Nieuwe spruit

Na lang wachten is er dan toch nog een kindje geboren. Op 10 augustus is onze mooie dochter Elvira met een keizersnee ter wereld gekomen.

De laatste fase van de zwangerschap en bevalling waren uiteindelijk nog vrij spannend. Eind juni werd duidelijk dat mijn bloeddruk aan het stijgen was, waarvoor ik extra vaak naar het ziekenhuis moest voor allerlei controles. In de loop van juli bleek ook dat mijn kind scheef in de buik lag, in plaats van met bolletje of billetjes naar beneden. Deze twee ontwikkelingen, samen met mijn eerdere keizersnee, waren serieuze risico's voor een veilig einde aan de zwangerschap. Dus al vrij snel werd er een datum geprikt waarop mijn kind geboren moest worden. Eerst was me beloofd dat mijn dochter hoe dan ook op 31 juli geboren zou worden. Maar op die dag zag alles er zo goed uit, dat ik weer naar huis werd gestuurd. Toen werd 7 augustus als definitieve datum genoemd.

Ik op 7 augustus, vlak voor we naar het UMC St. Raboud gaan.

Op 7 augustus werd geprobeerd om de bevalling op te wekken. Op 9 augustus werd duidelijk dat mijn kindje al voor de derde keer was scheefgekanteld, op zo een manier dat een normale bevalling er echt niet inzat. Om de een of andere duistere reden wilde mijn kind niet goed blijven liggen en dit was al de derde keer dat zij na een draaipoging weer was scheefgedraaid. Vandaar dat er werd besloten dat mijn kind met een keizersnee gehaald zou worden. Het was inmiddels al laat op de dag, dus de keizersnee zou in de vroege morgen van maandag 10 augustus plaatsvinden.

Dit was nieuws waar ik al zo lang bang voor was. Francis werd ook met een keizersnee geboren, wat voor mij een hele nare en angstige ervaring was. En daarna ben ik heel er lang bezig geweest met mijn herstel. Ik had tijdens deze tweede zwangerschap juist alles op alles willen zetten om normaal te kunnen bevallen. Gelukkig was men in het ziekenhuis heel begripvol. Ik kreeg een slaappil om rustig te kunnen slapen en Sander mocht die nacht blijven slapen, wat niet gebruikelijk was. Alles om mij zo kalm en sterk mogelijk te operatie in te laten gaan de volgende dag.

De volgende morgen begon al vroeg, rond 08:00 kwam er al een verpleegkundige om mij en Sander voor te bereiden op de operatie. Rond 08:30 werd ik de operatiezaal ingereden en om 09:08 werd Elvira geboren. Deze keer was ik minder uit het lood geslagen door de medicijnen en was ik alert toen Elvira in mijn armen werd gelegd. Een emotioneel moment voor Sander en mij. De mensen werkten echter hard door. Rond 10:00 werd ik naar de verkoeverkamer gereden, waar ik een uurtje heb liggen suffen met alle medicijnen in mijn lijf. Om 11:00 lag ik op een verpleegkamer met Elvira in mijn armen en Sander trots naast mijn bed.

In de operatiekamer met Elvira van 5 minuten oud in mijn armen.

De operatie verliep goed, maar was toch vermoeiend voor ons allebei.

Na een paar dagen herstellen in het ziekenhuis mocht ik met de verse spruit op donderdag weer terug naar huis, waar we sindsdien aan ons herstel werken.