Elvira doet eindexamen

En niet alleen Vivian sloot een schoolperiode af, Elvira ook! Elvira deed dit jaar eindexamen en rondde daarmee haar middelbare schoolcarièrre af. Het was toch niet zo heel lang geleden dat we ook voor haar een afscheid van de basisschool hebben gehad? In ieder geval, dit hele jaar stond in het teken van het eindexamen, waar Elvira zich beter op had voorbereid dan haar broer indertijd. En zonder al te veel problemen maakte ze haar schoolexamens en later haar eindexamens. Het verlossende telefoontje was dan ook geen hele grote verrassing. 

Uitreiking

En toen brak een tijd aan van heel veel luieren. Maakte gebruik van al deze vrije tijd door heel veel tijd met vriendinnen door te brengen. Zo ging ze een lang weekeinde naar Knokke en nam deel aan de vierdaagse feesten (terwijl haar moeder aan het wandelen was!). Maar het hoogtepunt was natuurlijk de diploma uitreiking! Daar had ze de afgelopen vijf jaar hard naar toe gewerkt! En wij waren erbij om het mee te vieren. Wat waren we trots op haar, en haar klasgenoten. 

En nu breekt voor Elvira ook een nieuwe tijd aan! Ze gaat een vervolgopleiding aan de HAN volgen en we zullen zien wat dat haar zal brengen.   

De laatste musical

Wanneer Vivians verjaardag is geweest, is het einde van het schooljaar nooit veraf. En dit keer was dat wel speciaal, want Vivian zat ook in groep 8, dus het was ook haar laatste musical. En erger nog, het is ook onze laatste musical. Ons laatste kind verlaat de basisschool en gaat ook naar de middelbare school. Waar blijft de tijd?

In ieder geval, de school had een leuke musical in elkaar gedraaid, waarbij ieder king even kon schitteren. Het verhaal was dat er een schoolmusical gemaakt moest worden, maar dat leraren daar dit jaar geen zin meer in hadden. Toen besloten de kinderen zelf maar een musical te maken, maar er ontstond al snel een richtingenstrijd over de soort muziek die dan terug moest komen in de musical. En toen er ook nog een kind ernstig ziek werd, dreigde de hele musical in het water te vallen! Gelukkig kwam het allemaal toch nog goed. 

En kort daarna was de laatste schooldag ook aangebroken en werd er een lange periode voor ons definitief afgesloten. Het is toch alweer 15 jaar geleden dat Francis naar de kleuterschool ging. En nu is dat allemaal voorbij. 

Vivian wilde naar een andere middelbare school dan haar broer en zus. En samen met haar beste vriendin (waar ze op haar eerste schooldag op de vuurvogel al naast zat) gaat ze naar het Karel de Grote College, een Vrije School in Nijmegen. 

 

Vivian wordt 12

Vivian is 12 geworden, een hele leeftijd. En we hebben er uitgebreid bij stilgestaan. Vivian is ook altijd richting het einde van het schooljaar jarig. En dit keer betekende dat haar verjaardg ook samenhing met allerlei andere afrondende activiteiten van de basisschoolperiode, wat haar verjaardag natuurlijk speciaal maakte. 

Cupcakes

Vivian was jarig op een dinsdag en dat betekende dat we de ochtend startten met zingen en cadeaus. Omdat ze bijna naar de middelbare school gaat, kreeg ze een mobiele telefoon. Met Francis en Elvira zagen we toen dat ze meteen er meer op uit trokken en dat ze zonder betrokkenheid van ouders afspraken maakten. Dan is het toch wel fijn als ze even kunnen laten weten waar ze zijn. Vivian was er in elk geval erg blij mee. 

We konden ook meteen op die dag trakteren op school. Voor de laatste keer had ik een enorme hoeveelheid cupcakes gemaakt. En de avond van te voren waren deze versierd door Sander en Vivian zelf. En voor de laatste keer kon Vivian cupcakes uitdelen op school. In de loop der jaren heb ik toch wel heel veel worstenbroodjes, cakes en cupcakes gemaakt. En nu is dat ook allemaal voorbij. 

Later in de week kwamen Opa en Oma ook nog langs met een cadeau voor de jarige job. En Vivian kreeg nog meer cadeaus. En nog later was het tijd voor het allerlaatste kinderfeestje. Vivian nodigde niet heel veel vriendinnen uit, dus iedereen paste bij Sander in de auto. En het allerlaatste kinderfeestje werd gevierd in Aquamondo in het Heijderbos. We zijn daar eerder geweest, met andere verjaardagen en het is altijd een makkelijk feestje voor kinderen die van een beetje water houden. 

En toen was het allemaal weer voorbij. De laatste verjaardag op een basisschool voor ons gezin is geweest. Nu zal er een tijd aanbreken, waarin Vivian zich steeds meer gaat losmaken van haar ouders. En eerlijk gezegd is die tijd al begonnen.  

 

Sander is 49 geworden

Sander is weer een jaartje ouder geworden en dat hebben we gevierd. We hebben het dit jaar vrij klein gehouden, want we hadden een kind dat eindexamen deed. En die wilden we dan toch wat rust bieden.  

Dus we hebben het klein en kalm gehouden. Sander was jarig op een woensdag en die dag werd dat gevierd met cadeaus, taart en in de avond kwamen zijn ouders ook nog langs om een hapje mee te eten. Van mij kreeg Sander een gezellige dag uit in Nijmegen, waar we ook nog wat cadeaus van ons huwelijksfeest wilden uitgeven. En omdat zoiets natuurlijk een beetje karig oogt, was er ook nog wat lekkere champagne en bonbons. 

Later die week gingen we inderdaad een dagje naar Nijmegen. Waar we leuke boeken hebben gekocht (de verhalen van Philip K. Dick in een bundel), leuke spellen hebben gekeken en nog lekker gelunched hebben in de New Dutch. 

En nog een dag later gingen we een lange, lange wandeling maken. Ik trainde natuurlijk voor de Vierdaagse en kon eigenlijk geen trainingsdag missen, dus Sander had iets uitgezocht. We wandelden door Mook en Plasmolen, langs de Maas en door Groesbeek, iets meer dan 30 km, maar ja, met de Vierdaagse moest ik 40. Het was een mooie maar pittige wandeling. Gelukkig konden we afsluiten met veel te veel ijs bij Clevers in Plasmolen. 

Huper de buurtsuper

Het was weer tijd voor Vivians jaarlijkse optreden met Steeds Hoger, de toneelvereniging van Malden. Ze speelt daar nu al een aantal jaar toneel en ze wordt steeds beter (al zeg ik dat natuurlijk als trotse moeder). Dit keer had ze een wat kleinere rol en kregen andere mensen uit de kindergroep de kans om te schitteren. 

Het toneelstuk heette Huper de Buurtsuper en was van de hand van Esther van Wel. Het verhaal gaat over Jet, die zich verveelt tijdens de lange zomervakantie. Plots komt er iemand door haar slaapkamerraam naar binnen vallen. Het is Huper, een superheld voor de buurt. Maar nu hij zijn cape kwijt is, kan hij niet meer vliegen. Jet helpt hem zijn cape te vinden en maakt zo kennis met allemaal rare lui in haar eigen wijk. 

We zijn naar verschillende voorstellingen geweest. Ik ging op de zaterdag en Sander op de zondag. En het is toch wel heel erg leuk om te zien hoe Vivian en de andere leden van de groep steeds groter worden en steeds beter in acteren. 

De gevallen ster (2023)
De zilveren wijnbeker (2024)
Vol gevaren (2025)

Het Petranpad

Sander houdt het niet alleen bij marathons, hij loopt ook Ultra - trails van 100km of meer. Ik vind het maar ongezond, maar hij doet het zo graag. 

In het weekeinde van 1 en 2 mei liep hij de 112 km van het Petranpad, door het buitengebied tussen Venray en Horst aan de Maas. Het pas is ooit ontwikkeld door twee inwoners van Horst aan de Maas, die ook fanatieke wandelaars waren. En het is een mooi stukje Nederland waar je doorheen komt. 

In de nacht van vrijdag op zaterdag werd Sander rond 0300 opgehaald, zodat hij om 0500 aan de start kon verschijnen. Terwijl het langzaam lichter en warmer werd, begon hij aan zijn lange toch over het Petranpad. Halverwege (na 56 km dus) kon hij wat eten en drinken. Het was die dag erg warm en benauwd, maar na een regenbui friste het aardig op. En in de avond om 2300 of zo was hij weer thuis.  En toen had hij in 16 uur en 20 minuten het hele pad uitgelopen. 

Marathon van Parijs

Het is alweer even geleden, maar Sander heeft weer de Marathon van Parijs gelopen! Vorig jaar liep Sander hem natuurlijk ook al uit, maar hij was niet tevreden over de tijd en wilde hem nog eens lopen. En aangezien Sander nog altijd dezelfde werkgever heeft, kon hij ook dit keer weer een goedkoop kaartje krijgen. 

Opr vrijdag ging hij met een collega naar Parijs, waar ze zaterdag hun inschrijving konden bevestigen en zondag gingen ze van start. En Sander liep de marathon weer helemaal uit, langs de prachtige Seine. Dit keer verbeterde Sander zijn tijd aanzienlijk, met wel 13 minuten.  

Hij was erg tevreden.

Maar dit ging hem zo makkelijk af, dat hij zich afvraagt of hij deze tijd niet nog verder kan verbeteren...dus...ik vermoed dat hij volgend jaar weer gaat. 

• 2025: 4:04:15 
• 2026: 3:51:49 (PR)

Francis is negentien geworden

Ik heb hier alweer veel te lang niet gepost. En Francis is jarig geweest! Hij is inmiddels 19. Het lijkt zo kort geleden sinds hij 18 werd. Wat gaat de tijd toch snel. 

Ons kereltje is al erg groot, maar hij wilde toch een keer graag gourmetten met zijn ouders. Dat konden we gelukkig makkelijk regelen. Een avondje met kleine pannetjes en stukjes vlees was zo geregeld. En meneer moest ook nog een cadeau natuurlijk. Dat werd een stel apple oortjes, want de kinderen hebben tegenwoordig een dure smaak. 

En zo was er ineens weer een jaar voorbij, en heb ik gewoon een extra volwassen man in huis. Ik vind het nog steeds wennen. 

Kerst 2025

As Sint het land uit is, wordt het tijd voor kerst. Zoals ieder jaar zette ik weer een kerstboom op. En het is grappig om te zien hoe in de loop der tijd tradities ontstaan. Jaren geleden kreeg Sander een kleine houten kerstboom in zijn kerstpakket. En ieder jaar weer zetten we dat kleine ding weer op. En zo zijn er wel meer kerstversieringen die we in de loop der jaren hebben aangeschaft of die gemaakt zijn door de kinderen, die keer op keer weer terugkomen en er echt bijhoren. 

Voor kerst 

Voordat het kerst werd, hebben we de kerstboom opgezet en het huis versierd, onder andere met de nieuwe voorhang, die ik vorig jaar maakte. Verder was het voor mij een drukke periode op het werk, dus ik was wel blij met een paar dagen vakantie. 

Dit was ook de eerste kerst waarbij we op geen enkel moment met ons allen aan tafel zaten. Elvira ging uit logeren met haar nicht. 

Eerste kerstdag

We begonnen de dag met een lekker ontbijtje, zonder Elvira, want die logeerde bij een nicht. Die middag vertrok Sander met de andere twee kinderen naar familie, om daar kerst te vieren. Ik bleef achter, want na mijn drukke weken op het werk was ik nog te moe om gezellig te zijn. Maar met een wandeling, een film, een boekje en een lekker hapje voor mezelf, kwam ik de dag wel door. 

Vivian bleef achter bij familie, maar Elvira kwam gelukkig terug. 

Tweede kerstdag

We ontbeten met Elvira, maar zonder Vivian. Die zou later weer door mijn schoonouders thuisgebracht worden. Die avond hadden we wel een gezamenlijk kerstdiner, maar zonder Elvira, want die ging voor extra geld uit werken. Dus we zaten met ons vieren aan de kerstdis. En die bestond uit een lekkere eend dit keer. Niet zo groot als een gans, maar wel erg lekker. 

Derde kerstdag

Alle gekkigheid was weer voorbij. Maar Elvira vertrok op een vakantie met een vriendin. Haar zouden we pas na Oud & Nieuw weer zien. En wij aten die avond kliekjes van eerdere maaltijden, wat ook wel weer eens lekker was. 

En nu dan nog aftellen naar Oud & Nieuw, die we ook zonder kinderen zouden vieren. Francis had eigen plannen, Elvira was nog steeds op vakantie en Vivian was uit logeren. Dus dat was wel heel erg stil en rustig. 

2011
2012

2013

2014

2015

2016

2017

2018

2019

2020

2021

2022
2023

2024

Sint 2025

December is alweer voorbij, dus Sint is ook alweer gekomen en vertrokken. En dit keer was het wel een speciale Sint. Vivian zit inmiddels in groep 8, dus dat betekent dat dit de laatste keer was dat er een surprise gemaakt moest worden voor school. De afgelopen jaren (Sinds 2016!) heb ik met de andere kinderen in de loop der jaren ook verschillende surprises geknutseld uit karton en gekleurd papier. En dat was altijd wel gezellig, maar gaf ook een hoop stress. Er leven fantastische surprises in de hoofden van kinderen, maar ik heb alleen maar karton om dat tot leven te brengen, en dat botst. 

In ieder geval, Vivian wilde dit jaar een Creeper uit Minecraft maken voor een klasgenoot. En met wat hulp van kartonnen dozen en veel groen pakpapier lukte dat nog aardig. En op vrijdag 5 december moest dat allemaal met veel moeite naar school gesleept worden. En in de middag kwam Vivian weer thuis met een andere mooie susprise, dit keer van de juf. En de juf had nog mooi stilgestaan bij Vivians toneelhobby. 

Verder hebben we met elkaar ook Sint gevierd. Op de dag zelf niet, maar een dag later gingen we allemaal naar familie, om daar met opa en oma en een broer van Sander en zijn gezin Sinterklaas te vieren. 

Iedereen had zijn best gedaan op mooie gedichten en er werden leuke cadeautjes uitgewisseld. Ik maakte iemand blij met een wafelijzer en zelf kreeg ik nog een leuke DVD van In The Mouth of Madness, die ik later nog wel eens zal bespreken. 

Sinterklaas heeft het land weer verlaten, nu staat ons nog Kerst en Oud & Nieuw te wachten. 

Sint 2009

Sint 2011

Sint 2011 Viering

Sint 2012

Sint 2012 Viering

Sint 2013

Sint 2013 Viering

Sint 2014

Sint 2015

Sint 2016

Sint 2016 Viering

Sint 2017

Sint 2017 Viering

Sint 2018

Sint 2019

Sint 2020

Sint 2021

Sint 2022

Sint 2023

Sint 2024

20 jarig huwelijk

Het is bijna niet te geloven, maar Sander en ik waren onlangs 20 jaar getrouwd. Het lijkt wel de dag van gisteren dat we elkaar het ja-woord gaven in het gemeentehuis van Nijmegen. En nu zijn we ineens 20 jaar verder. Daar moesten we natuurlijk bij stil staan. 

De dag zelf was een dinsdag, dus er was niet veel ruimte om daar bij stil te staan. Ik kocht een bloemetje voor Sander, wat lekkere chocolade en een fles champagne. Daarmee konden we in de avond nog even terugblikken op 20 jaar huwelijk. 

Maar voor zo een mijlpaal moest wel een echt feest gegeven worden. Dus weken eerder was ik al druk geweest met het maken van uitnodigingen, die we daarna naar verschillende familieleden en vrienden verzonden. En een een mooie zaterdag later was het zover. We kwamen samen in boscafé de Zweef, waar we een zaaltje hadden gehuurd en onze gasten konden ontvangen. Daar werd thee, koffie en allerlei lekkere taartjes en andere hapjes geserveerd. 

En er kwamen een hoop vrienden en familie langs en er werden veel herinneringen opgehaald aan onze trouwdag en aan het feest dat we 10 jaar geleden gaven (voor ons 10 jarig jubileum). En dan was er gelukkig dit moment om nieuwe herinneringen te maken, waar ik dan wel blij mee ben. 

Op naar de 25 jaar huwelijk!

• 2007 
• 2008 
• 2009 
• 2010 
• 2011 
• 2012 
• 2013 
• 2014 
• 2015
• 2016
• 2017
• 2018
• 2019
• 2020
• 2021
• 2022
• 2023
• 2024

Zevenheuvelenloop 2025

Sander loopt al jaren de Zevenheuvelenloop en nadat eerste de Maldense Bosloop was gelopen, was het twee weken later tijd voor de Zevenheuvelenloop. Eerst liep hij nog de Zevenheuvelen nacht, samen met Elvira.  

En de volgende dag was het zover, tijd voor de Zevenheuvelenloop, voor de 18e keer. Sander heeft natuurlijk een jaar achter de rug met het ene sportieve hoogtepunt na het andere, de Pierewaai, de Marathon van Parijs en Another One Bites the Dust. Dus de Zevenheuvelenloop voelt dan wel als een thuiswedstrijd. 

Maar wat we niet hadden verwacht, was de waanzinnige tijd! Sander liep als een speer en rende 15 kilometer in 1 uur en 10 minuten. Zijn vorige persoonlijk record van 1 uur en 15 minuten werd dus gewoon aan gort geslagen! Daar was hij, terecht, erg trots op. 

2003: 1:22:08
2004: 1:19:20
2005: 1:17:42 (twee dagen na ons huwelijk)
2006: 1:21:20
2007: 1:31:23 (Francis is geboren)
2008: 1:18:20
2009: 1:25:59 (Elvira is geboren)
2010: Verhuizen
2011: Verjaardag vader
2012: 1:21:29 (Achillespees gescheurd)
2013: 1:17:25 (Longoperatie)
2014: 1:22:07 (Vivian is geboren)
2015: 1:16:40
2016: Achillespees speelt op
2017: 1:19:28
2018: 1:22:13
2019: 1:19:38
2020: Coronamaatregelen
2021: Coronamaatregelen
2022: 1:17:22
2023: 1:15:19 
2024: 1:18:50

2025: 1:10:38 (persoonlijk record)

Maldense Bosloop 2025

Als november begint komen er altijd weer wat vaste nummers voor Sander voorbij, zoals de Maldense Bosloop, waar hij al sinds 2012 aan mee doet. Inmiddels heeft hij al weer 9 keer mee gedaan sinds we in Malden wonen.  

• 2012 - 00:55:30 (10km)
• 2013 - 01:24:27 (15km)
  
• 2014 - 01:29:50 (15km)
• 2015 - niet meegedaan
• 2016 - niet meegedaan
• 2017 - 01:20:13 (15 km) en Elvira 00:13:58 (2 km)
• 2018 - 00:13:10 (2 km) en Elvira 00:13:10 (2 km)
• 2019 - 01:21:19 (15km)
• 2020 - Corona
• 2021 - Corona
• 2022 - niet meegedaan
• 2023 - 01:17:25 (15 km)
• 2024 - 00:31:36 (5 km) en Elvira 00:31:36 (5 km)
• 2025 - 1:15:49 (15 km) (persoonlijk record)

En hij zette op de 15 kilometer weer een hele nette tijd neer. Dus dat beloofd wat voor deze zevenheuvelenloop, die twee weken later plaatsvindt. 

Jennifer is 48 geworden

Ik kan het soms nauwelijks bijhouden, maar ik ben dus ook weer jarig geweest en ben 48 geworden (net als Sander). Het was mijn vrije dag, maar Sander had besloten die dag thuis te werken tot ik ook was uitgeslapen, zodat hij me nog even kon feliciteren en cadeaus kon geven. En wat een mooie cadeaus waren dat!

Jaren geleden speelde ik meer computerspellen dan nu en eentje waar ik toen veel tijd mee doorbracht was Age of Wonders. En daar is kennelijk een nieuwe versie van uit, waar ik me nu ook mee mag vermaken. Dus dat zal weer veel speelplezier opleveren. 

Verder had Sander gezien dat ik de laatste tijd wel heel veel aan het breien was, dus ik kreeg ook nog een mooie set rondbreinaalden van hem. Nou kan ik nog meer sokken maken en misschien moet ik ook maar sokken voor hem maken. 

En in de avond mochten de kinderen nog voor zichzelf zorgen en werd ik mee uit eten genomen! We gingen naar Bistro Bar Berlin, waar we hebben genoten van een heerlijke maaltijd. 

Mijn dag was weer goed en vol goede moet ga ik het komende jaar in. 

 

Elvira is 16 geworden

Het is alweer een tijdje geleden, maar Elvira is 16 geworden. Het was een beetje een hectische periode, want de dag ervoor waren we teruggekomen van vakantie in Saint Amand Montrond, dus we waren allemaal nog erg moe. Maar een goede voorbereiding is het halve werk, dus we hadden al gezorgd dat er cadeaus in huis waren. En in de ochtend kochten we nog snel een taart. 

En toen was het tijd voor cadeaus. Elvira kreeg een zeer gewenste oversized hoodie, waar ze komende winter lekker warm mee kan blijven. Later in de week kwamen haar grootouders ook nog langs met een cadeau. En nog was het niet voldoende, want er werd ook nog een feestje, samen met een vriendin georganiseerd. Gelukkig was dat niet bij ons thuis. 

En nu is Elvira alweer 16 en gaat ze dit jaar beginnen aan haar eindexamen jaar. Het volwassen leven lonkt. 

Another One Bites the Dust 2025

Sander houdt wel van extreme hardloop evenementen. Eerder dit jaar deed hij al mee aan de Pierewaai (70 km) en de Marathon van Parijs (42 km). Maar nog was het niet genoeg. Hij wilde weer meedoen aan Another Bites the Dust. Vorig jaar deed hij dat ook en deed toen 16 rondes vol. Hij wilde gezellig meelopen om te kijken of hij het beter kon dan het jaar ervoor. 

Dus hij vertrok weer met zijn collega's en hardloopvrienden op vrijdagmiddag naar Bierbeek in België. Daar zetten ze hun tentjes op en prepareerden zich voor wat komen ging. En om 20:00 gingen ze van start. Ik volgde het toen eerlijk gezegd maar matig. Ik wist wel dat hij het in zich had om een heel eind door te lopen. De volgende morgen zag ik dat hij inderdaad de hele nacht had doorgerend. En Rond 11uur behaalde hij zijn record van het jaar ervoor. En hij liep door.  

In de avond begon ik me af te vragen of hij nog liep. Ik zag dat al zijn collega's al waren uitgevallen. Ook de taaie lopers, die hun hand niet omdraaien voor een marathon. Maar Sander niet. Tot mijn verbazing startte hij om 20:00, dat was 24 uur achter elkaar lopen. En hij bleef starten! Totdat hij eindelijk om middernacht op zaterdagavond stopte. Toen had hij in iets minder dan 28 uur 28 rondes afgelegd en mocht hij met een medaille naar huis. Daar stond wel DNF voor Did Not Finish op. Want die eer ging naar de man die het 32 rondes volhield. 

arriveren voor de 24e ronde. 

En toen mocht hij even slapen en daarna werd hij als een held naar huis gereden. En thuis stond ik natuurlijk ook vol bewondering op hem te wachten. Na deze heldendaad had hij natuurlijk wel wat champagne verdiend. En die kreeg hij dan ook. En daarna heeft hij twee dagen nauwelijks bewogen, enigszins bezorgd de fysio bezocht en meer dan een week niet hardgelopen. 

Vivian is 11 geworden

 De Jeugdvierdaagse is weer voorbij en dat betekent dat de verjaardag van Vivian er weer aankomt. En ze wordt verdorie 11 jaar! Dat is best een hele grote leeftijd. Nog even een ze gaat niet meer naar de basisschool, maar naar de middelbare school. Mijn jongste kind wordt ook steeds ouder en mijn werk zit er binnenkort op!

Maar eerst nog een verjaardag. Vivian was jarig op een maandag, en dat is een beetje een onhandige dag om het te vieren. Daarom vierden we het grotendeels op de zondag ervoor. Opa en Oma kwamen langs en Er was taart. Dan ben je eigenlijk al echt jarig. En Vivian kreeg een mooi cadeau waar ze al een tijdje om vroeg, een set haaknaalden. Bij de laatste logeerpartij bij Opa en Oma heeft ze leren haken en daar horen de goede naalden bij.  

Die maandag was Vivian natuurlijk echt jarig en kreeg ze van ons ook nog een mooi cadeau. Een grote set mooie viltstiften. Vivian tekent nog altijd veel en mooiere stiften geven ook echt een mooier resultaat. Dus ons meisje was daar erg blij mee. En wij kunnen weer een batterij tekeningen voor de lange radiator in de keuken verwachten. 

En de dinsdag daarna werd er getrakteerd op school. Ik had spiesjes gemaakt met aardbei, marshmellow en poffertjes en dat ging er snel in. En nu is ons meisje alweer 11 en kunnen we aftellen naar 12. Wat gaat het toch snel allemaal. 

Jeugd- avondvierdaagse 2025

Vivian heeft weer meegedaan aan de Jeugd-avondvierdaagse van Malden. Ze loopt al mee sinds 2019. In 2022 en 2023 liep ze nog de vijf kilometer per avond, maar sinds 2024 loopt Vivian elke avond 10 kilometer. Dus ook dit keer wilde ze dat weer doen, samen met haar vriendinnen. 

Tussenstop bij het Jachtslot

Vivian is ook al een grote meid en ze wilde eens proberen of ze alleen kon lopen (want ik loop te langzaam). Dus de eerste avond liep ze alleen, met haar vriendinnen en alle andere mensen uit Malden die ook meeliepen. Dat was misschien nog een beetje te spannend, want de avonden erop liep Sander toch nog mee. En vrijdagavond liepen we met ons allen. 

Het weer was heerlijk, de routes rondom Malden erg bekend inmiddels, maar wel erg mooi. En de mensen van Jeugdvierdaagse Malden hebben weer hun best gedaan op de organisatie met duidelijke routes en veilig oversteekplaatsen. 

Tegenwoordig werk ik ook in Venray en daar was de Jeugdvierdaagse een week eerder. Daar is het een wat groter evenement, en dragen kinderen allemaal shirtjes van hun school. En worden er vierdaagseliedjes gezongen door de lopers. 

Sander is 48 geworden

Sander is weer een jaartje ouder geworden, 48 dit keer. De tijd vliegt! Sander was jarig op een dinsdag. Mijn vrije dag, dus in de morgen zwaaide ik Sander uit, die naar zijn werk ging. En toen moest ik aan de slag. Er was al een cadeau gekocht, maar dat moest mooi ingepakt. Verder wilde Sander natuurlijk ook lekker eten die avond, dus dat moest ik ook regelen. 

Die avond kwam Sander thuis en toen stond er voor hem een lekker maaltje klaar, maar eerst natuurlijk het cadeau. Ik had geïnvesteerd in een groot lego - bouwpakket, dat Sander mij eens had aangewezen in de lokale speelgoedwinkel, toen we een cadeautje voor iemand anders moesten kopen. Zo een goede hint zou ik natuurlijk nooit weer krijgen, dus dat pikte ik meteen mee voor zijn verjaardag. Sander was erg verrast en blij, dus binnenkort zullen we wel zitten te hannesen met allerlei kleine stukjes plastic. 

Verder hebben we die avond nog genoten van een heerlijk biefstukje en wat aardappeltjes uit de oven en een heerlijk stukje taart toe. Sander voelde zichzelf erg jarig en keek al uit naar een feestje dat weekeinde. 

 

De Marathon van Parijs

Er is weer een mijlpaal bereikt, Sander heeft meegelopen in de Marathon van Parijs. Via zijn werk kon hij een kaartje krijgen en met een paar collega's heeft hij vorig weekeinde de reis naar Parijs gemaakt, om daarna ook nog de Marathon uit te lopen in een prima tijd.   

Fris en fruitig aan de start

Eigenlijk wilde hij vorig jaar al mee doen, maar toen was hij te laat met kaartjes aanvragen. Dus toen ging hij voor de 24 uur van Sittard. Maar dit jaar was Sander op tijd met kaartjes aanvragen. Dus er moest getraind worden, steeds langer en steeds verder. Met een fysiotherapeut werd nog gekeken hoe hij niet alleen zijn benen het beste kon trainen, maar ook de rest. 

En er moest natuurlijk ook een reis naar Parijs gepland worden, samen met een hotelovernachting. De race was op zondag. Maar hij en zijn collega's vertrokken al op vrijdag, brachten zaterdag door in Parijs en maakten hun inschrijving definitief. En zondag werd er dan gelopen. Die avond werd er gerust en Sander was pas maandag weer thuis. 

Met medaille

En Sander deed het prima. Hij heeft uiteindelijk de race uitgelopen in 4 uur en 4 minuten. En als hij aan het einde geen gruwelijke kramp had gekregen, had hij het zelfs binnen de 4 uur kunnen houden. Dus ik vermoed volgend jaar weer een poging. 

• 2025: 4:04:15 (persoonlijk record)