dinsdag 28 juli 2020

Kamperen met de meiden

Sinds een paar jaar gaat Sander af en toe een weekeindje kamperen met de kinderen. Dat waren altijd Francis en Elvira, omdat die oud genoeg waren om mee te gaan. Maar dit jaar is hij voor het eerst met Elvira en Vivian op pad geweest. En ik bleef thuis met Francis. 
Sander nam de meiden op vrijdag mee naar Minicamping de Linde, dat is niet ver bij ons vandaag in het mooie Limburg. Sander is er al eerder geweest, dus het was bekende kost voor Elvira. Maar Vivian vond alles nog heel spannend. De tent opzetten, slapen in een slaapzak, eten maken op een klein gaspitje. 

Haren kammen

En er is in de omgeving ook genoeg leuks te doen. Zo is Sander weer naar Klim Kong gegaan, waar de meiden lekker konden spelen, klimmen en klauteren. Als ze maar lekker moe worden. 


De grootste ontdekking was nog wel het vrij nieuwe museum Mind Mystery, een museum gewijd aan de manier waarop we ons brein voor de gek kunnen houden. Dus dat was gevuld met plaatjes, gebouwen en voorwerpen waar alles wat je dacht te weten op zijn kop wordt gezet. De meiden vonden het enig. 

Ondertussen zat ik thuis met mijn zoon en het was heerlijk rustig. Ik moest op vrijdag nog gewoon werken natuurlijk. Maar we hebben gekozen voor wat lekker eten, leuke films en op zaterdag nog een uitstapje naar Wally's, waar we van een heerlijke hamburger hebben genoten. 

Zondag aan het einde van de middag was iedereen weer terug, vermoeid, warm en viezig. Maar wel een paar hele leuke ervaringen rijker. 


zaterdag 25 juli 2020

Vivian wordt 6

Het is alweer een maand geleden, maar Vivian is zes geworden. En dat was nog niet makkelijk voor iedereen, zo midden in Corona tijd. 


Vivian was jarig op een dinsdag en toen zijn we de dag gestart met een liedje en een cadeautje. Vivian is helemaal weg van de Frozen films, en het is Elsa voor en na. Dus ze kreeg van ons een mooie verkleedjurk van Frozen II. Daar was ze erg blij mee. Maar Vivian was ook een beetje ziekjes en bleef deze dag thuis, wat natuurlijk jammer was. 
De volgende dag kon ze weer wel naar school. Daar mocht helaas niet getracteerd worden (Corona) en wij mochten er alleen via videoverbinding bij zijn (weer Corona). Maar via de video verbinding liep het wel redelijk. Die middag kwamen ook de opa en oma van Vivian langs, wat natuurlijk ook een feest was. 

Voor Vivian was er nog enig drama. Na de zwemles viel ze van haar fiets, wat leidde tot fikse wond in haar kin en dus hechtingen. Met de andere kinderen hebben we dat ook wel eens bij de hand gehad, altijd in het weekeinde, dus Eerste Hulp bij het ziekenhuis. Maar dit kon gelukkig gewoon opgelost worden bij onze eigen huisarts, wat natuurlijk veel prettiger is. Vivian heeft er nog wel last van gehad, maar dat betekende veel chocolademelk drinken en vla eten. 


Het weekeinde na haar verjaardag was een feestje met haar beste vriendinnen. Ook dit hebben we Corona-proof gedaan, door de ouders gewoon maar te weren. De kinderen werden bij de voordeur gedropt en later weer opgehaald. Dus er was geen volwassene - volwassene contact. 
De kindertjes hebben de hele middag lief gespeeld met de cadeaus, cupcakes versieren (al jaren een hit), ezeltje prik en een mooi hoedje maken voor iederen. 

En toen was het allemaal weer voorbij. En wat gaat de tijd snel. Het is toch allemaal niet zo lang geleden (denk ik al jaren). De tijd vliegt en ons kleinste meisje gaat volgend jaar ook naar de mideenbouw. 

maandag 22 juni 2020

Interne verhuizing

Nu we met Corona zoveel binnenzitten en Francis een tijd geleden naar het Voortgezet Onderwijs is gegaan, werd het weer hoog tijd om de kinderen intern eens wat heen en weer te schuiven. Een jaar of tien geleden sliepen Francis en Elvira op één kamer. Later kwam daar Vivian in een eigen kamertje bij. Toen wilden Francis en Elvira niet meer samen slapen, en ruilden Vivian en Francis van kamer. Maar nu willen ook Elvira en Vivian niet meer samen zijn. Dus we hebben weer een interne verhuizing geregeld.

Francis is naar de zolder verhuisd, Vivian naar haar eigen oude kamer, waar Francis tot voor kort inzat. En Elvira blijft alleen achter op haar kamer. Een paar jaar geleden hebben we de zolder laten verbouwen, met het idee dat er op termijn een kind zou komen te slapen. En dat is nu dan ook gebeurd.
Nieuwe kamer voor Vivian, met mooie lamp. 

En deze verhuizing had nog heel wat voeten in de aarde, maar dankzij Corona hadden we daar ook eens de tijd voor. Eerst hebben we de zolder zoveel mogelijk leeggehaald. Kinderkleding en speelgoed waar de kids nu echt te oud voor zijn is weggedaan (naar de kringloop hoor). Er is een boekenkast naar onze kamer gegaan en we hebben de ruimte achter de knieschotten beter ingedeeld, zodat we daar meer kwijt kunnen.

De zolder was echt heel vies hier en daar.

En toen moesten er dingen van Francis naar boven gesjouwd worden. Dus dat was hannessen met dingen uit elkaar halen (dank aan IKEA), naar boven brengen en weer in elkaar zetten. Toen moesten er spullen van Vivian naar haar nieuwe kamer gebracht worden. Ook dat was weer een mooie kans om wat speelgoed waar ze nu dan echt te groot voor is weg te brengen. En het was een kans om ook weer wat spulletjes te kopen. Vivian had een nieuwe lamp nodig op haar kamer en de kringloop bood uitkomst. 

Nieuwe kamer voor Francis

En nu, na verschillende dagen klussen, sjouwen, schoonmaken, schuiven en vloeken is het dan geregeld. Francis slaapt in een veel grotere kamer op zolder en heeft nu ruimte voor zijn schoolspullen en boeken. En Elvira en Vivian zijn ook tevreden.

Maar er wordt niet meer verhuisd tot we hier of allemaal weggaan of de kinderen een voor een uitvliegen.