dinsdag 30 december 2014

Het is weer allemaal voorbij

Het zit er weer op, de kerstdagen zijn voorbij en we hebben het weer gered. Nou zijn de kerstdagen ook geen onoverkomelijke horde, maar met de stress van het afgelopen jaar verwachtte ik wel een terugslag als ik eenmaal vakantie zou hebben. En die verwachting is ook mooi uitgekomen, ik ben al een paar dagen aardig geveld door een flinke verkoudheid of een mild griepje. Maar ja, er staan dingen op de agenda, leuke dingen, waar ik al een tijd naar uitkijk, dus we buffelen gewoon door.

Voorbereiding

De voorbereiding was weer als ieder jaar, Ik heb twee kerstcakes gebakken, een gewone dronken kerstcake met heel veel rum en een Creoolse kerstcake, met heel veel rum en port en brandewijn. Ik vond de Creoolse kerstcake niet heel veel verschillen van de gewone kerstcake, maar wel erg lekker. Hij was wat vochtiger dan de gewone kerstcake. Niet heel veel extra moeite, wel de moeite waard. 

Eerste kerstdag

De eerste kerstdag hebben we met onze eigen familie doorgebracht. En dat hebben we dit jaar voor het eerst met ons vijven gedaan. Ik vond het best bijzonder, moet ik eerlijk zeggen. Vivian is inmiddels ook 6 maanden oud, dus ze mocht tijdens het kerstontbijt even 10 minuten in de kinderstoel bij ons aan tafel zitten en ze sabbelde met veel gekwijl en plezier aan een stukje croissant. 
Yup, de Antilop is weer van zolder gehaald
In de avond hebben we heel voorspelbaar het gourmetstel tevoorschijn gehaald. Culinair niet heel inspirerend, maar de kinderen vinden het enig, het is voor mij niet veel moeite en het is nog gezellig ook. Iedereen kan een beetje fröbelen met zijn eigen eten. En de kids zijn daar inmiddels heel handig mee. 
De verkoudheid werd bij mij gestaag erger en ik begon al met het slikken van paracetamol. 

Tweede kerstdag

Op tweede kerstdag wipten we eerst even bij mijn ouders aan in Baarn voor wat gezellig bijkletsen en daarna reden we door naar de ouders van Sander, waar we de rest van zijn familie ook zagen. Iedereen had een deel van de maaltijd meegenomen, Sander had een heerlijke stoofpot gemaakt van rondvlees in bier, erg lekker, het vlees was heel erg zacht geworden. Verder was er ook kip uit de oven met groenten, een lekker soepje en wat ijs toe. 
De kindjes speelden lief met hun neef I. en nicht R. en Vivian werd weer door iedereen bewonderd. Vivian is al net zo een rustig en sociaal babietje als de andere twee en vond het prima om weinig te slapen en veel bij verschillende mensen op schoot te zitten. Gelukkig maar, met een krijsende, overprikkelde baby is een middagje familiebezoek geen pretje. 
De kinderen had ook geregeld dat ze weer bij mijn ouders konden blijven slapen, voor twee dagen, dus aan het einde van de avond reden we weer naar mijn ouders, kieperden de kinderen uit de auto en gingen weer terug naar Malden. Waar we de hele avond en de volgende dag voor onszelf hadden.

Vierde kerstdag

Als je kerst over vier dagen uitsmeert, duurt het ook lang natuurlijk. Maar op deze dag kwamen mijn ouders de grote kinderen terugbrengen en bleven ze mee-eten. Heel gezellig en tijd om uit te pakken met lekkere recepten. Ik had de recepten van Delia Smith weer geplunderd en dat blijft toch altijd heel lekker. 
We begonnen met pikante scones met roomkaas en daarna door naar de eend. Vorig jaar hadden we die ook, en dit keer maakte ik er een met aan vulling van gehakt, ui en appel. Ook errug lekker. Toe hadden we ijs met pruimen geweekt in port, een heerlijke gaatjesvuller. 
We dachten nog bijna de kerstdagen door te komen zonder klein drama, maar dat hoort natuurlijk niet. Dus drama voor dit jaar was de frituurpan. Ik wilde graag wat pomme duchesse bij de eend, en ik vergat de hendel van het mandje uit de pan te klappen voor ik hem aanzette. Erg dom en de hendel is nu niet meer bruikbaar. 

De verkoudheid werd erger en erger en ik was blij toen ik naar bed kon met mijn koortsig hoofd. 

maandag 8 december 2014

Sint Nicolaas

Het Sinterklaasfeest zit er weer op voor dit jaar.

De hectiek begon al vroeg. De zwarten-pieten discussie van vorig jaar is nooit helemaal verstomd en die laaide in november natuurlijk weer flink op. Mensen wensten elkaar de meest vreselijke dingen toe, er waren rechtzaken, er was extra politie in burger op de been om de intocht te beveiligen, er werden mensen gearresteerd en zelfs nu nog is er discussie over de manier waarop het Sinterklaasjournaal omging met de discussie in het land. Ik vraag me af wat kinderen hiervan meekrijgen en of het ze echt veel kan schelen.
Of zijn het de volwassenen die hun eigen dromen en angsten projecteren op Sint en Piet die daarmee een hele volwassen discussie voeren over een onderwerp dat alleen voor kinderen is? Ik vraag me af hoe we hier over een jaar of tien op terugkijken.

Maar Francis en Elvira interesseert dat allemaal niet. Zij zijn geinteresseerd in snoep en cadeaus. Francis stelt wel steeds meer vragen over Sint Nicolaas, maar heeft nog steeds niet de conclusie getrokken dat het allemaal maar alsof is. Elvira hoort wel het een en ander van haar oudere klasgenoten (het is niet echt, het is een man met de kleren van Sinterklaas) maar verbindt dat dan naadloos met de mythologie van Sinterklaas (de man met de kleren van Sinterklaas brengt de cadeaus door de schoorsteen).

Het was regenachtig rotweer en best spannend allemaal.
Ook dit jaar gingen we weer de riedel van vast Sint-momenten af. De kids keken de intocht in Gouda, ze keken elke avond het Sinterklaasjournaal. We gingen op de dag van de 7 heuvelenloop kijken bij de intocht van de Goedheiligman in Malden. Francis was al dapper genoeg om naar voren te lopen en zijn eigen snoep te regelen. Elvira vond het allemaal ineens weer eng. Daarna kwam Sint nog bij Planon, het werk van +Sander. En een paar dagen later kwam de Sint ook nog op school.
Elvira zat daarbij vooraan en concludeerde meteen dat het niet de echte Sint kon zijn. Hij had namelijk geen echte mijter met kruis en een neppe baard. En haar vriendin M zag nog dat hij gewone, bruine schoenen met veters had, niet de zwarte met een gouden gesp. Dit kon niet echt zijn.

En daar kwam gelukkig het snoepgoed.
Op 5 december kwam Sint niet bij ons langs, maar hadden we wel een heerlijk avondje met lekkere hapjes, film en liedjes. De volgende dag ging Sander naar zijn broer om daar een gezamenlijke sint-avond en verjaardagscombinatie te vieren. Ik had voor die avond al een afspraak Pendragon staan en bleef thuis met de baby. Stiekem was het wel heerlijk om wat kinderhysterie aan me voorbij te laten gaan.

Door naar kerstmis.

zondag 16 november 2014

Jubileumrennen

+Sander doet al heel lang mee aan de 7 heuvelenloop, sinds 2003. En zojuist heeft hij voor de 10e keer meegedaan (in 2010 (verhuizing) en 2011 (mijlpaalleeftijd Sanders vader) heeft hij het laten passeren). En hij heeft nog een hele aardige tijd neergezet, ondanks dat hij dit jaar niet zoveel kon trainen, vanwege de geboorte van Vivian. 



Als je naar deze tijden kijkt, kun je zien dat Sander zich door niets laat tegenhouden. Na zijn gescheurde Achillespees (2012) zette hij een toptijd neer en na zijn longoperatie (2013) deed hij dat weer. Alleen in de jaren dat hij een kind krijgt (2007, 2009 en 2014) dipt zijn tijd iets, vanwege een gebrek aan training. 

Sander vindt hardlopen ook steeds leuker en in de loop der jaren doet hij aan steeds meer loopwedstrijden mee. Vorig jaar deed hij mee aan de Maldense Bosloop en dat deed hij dit jaar weer. Dit jaar deed hij ook mee aan de Devils Trail Rijk van Nijmegen, een stevig parcours over de Duivelsberg bij Berg en Dal, met veel stijgen en dalen. Ook deed hij in april nog mee aan de Night Run, een hardloopevenement door de binnenstad van Nijmegen, de Stevenskerk en de Ooijpolder. 

Ik houd het niet bij, maar kijk bewonderend vanaf de zijlijn toe.