeds de slankste, maar lijkt Elvira nu de dikste. En Vivian heeft het meeste haar. De spitse kinnetjes zijn niet op alle foto's even goed te zien. Maar ze zijn er nog wel. 

Nu Francis en Elvira iets ouder worden, beginnen ze wat minder op elkaar te lijken. Francis wisselt zijn tanden al en daardoor groeit zijn hoofd ook ineens heel snel, wat voor veranderingen zorgt. Maar mijn babietjes kan ik maar moeilijk uit elkaar houden. 

woensdag 10 september 2014

De laatste keer

Nee nee, zo dramatisch is het niet.

Maar nu Vivian geboren is doet zij van alles voor de eerste keer. Ze is al een paar keer naar het consultatiebureau geweest, ze is al naar het kinderdagverblijf geweest, ze was al aanwezig bij de Casus Belli Zomerborrel, ze was al mee naar de IKEA (ik had wat meer Kallax in mijn leven nodig). Ze integreert volledig.

Maar iedere keer als Vivian iets voor het eerst doet, realiseer ik me dat daarmee ook weer een fase voorgoed is afgesloten. Ons gezin is nu compleet, dus er zullen geen nieuwe babietjes meer komen. Het is net als met Elvira een paar jaar geleden. Toen was alles wat ik met Francis deed ineens weer op herhaling met Elvira. Nu is alles weer op herhaling, maar realiseer ik me ook dat het de laatste keer is dat ik bepaalde dingen doe.
Ik zal nooit meer maat 1 luiertjes kopen voor een pasgeboren kindje. Ik zal nooit meer maat 50 kleertjes aantrekken bij een kindje van mij (of maat 56 en maat 62 ben ik ook al aan het uitfaseren). Binnenkort stopt mijn bevallingsverlof en hoewel ik bijna weer de oude ben en er naar uitkijk om me weer wat meer onder volwassenen te begeven, zal ik toch ook de hechte tijd tussen mij en Vivian nu missen. En die tijd zal ook niet meer terugkomen. Ik zal waarschijnlijk nooit meer zo lang aaneengesloten verlof hebben en als ik het wel heb, zal Vivian hele andere behoeften hebben dan nu.

Het is normaal natuurlijk, de tijd schrijdt voort en niets blijft ooit hetzelfde, maar ik moet af en toe toch even mentaal snuffen.